Afschuwelijk complex & eenvoudig geheimzinniger?!?



Mensaapjes & aapmensjes op weg naar bed.

Nog even
een klein verhaaltje
voor het slapen
gaan.

"... stonden bij het kruis van Yeshu zijn moeder;
de zuster van zijn moeder
Miryam de vrouw van Klofas en Miryam
haMagdaliet"
YOH 19:25

ZO wordt Miryam
nog een laatste keer in de evangelies
voorgesteld.
Stabat mater: "O Miryam
die daar staat" ...

Geen
toevoegingen,
geen woord of gebaar van leed of
ontreddering.
Stabat mater. Zij is erbij, eenvoudig;
zij hoort erbij,
zonder
meer.

Ze heeft de hele weg
afgelegd van de kribbe tot onder het kruis
met haar zoon die zijn 'eigen' weg
is gegaan.

NU staat ze er, zonder tegen iets of iemand aan te leunen.

Eenvoudig,
krachtig.
"Vrouw, ziedaar uw zoon."
Opnieuw de vreemde groet 'vrouw',
en niet 'moeder'.

Maar toch:
met 'ziedaar uw zoon' gaat precies nu voor haar
een ander moederschap open bij het kruis van Yeshua op de "Schedelberg".

En ze hoort
Yeshu tot zijn lievelingsleerling zeggen:
"Ziedaar uw moeder!"
Ze is dus toch moeder,
zij het anders.

Had Avraham niet
op 'de berg waar G*D voorziet' ~ op de Moryah ~
zijn zoon uit handen gegeven en precies op dat moment
gehoord:

"IK
zal je
zegenen en door
jou zullen alle volkeren
van de aarde
gezegend worden!"
GEN 22:16~18
...

Miryam blijft
in stilte gehuld.
In die stlte voltrekt zich
het offer.

Ze geeft
haar eigen zoon uit handen,
en in die grootste scheiding wordt zij
EEN met hem in
zijn offer.

Zijn laatste
woorden tot haar
maken de scheiding nog groter
en voeren haar tegelijkertijd binnen
in die gemeenzame
vruchtbaarheid
van de uiterste Liefde:
zij ontvangt een nieuw
moederschap.

Twee vergelijkingen
uit het 'eerste' Testament kunnen hier misschien
de houding van Miryam
toelichten?

In GEN 22
beklimmen
vader en zoon de berg,
en Yitschak vraagt zijn vader waar het offerdier is
dat op de berg geofferd
zal worden.

Avraham antwoordt:

"Op de berg zal G*D zelf daarin voozien, mijn zoon."

Daarop staat er:
"En beiden trokken verder
samen op."

In die volgehouden stilte
tot op de top van de berg galmt er van alles verder mee,
door geen commentaar ooit uit te putten.
In LEV 10:2 staat er, uiterst laconiek:
"En Aharon zweeg."

HIJ heeft zojuist
twee van zijn vier zonen verloren, verteerd door het vuur bij het eerste wierookoffer dat ze de H**R
G*D hadden gebracht.

GEEN woord,
geen commentaar, geen protest, geen beklag,
noch een repliek op de toelichting
van de jongere broer
Mosje .......

Groots is die stilte,
ja
onovertrefbaar groot.
ZO ging ook
mijn vader 'dood'
vijf maanden voordat ik geboren werd.
En was ik aan de oevers
van de "Dode Zee" vlak voordat mijn {tweede}
zoon werd verwekt.
Denkend aan mensen zie ik eindeloze reeksen
kinderen 'opgeofferd' worden aan de 'status quo' or
'whatever you want to call it' ...
a name is a name is
a name ...

HOE stil
moet het soms
in een mensenhart worden,
opdat iets van wat hier gehoord wordt,
in het hart oplicht.

Alle stemmen
van leed en pijn,
van eenzaamheid,
verlatenheid,
van hulpeloosheid en extreem verloren zijn
worden in de afgrond van haar gelovig moederhart krachtig,
teder en stil
opgenomen.
Stabat mater.

HIER
wordt zij inderdaad
bij wijze van spreken als het ware en met 'andere'
woorden ons aller
moeder.

Hier voedt zij
een hele mensheid op,
door de grootste nachten van wanhoop
heen.

Zonder een woord.
Haar staande houding
zegt alles ...

EN

Miryam
vinden we nog
een allerlaatste keer in het 'nieuwe' Testament terug
bij het begin van het boek
der Handelingen.

Daar sluit ze
onopvallend aan bij de ELF,
de andere vrouwen en de familie
van Yeshu
{HAND 1:14} ...

In de bovenzaal
volharden ze allen in gebed:
de "Komst" van beloofde 'heilige' Geest
verwachtend ....

Miryam is erbij.
Bijna onopgemerkt.

En toch:
ook hier weer gaat zij voorop en anticipeert wat
'de kerk als gemeenschap van gelovigen en daders'
nog zal overkomen.

Zij wacht met allen {de "Velen"?}
de komst van heilige "GEEST" af, maar weet
uit ervaring wat het is om door diezelfde Geest overschaduwd
en 'bevrucht'
te worden ....

ZIJ
is reeds
wat de anderen nog moeten worden:
'vervuld van heilige
geest' ....

Het 'gelovige' hart
van het 'christenvolk' zal proberen
om dit geheimnisvolle anticiperen van Miryam
te doordenken tot
in de dood:
haar z.g. 'tenhemelopneming' is een consequente {?}
uitdrukking van die mysterieuze verankering van haar gehele persoon
in haar zoon Yehosjua {haMasjiach?},
de 'Redder van al het geschapene'
bij wijze van spreken als het ware en
'met andere woorden'
HET voorbeeld
{min of meer zoals "Adam",
"Avraham", Ya'akov/Israel, Moshe en de 'profeten' & ook als
Buddha, LaoTse, MoTzu en
'mensen zoals zij'
VOOR & NA hun 'bestaan'
op dezelfde aarde,
in een iets andere wereld, maar van
alle tijden en plaatsen en
omstandigheden.

DAAR kan
geen Auschwitz,
Chalabja & Darfur
{of ontelbare ander 'offer~
plaatsen' in oertijd, tussentijd,
huidige tijd en toekomstige
tijd
tegenop?}!

ZELFS al
zou de aarde

met alles erop en eraan
morgen niet meer bestaan:

zelfs dan blijft en
is 'de kern van de zaak':

geduld, liefde, tederheid & al
wat daaraan verwant is ~

inzicht, begrip,
verlangen en

loslaten

liefdesverdrietverliefd
engel
25 sep 2004 - bewerkt op 02 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende