afscheid voorlopig

Wat
me vooral
opvalt bij het
ouder worden is de kieskeurigheid.
Ik kies alleen nog maar op grond van ervaring.
En dat sluit heel sterk
sommige dingen
uit.

EN
andere 'in'!

Misschien
kun je het vergelijken
met gewend zijn
aan.

Wat
zich uitstrekt
over bijna alles waar ik mee
te maken krijg.

Je zou het dus ook
wel "mystiek anarchisme"
kunnen noemen:
ik ben
'anders' geworden
in de loop van die zestig jaar,
alles wat met overheersing en geweld te maken heeft
is nu volkomen onacceptabel,
geen enkele oudere of nieuwere afgod
maakt nog maar enige kans op mijn eigen admiratie of appreciatie
en ik haat fanatisme en alle vormen van overdreven
niksigheid of domme flauwekul!

Alles lijkt verklaarbaar
maar niet alles is zinvol of mooi
en de moeite waard?

Dus
als ik ergens de pest aan heb
dan is dat wel bloeddorstigheid,
wraakzucht, onbezonnenheid en legers
die samen met de politie en/of [il]legale boeven en schurken
de dienst schijnen uit te maken over de vele miljarden
alsmaar weer geboren wordende massa's van
'dedicated followers
of fashions'.

Maar ik moet nu stoppen
want we delen dit pc-gedoe
en de Ander
moet een noodzakelijk virtueel
cyberspeciaal 'iets'
verrichten.

Tot
straks of later:
we zien wel,
of niet!
03 sep 2006 - bewerkt op 08 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende