afscheid



OP
TACHTIGJARIGE
LEEFTIJD
voelt de boeddha
zijn einde
naderen.

DOOR
persoonlijk contact
heeft hij velen
vertrouwd kunnen maken
met de Dharma
en hij heeft een grote groep
van goed opgeleide
en gedisciplineerde volgelingen
om zich heen
verzameld.

ZIJN
missie is
voltooid.

HIJ
maakt zich op
voor zijn laatste
voettocht.

ONTSPANNEN
trekt hij nog EENMAAL door de dorpen
en de steden
van zijn geliefde land.
Hij geniet van de natuur,
geeft hier en daar nog wat onderricht
en hij stopt naar believen op de mooiste plekjes.
Op EEN van die plekjes
wordt hij echter
maranantika,
dodelijk
ziek.

HIJ
beseft
dat het niet gepast is
om zijn discipelen die hem zo na staan
helemaal onvoorbereid
achter te laten
...

Door
middel van
zijn bovenmenselijke moed,
zijn vastberadenheid en zijn wil
verdraagt hij zijn pijnen en
overwint hij zijn
ziekte,
ook al blijft
zijn gezondheid
broos.

Ananda
die zich ernstig zorgen had gemaakt
en zelf ingestort was,
had hij zich vastgeklampt aan het feit dat zijn Meester
geen instructies voor de Sangha
had achtergelaten.

Het uur
van diens dood
kon toch nog niet
aangebroken
zijn?

Vol van
mededogen
wijst de boeddha hem erop
dat de orde onmogelijk nog iets van hem
kon verwachten.

Had hij niet
de leer volledig onderwezen?
Met betrekking tot de Dharma was hij nooit
'een leraar geweest met een gierig gesloten hand'.
Hij had geen onderscheid gemaakt tussen esoterische, geheime,
en exoterische, openbare leringen.
MOCHT er iemand zijn die zich geroepen voelt om de Sangha te leiden
omdat hij denkt dat die van hem afhankelijk is,
laat diegenen dan instructies
achterlaten.

HIJ ZELF
is dat beslist niet van plan,
aldus de boeddha.

Hij voelt zich als een oude kat,
die alleen dankzij voortdurende reparaties nog voorthobbelt.
Hij drukt Ananda op het bedroefde hart dat zijn volgelingen ZICHZELF tot een licht en een toevlucht
moeten zijn: de Dharma moet hun pad verlichten,
moet hen beschermen
en leiden.

BUITEN
ZICHZELF
en de leer
moeten zijn leerlingen
'het' niet
zoeken.

De boeddha vertelt Ananada
dat hij zich voorgenomen heeft
om over drie maanden te sterven
en dat alle monniken die op het moment in de buurt zijn,
zich moeten verzamelen.

Tijdens
de bijeenkomst
roept hij de monniken op
om zich te houden aan wat hij onderwezen heeft
en dit OOK uit te
dragen.

OOK
laat hij weten
dat zijn tijd
NU
bijna
gekomen
is.

Nadenkend
laat hij zijn blikken
over het omringende landschap gaan
en hij laat Ananda nogmaals weten
dat het de laatste maal is
dat de Tathagata
de omgeving in zich
opneemt.

Vervolgens
maakt hij zich op om Chunda,
een smid en reeds lange tijd
een toegewijd volgeling,
te bezoeken.

Maar
DAT
zien we
misschien straks
of later wel weer:
als ik er nog
ben

24 jun 2006 - bewerkt op 25 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende