affaire

Ohgoddd!

+/- 3 maanden geleden begon mijn geluk. Naja de ellende ook....
al heel erg lang kan ik er goed met een jongen. Vriendinnen zeiden ook altijd tegen mij ooit ga jij toch met hem zoenen. Ik zo nee joh, hij heeft een vriendin. Maar vorig jaar op een feestje ging het al bijna fout. Maar weetje ik dacht drank is de oorzaak. Maar alles is toen die dag goed gegaan.
maar 3 maanden geleden begon het dus. Dat wij de hele avond aan het klooien waren met elkaar. Maarja niks anders dan wat we normaal deden.
Toen gingen we naar huis. Ik moest mijn fiets nog eerst ophalen dus we gingen daar naar toe. Onderweg naar mij fiets probeerde hij me al te zoenen. Ik heb hem afgewezen want hij heeft immers een vriendin.
Later ging dat toch fout. We hadden gezoend.
Ik heb er de hele nacht van wakker gelegen. Wat moest ik nu? Hij had gewoon een vriendin. Ik voelde me zo ontzettend schuldig. 2 dagen later belde hij me op. Ik raakte al lichtelijk in paniek. We spraken af om het nooit tegen iemand te vertellen. En waren er over eens dat het echt heel erg was en absoluut niet kon.
Dat ging 2 weken goed niks meer doen met elkaar.
Toen begon de hele affaire. We spraken sindsdien welk weekend wel ergens af. Maar besef ging weg dat hij een vriendin had. En mensen begonnen het ook door te krijgen. Maar daar konden we ons altijd wel heel erg goed uit praten. Toen op een doordeweekse avond. Was bij hem thuis, hij was home alone 3 dagen. Dus ben ik er blijven slapen. Naja dan kun je het ook zelf wel nagaan dat het helemaal fout is gegaan. En nu gaat dit dus al 3 maanden zo. We doen van alles en iedereen heeft het ook door. Maar ik zeg steeds dat het me niet intresseerd hoe het nu gaat. Hij heeft al zovaak zegt tegen me; ja binnenkort mag iedereen het weten. Ik wil hem niet voor een keuze zetten. Van jij moet nu tussen mij en haar kiezen. Of je moet het nu uitmaken. Ik ben niet niemand die dat zou zeggen tegen hem. Maar ondertussen ga ik helemaal kapot. Hoelang kan ik dit nog geheim houden? Steeds meer mensen weten het al doordat ze wat hebben gezien of een berichtje hebben gelezen.
Die wat het weten weten ook dat ik het niet lang vol hou. Ik kan het niet meer. Besef komt nu pas weer wat ik zijn vriendin eigenlijk aan doe. En ook al mag ik haar totaal niet. En zij mij al helemaaaal niet. Toch gun je dat eigenlijk niemand. Wil het hem zo vaak zeggen dat hij echt eens keer keuzes moet maken. Maar ik kan het niet. Als ik bij hem ben dan is het altijd zo gezellig en dan wil ik de sfeer echt niet verpesten om daar over te beginnen. Laatste tijd praat ik ook stukken minder. Helft van de tijd zit ik starend te kijken en alleen maar na te denken over waar ik in godsnaam mee bezig ben. En of ik er mee moet stoppen of ik juist door moet gaan en hopen dat het goed komt.
Loopt echt uit de hand

Dit was nooit mijn bedoeling geweest om iemand dit aan te doen. En de zijne ook niet weet ik zeker. Maar blijft wel onacceptabel.

iemand wijze raad ??