Aeojsohey Serehpeteh!

Voortreffelijk leven
betekent fouten durven maken:
dus wat kan een mens anders doen
dan zich bezighouden met de trouwe verdieping van religie & filosofie?

Deugden zijn geen beperkende normen of vage waarden, maar kwaliteiten waarin je uitblinkt:
pleit er dus maar rustig voor om ons te bekwamen in het fouten maken! We zijn uiteindelijk allemaal prutsers op eigen wijze? Het is een deugd fouten te durven maken.

Maar wanneer ik zeg dat het belangrijk is ons in deze deugd te oefenen, kijken mensen me vaak
vreemd aan:
"Fouten maken gaat vanzelf, waarom zouden we ons daarin moet bekwamen?"

Vanwege het cliche:
'van je fouten kun je leren'!
En dat zeg je dan met 'n ondertoon van minachting in je stem: terwijl het toch een cliche van belang is? Want in werkelijkheid willen de meesten van ons helemaal geen fouten maken,
durven ze ook niet te maken, en denken ook helemaal niet iets van hun
fouten te kunnen leren: we leggen zo'n cliche snel op tafel,
net als zoveel andere uitspraken, maar leven er niet naar!
Waarom niet?

Omdat we dan ons mensbeeld zouden moeten aanpassen:
we geven nogal 's allemaal graag hoog op van ons menszijn [of zelfs 't tegendeel daarvan?]!
Het loopt als een rode draad door de westerse wijsbegeerte: de mens onderscheidt zich van de [andere] dieren omdat hij de rede weet te gebruiken.

Hij kan nadenken over welke handelingen hij dient te stellen en, eenmaal duidelijk wat er gedaan dient te worden, dan zal dat ook gebeuren! Weet je wat het goede is, dan zal je toch niet nalaten
om dat te realiseren?

Maar als ik kijk naar echte mensen van vlees en bloed, dan zie ik helemaal geen hoogrationele wezens.

Ik zie mensen die wel proberen hun best te doen, maar toch [telkens weer] mislukken,
denken dat ze het weten, maar zich pijnlijk vergissen, denken dat ze helpen, maar de zaak volkomen in de war sturen. Als ik zo'n wezen een naam zou moeten toekennen, dan zie ik er maar
EEN:
'n "prutser"!

Meestal piekert men er niet over:
als we accepteren dat we prutsen zullen we nooit meer iets goeds presteren.
Wat te betwijfelen valt: waar het om gaat,
is niet zozeer dat de mens nu eenmaal over het algemeen een hopeloze prutser
[trotser, hoogmoediger, kortzichtiger, oppervlakkiger],
maar dat er ook 'n besef van is, met andere woorden ~ de trotse protserige domme prutser
die weet dat hij een nitwit & sufkop is, zal ook accepteren dat hij feilbaar is!

Dan vraag je natuurlijk: wat schieten we daar dan wel mee op?
Precies!
Als we de deugd van het durven fouten maken ietwat meer beoefenen, & het mensbeeld dat wij geboren prutsers zijn wijd en zijd verspreid raakt, leidt dit ertoe dat uitzonderlijke prestaties beter op waarde geschat kunnen worden.

Dit is dan ook een van de redenen dat ik
"De Nachtwacht"
zo waardeer: niet alleen vanwege de intrinsieke waarde of schoonheid van het schilderij,
maar vanwege het besef dat bijna geen mens tot zoiets in staat is!

De prutser accentueert de uitschieter?!

Mijn hele leven was bij nader inzien een bijna totaal verprutst geheel van eigenwijsheid, aso-gedrag, spijbelen, regelbreken & provoceren, fouten maken & ervan weglopen, ze trachten te negeren ...
Kon ik 't als kind niet nalaten om in plaats van braaf naar school te blijven gaan de benen te nemen,
nu
heb ik de grootste moeite om waar dan ook heen te gaan!
Toen wou ik geen soldaat worden & ging liften,
en nu zit ik 't liefst thuis met 'n boekje
[of myDi!]
in 'n hoekje?
Al die wilde aktiejaren zijn voorbijgevlogen en ik
ben gewoon blij om 'n zo eenvoudig mogelijk leven te leiden:
al dat geloop, gefiets, gereis, bezoeken en
bekijken tussen de Lage Landen aan de Zuyderzee & 't Verre Nippon hoeft niet meer zo nodig ~
ik heb al genoeg gehoord, gezien & ervaren onderweg in al die tientallen landen ~
genoeg om nu te verteren & er zo nu en dan nog wat bij te lezen,
samen te ballen & uit te testen.

Drukte is leuk
voor de jeugd: geef mij
maar de rust van m'n eigen kleine huisje, tuinboompjes & ~bloempjes, gecastreerde katertje & schrijven!
Als iemand een beroep op me doet dan ga ik nog mee ook om te lopen op de Paalberghei
& 't Driesche bos met zijn grafheuvels alsvanouds.
Dus tot straks dan maar weer
[of later]!?
We sullesien!
Of niet?


''