Adoptie adaptatie hersenspoeling brainwash agitpro

Nog een klein mydiverhaaltje voor het slapen gaan.

Opvallend blijft ook in dit verband het begin van Johannes/Yochanan: de beroemde beginverzen van dit vierde euangeliumstellen niet dat God nu ook zelf mens is geworden, maar vertellen dit over zijn Woord of Logos.

Daarover is veel nagedacht en geschreven.

Deze 'logos' kunnen we duiden als gods 'scheppingsintenties', zeg maar zijn diepste bedoelingen met mens en wereld.

Die treden hier in verzelfstandigde vorm als het ware bij wijze van spreken en schrijven naar voren en naar buiten als een personificatie van g d.

YOH verbindt in zijn proloog deze logos met Yehosjoea ('g d redt': niemand heeft ooit God gezien, maar in Yesjoea komen nu helderder dan ooit zijn diepste bedoelingen aan het licht. Ook bij Yoh is Yesjoe dus niet zomaar 'god zelf'. Wel komen we in hem voortaan iets zeervwezenlijks van God - zijn wijsheid, waarheid en diepste bedoelingen met ons leven - op het spoor.

Zo krijgt Yehosjoea bij Yochanan
(God is genadig) al een bijna goddelijke status. Voor wie bijna 2000 jaar later leven, zijn zulke denkmodellen niet goed meer mee te maken. Het mag van ons nu uiteindelijk wel ietwat eenvoudiger & wat minder speculatief. Ons voorstel is dan ook om bij hetvdenken over Yesjoea aan te sluiten bij de eerdere voorstel-lingen over God als Geest: dan is Yesjoe de (zoveelste) mens die vol raakt van deze Geest. De gedachte dat deze geest volledig incarneert in Yesjoea,
zodat God in hem echt (ook) een mens van vlees en bloed wordt,
gaat een stapje te ver. Beter is het om hier te spreken
over 'inhibitio', wat 'inwoning' betekent. Yehosjoea
is dan de mens (mensenzoon) in wie g ds geest
(ook) op unieke wijze is gaan wonen
& werken verrichten ...

Dit zet ons op het spoor
van een 'Geestchristologie': deze inwoning van g ds geest vol van genade en liefde, waarheid en wijsheid in de mens Yehosjoea. Hiermee verwant is het zogeheten adoptionisme, een visie op Yesjoea die ook al heel vroeg in de kerk opkwam. Daarin werd Yesjoe niet gezien
als een goddelijk kind (dat
zou een tikkeltje
TE
heidens zijn geweest!),
maar wordt hij wel naar eigen gevoelen -
bij zijn dope in de Hope, gaandeweg zijn optreden in die tijd onder die omstandigheden,
en/of na zijn opstanding/verrijzenis/hemelvaart -
door de Eeuwige aangenomen,
dus als het ware geadopteerd als 'zijn geliefde zoon'.
Deze visie is ook daarom zo waardevol dat ze meer ruimte kan bieden aan wat zich gedurende zijn eigen leven binnen in Yehosjoea afspeelt aan bewustwording en geestelijke groei.

Je kunt je nu indenken waarom de toen-
malige wereldlijke, priesterlijke en andere 'voorname machten' zich bezorgd gingen maken
naarmate zo'n massabeweging meer aanhangers en volgelingen trok her en der?
Hun eigen positie kwam zo in het gedrang!

Als de eenvoudige plattelandszoon
van een onverklaarbaar zwanger geworden jonge Maagd in ondertrouw
met de ietwat oudere timmerman/aannemer Yoseef in zulke chaotische gewelddadige tijden al zulke grote pretenties had aangaande wetskennis en -uitleg, genezende krachten,
wonderbaarlijke geruchten van voedseluitdeling op de bergvelden
en nog veel meer van dergelijke soortgelijke berichten
vol van 'goed nieuws' over bevrijding, verlossing &
revolutionaire veranderingen,
wat zou er dan wel niet van Grieks-Romeinse zijde
via de krankzinnige keizer Nero(n) enzo,
over hun hoofden gaan losbarsten?