Propaganda,
kapitalisme, sensatie,
populisten, reklamemakers, advertentieverkopers,
kwakzalvers, prut:
Deep Throat
& Joran's Modder~Sloot,
Britney Spears, Kurt Cobain,
Jim Morrison, Beatles, Stones & toppop!
Ik haat al die hersenspoelingen, brainwashes & bullshitbaden,
godsdienstoorlogen &
George Walker
Bush.
Plastic,
creditcards, goedkoop
gezwets, adforesults, direct mailings,
aansmeertelefoontjes: agitpropgedoe.
De middeleeuwse schilder/monnik Fra Angelico
kiest ervoor om 'de moeder g ds' in 'n gang van 't klooster
van San Marco in Florence neer te zetten.
Giorgio Vasari, anderhalve eeuw later,
laat zien dat ze bij het lezen gestoord wordt
als g ds boodschapper de aartsengel Gabri'el
haar toespreekt:
ze houdt zelfs haar vinger nog bij de bladzijde
waar ze gebleven is.
Eeuwenlang
hebben schilders blijkbaar gemeend dat die z.g.
Annunciatie niet zomaar lukraak in het willekeurige mydileven heeft plaatsgegrepen?
Miryam maakte zich bereid om 'n dergelijke boodschap
te kunnen ontvangen.
En
dit terugtrekken,
hetzij in een
klooster, hetzij in de stilte van een boek?
Waar beginnen & eindigen realiteit & fantasie
van buitenechtelijke zwangerschappen, fantastische dromen,
voorspellende visioenen, epileptisch aanvallen, hallucinaties & gezichten?
Er is heel veel achtergrondruis, ontiegelijk veel lawaai, waanzinnig winstbejag,
goedkope berekening en 't onvermijdelijke kabaal van jingles, pingles & s[h]ingles
om waanzinnige reeksen rotproducten & verkoopshit!
We moeten ons dus welhaast terugtrekken om nu nog echt te [kunnen] leren luisteren
naar ons innerlijk & dat valt in onze cultuur
lang niet mee!
Een Franciskaner monnik
& theoloog Theo Zweerman die in 2005 overleed zei eens:
"We leven in een opvoedingscultuur!" Daarmee bedoelde hij twee dingen:
wij leven in een cultuur die alles steeds maar weer verder opvoert,
alles moet blijkbaar
MEER, SNELLER,
BETER worden ~ denk aan 'n begrip als 'excellente school'.
Maar hij bedoelde er ook mee dat alles letterlijk opgevoerd, gemanifesteerd, opgejut, gedisplayed, vertoond, geshowed, aangeprezen & aan de man,
vrouw & kind gebracht moest worden.
We treden voortdurend
krampachtig & heftig aangespoord naar buiten,
op studiedagen, bij uitvoeringen en tentoonstellingen, wedstrijden en neo-olympische spelen!
Zelfs kleine kleuters & peuters worden er al toe aangespoord om van jongsafaan op maandagochtend
te vertellen wat zij in het weekeinde allemaal gedaan hebben!
Is dat juist eigenlijk niet heel erg sympathiek,
zo'n klein kind dat, zittend op een minikrukje zijn/haar jeugdige ei kwijtkan en al hakkelend & stotterend er formuleert wat ze gedaan hebben?
Natuurlijk is het best wel mooi dat er gevraagd wordt naar jouw belevenissen,
maar mijn kinderen zijn ook wel eens heel verward thuisgekomen omdat ze eigenlijk helemaal niets te vertellen hadden: ze hadden in het weekeinde helemaal 'niets' gedaan ~ niets van datgene waar de juf kennelijk zo vreselijk belangstellend naar vroeg?!
Door het stellen van zo'n vraag wordt een kringgesprek al heel snel een soort van opvoering
van vooral welbespraakte kinderen uit zeer actieve gezinnen die moeiteloos een hele waslijst aan bezigheden kunnen opsommen en tentoonspreiden: zoiets past dus blijkbaar heel goed in die opvoeringscultuur ~ de moderne hedendaagse cultuur waarin vooral allerlei
erg uiterlijke bezigheden centraal staan en waarin ons innerlijk dus ook
van de weeromstuit innerlijke schade oploopt.
Dat kan haast niet anders &
MOET
wel! In "Sein und Zeit" ontdekte de Duitse filosoof Heidegger,
dat ons bewustzijn niet alleen maar actief werkzaam is maar ook voortdurend passief ontvankelijk
voor de meest eenvoudige dingen: 't weer, de fluitende vogel, de geur van verse koffie & thee, het bladergeritsel!
Martin noemde deze werkzaamheid van ons bewustzijn
befindlichkeit.
Hij kwam tot het inzicht dat al deze passieve werkzaamheden van ons bewustzijn overschreeuwd worden door 't overactieve deel.
Ons uiterlijke leven overheerst het innerlijk, dat daardoor verdort.
We moeten ons innerlijk dus water geven & erbij stilstaan wat we eigenlijk aan 't doen zijn:
flink sproeien en daarbij dus ook tegelijkertijd ons oor & oog naar binnen te luisteren & tot inzien te leggen & open te stellen?!
Doen we dat niet
dan maken we iets [misschien wel voorgoed] kapot,
dan raken we op den duur volkomen vervreemd van onszelf & elk ander & verliezen we
't oorspronkelijke individuele & sociale vermogen om nu nog echt geraakt te worden door een geur,
een klank, een beeld
& 'de stilte'.
Sleep well,
dream sweet & tell us all
about it some time.
If you want to.
