adfo insultreclapropshitfromdoomsdayfascistnitwits


Wat
mij 't
meest blijft interesseren
is wat dichters & filosofen ons zo nu & dan
te vertellen hebben
in mydi!

Per slot van rekening
is ieder mydiertje 'n soort van verdichtend
& min of meer nadenkend schrijvertje of we ons daar nu wel of niet van bewust zijn?
Ons kijken is ook een vorm van lezen: kijken naar wat we om ons heen
& binnenin onszelf zien, dat proberen we te lezen
als 'n tekst met de ene
of andere boodschap.

Het is uiteindelijk
'n vorm van lezen die we als 't goed is elke dag
opnieuw moeten uitvinden
& opbouwen.

Ik ben er,
zoals ik je al eerder & vaker meldde,
van overtuigd dat in deze leeswijze ook tolerantie schuilt,
samen met begrip & openheid van geest. En dan ook vooral de liefde
voor wat oneindig kwetsbaar, van 'n
voorbijgaande aard of zeer marginaal geworden is.
Onze mydibriefwisseling gaat in de grond van de zaak
over 't leren kennen van onszelf en de ander.
Dit ontmoeten, dat een wijze van lezen [en leven] is,
gaat dan uit van wat we dus 'n hermeneutische ervaring kunnen noemen:
proberen te verstaan van waaruit het
verhaal van die ander gegroeid is.

En 'verhaal'
staat staat dan hier en nu dus eigenlijk synoniem voor ons
'[be-]leven'.

ZO
kunnen we
ook culturele tradities
zien als verhalen, net als de hele daaraanvoorafgaande
& op volgende geschiedenis die misschien wel helemaal geen tijd en ruimte meer kent maar eerder paradijselijke, hemelse toestanden waarin alles in elkaar overvloeit:
'n soort van goddelijke bewustwordingen?

In deze paar zinnen
zit dan dus ook tegelijkertijd een kritiek vervat
op die manier van kijken die er vaak nog enkel maar
vanuit ging het 'eigen' standpunt
'op te hemelen'!

We keken tot dan toe
meer naar onze wereld als van achter een spiegelglas:
de wereld raakte ons daar
niet echt?

Die ander
[het andere] was er wel,
maar alleen nog maar gezien vanuit het eigen perspectief?
Zouden we allemaal niet eens wat vaker iets als een 'esthetisch kijken'
kunnen uitproberen?

Ons esthetisch kijken
heeft dan veel meer te maken met verbeelding:
het standpunt van de ander [het andere]
kunnen mee~denken!

Esthetisch kijken is ook veel meer dan alleen maar 'iets' zien.

Het oude Griekse woord
'aisthesis'
 verwijst naar
'n veel ruimere vorm van waarnemen & ervaren
die heeft te maken met 'n helemaal ondergedompeld zijn
in een omgeving. Kijken is dan eigenlijk een volledig aan- & invoelen van de wereld
& door die wereld dan ook getekend worden: er 'n rijkere betekenis
in zien van kleurige associaties,
mogelijkheden, tendenzen.

De
verouderende traditie
van het westerse denken
heeft die wereld helaas vaak ook eeuwenlang voor een
groot deel volkomen
verontachtzaamd.

DE
wereld was iets
BUITEN
ons, waar we van achter ons gekleurde vervagende
of soms zelfs verhelderende
vertekenende spiegelglas
naar keken als
was het de
enige echte
werkelijkheid?

Je
kunt daarom
dan ook proberen
om wat meer mee te denken
in een schitterende metafoor om die verschillende manieren van kijken
wat duidelijker te kunnen maken.

Per slot van rekening
is de mydimens nu toch niet niet meer echt een wolf,
beer, 'berserker' [of wat voor beest, plant of ding dan ook],
maar in en op de allereerste plaats een kind
van de moeder.

Een wolf
[dier, afgod, idool] sluipt, houdt zich vooral
ook zo lang mogelijk schuil [of hult zich in schaapskleren en/of de kleren v/d keizer]
om dan plotsklaps in eens plotseling
toe te slaan.

Die
priemende blik
van de wolf [e.d.] is de blik van die totaal verouderde
westerse traditie van 't 'eenrichtingsdenken' dat vooral nog aanwezig is
in commercie, propaganda en de schijnbaar
onophoudelijke reclame van tellsell, adfo-
insult & de marketingstrategie
van multinationals
...

Het is dan ook helaas
helemaal niet zo moeilijk om overal om ons heen wolven
[beren, bokito's & ivo's] te blijven ontwaren:
ze zitten immers telkens weer aan beide zijden van de permenente onderhandelings-tafels,
staan samen met ons in de file, op het perron, aan de bushalte, gaan met de metro en azen op al
diezelfde jobs, grubs & pubs als wij? Ze hebben het altijd maar weer over hun 'aan de bak komen'
& slaan ook altijd [telkens weer & keer op keer] dezelfde
[of iets andere] radicale {van
radix]
extreem fanatieke & agressieve taal uit.
RADIX
betekent wortel: ze zijn dan ook totaal
geworteld naar het schijnt in hun eigen gelijk?

DAT
soort van gewortelde wezens
{denk aan Willie Wortels & Wammes Waggels,
Wollige Wiegels, Gekke Geertjes, Ruftende Rita's
& dergelijke Razende Roeltjes}
zijn helaas dus niet meer
[voldoende]
flexibel
[genoeg]:
ze vergroeien
alleen nog maar steeds verder
met hun eigen volle evangelie van 'n kortzichtig perspectief
dat hun 'alles' is geworden en dat ze
aan ieder ander slijten
als je ze daar
de kans toe
geeft.
15 jan 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende