NECHEMYAH,
de schenker die koning zou worden,
werd tegen het eind van zijn loopbaan vals en
tiranniek!
Zijn optreden -
het vervloeken en geselen van zondaars -
was zonder
weerga?
Ook was het
enigszins schokkend om koning Salomo opnieuw afgeschilderd te zien als de paradigmatische
zondaar?
Was hij,
hoewel een zondaar,
uiteindelijk een groot koning?
Of was hij, hoewel een groot koning,
uiteindelijk een
zondaar?
De indruk wordt gewekt
dat Nechemyah de laatste mening
is toegedaan!
Maar een vraag als deze
mag niet onbeantwoord blijven ...
Er MOET iets meer over gezegd worden.
Dat 'iets meer' komt in
Kronieken
aan bod!
{*}
Het eerste
myDiboek der Kronieken opent
met negen inleidende hoofdstukken met de genealogieen
vanaf ADAM tot en met de ballingen
in Bavel!
Wat daarna volgt,
van 1 Kronieken 10 tot het eind van 2 Kronieken,
is een recapitulatie van de Israelitische geschiedenis van
de opkomst van DAVID tot de ondergang van
Yeroesjalajiem.
Het tweede
myDiboek der Kronieken eindigt met een coda van
anderhalf vers die melding maakt van de terugkeer van joodse ballingen naar Yeroesjalajiem,
onder koning Cyrus
van Persia.
Maar deze woorden,
de allerlaatste woorden van TeNaCH, zijn,
feitelijk woord voor woord,
de woorden waar het boek Ezrah mee opent
{EZ 1:1-3a &
2 KRO 36:22-23}:
- 'IN het eerste jaar
van koning Cyrus van Persia,
toen het woord van de Heer gesproken door Jeremia
werd vervuld,
wekte de Heer de geest van koning Cyrus van Persia
door in zijn hele koninkrijk
een decreet uit te vaardigen in woord en geschrift
dat luidde als
volgt:
"ZO
heeft koning Cyrus van Persia
gesproken:
- DE HEER G*D VAN DE HEMEL
heeft mij alle koninkrijken van de aarde
geschonken en heeft mij belast
met de bouw van een huis voor hem in Yeroesjalajiem,
in Yehoedah!
- EEN IEDER van u van zijn hele volk -
moge zijn G*D met hen zijn,
en laat hij optrekken ..." -
EZRAH 1 gaat hier nog iets verder
in EZ 1:3b-4
- 'naar Yeroesjalajiem, in Yehoedah,
en het HUIS bouwen van de Heer G*D van Israel,
de G*D die in yeroesjalajiem woont;
en allen die achterblijven,
waar hij ook woont,
laat het volk van zijn woonplaats hem ondersteunen met zilver, goud,
goederen en vee,
benevens de vrijwillige gave voor het HUIS van G*D
in Yeroesjalajiem!'
Omdat de gebeurtenissen
in Ezrah en Nechemyah chronologisch gezien plaatsvinden
na het in Kronieken verhaalde,
en omdat een fragment van het begin van Ezrah toch onmiddellijk aansluit
op het eind van Kronieken,
vermoeden historisch-kritische myDibijbelwetenschappers
dat de boeken Ezrah en Nechemyah
oorspronkelijk na Kronieken geplaatst waren
{zoals dat in de Septuagint en
het Oude Testament nog steeds het geval is}
en dat zij om redactionele redenen
naar hun huidige plaats in de Hebreeuwse Bijbel, TeNaCH,
verschoven zijn.
WAT
die redenen precies waren is een kwestie van
speculaasjes?
De myDiboeken
Ezrah en Nechemyah vormen,
geheel afgezien van hun relatie tot Kronieken,
een redactionele legpuzzel en een
historisch
doolhof!
Ze zijn deels
in het Aramees geschreven
en deels in het Hebreeuws,
en ze bestaan gedeeltelijk uit oorspronkelijk materiaal
en gedeeltelijk uit gereproduceerde Perzische documenten,
en ze vertonen tekenen van
grondige ontleding en
herschikking!
De herhaling
van de eerste woorden van het boek Ezrah
aan het eind van 2 Kronieken kan toeval zijn,
maar het effect ervan is niettemin
dat de vier laatste boeken van TeNaCH
tot het literair rquivalent worden
van een muzikale
kettingzang .......
{WE kiezen hier voor het woord
kettingzang in plaats van het meer gebruikelijke
canon, een term die we al vaker gebruikten voor de canon der bijbelboeken?!}
Een kettingzang
kan ZO gecomponeerd zijn
dat hij in principe eindeloos door kan gaan omdat de laatste noten
hetzelfde zijn als
de eerste?!
Een kettingzang
is speciaal gecomponeerd
om door drie if vier stemmen tegelijk
gezongen te worden;
als eenmaal alle stemmen zingen,
is het onmogelijk om vast te stellen wat begin,
middendeel of
einde is ...
Zoals een cirkel
anders dan een lijn,
geen begin, middendeel of einde heeft,
ZO
lijkt deze cirkelvorm van het lied,
als het op z'n allerbest is,
de dood te
trotseren?!
We kunnen stellen
dat TeNaCH
zijn eigen dood en
die van G*D trotseert
omdat hij eindigt in een litereire kettingzang
die zich eindeloos laat lezen,
vanaf ADAM aan het begin van Kronieken
tot David in het midden tot aan
'laat hij optrekken' aan het eind tot aan 'naar Yeroesjalajiem, in Yehoedah' aan het begin van Ezrah,
de myDiboeken Ezrah en Nechemyah door,
weer terug naar ADAM aan het begin van Kronieken tot aan David tot
'laat hij optrekken' tot aan 'naar Yeroesjalajiem, in Yehoedah',
ad infinitum ..............
DIT alles mag
nogal vergezocht lijken
{net als bijna al 'mijn' myDistories
EN het feit dat Yeshu alles nog eens 'dunnetjes'
door dik en dun over doet
wat in het zogenaamde Oude Testament ook al werd aangestipt,
aangedikt en uitgewerkt?},
maar dan willen we er wel allereerst toch even op wijzen dat ELKE literaire
waardering van TeNaCH als geheel zich op de een of andere manier
moet bezighouden met het uitzonderlijke feit
dat het einde van de tekst de
myDilezer terugvoert naar het middendeel
van het Verhaal!?
Het uitzonderlijke van een einde dat naar het begin terugkeert,
KAN als louter toeval gezien worden
en daarom als niet voor uitleg vatbaar;
we kunnen OOK beweren dat we de theologische of religieuze bedoeling
erachter hebben begrepen;
OF we laten -bij wijze van gulden middenweg -
ELKE bedoeling buiten beschouwing en rationaliseren het toeval,
ALS het dat al is,
door ons te concentreren op zijn feitelijke
literaire effect?!
De EERSTE mogelijkheid
geeft de rangschikking het karakter van
niet meer dan een Geluid;
de TWEEDE maakt haar tot Muziek;
de DERDE maakt haar - om een eerder gebruikte vergelijking te gebruiken - tot ALEATOIRE muziek - dat wil zeggen een toevallige
literaire kettingzang .............
Aangezien
het jodendom,
de godsdienst die de boeken in deze volgorde plaatste,
in de cyclus van zijn religieuze feestdagen
een eindeloze herhaling van de Israelitische geschiedenis doormaakt,
is het heel toepasselijk om TeNaCH
af te sluiten met een pseudokettingzang,
of dat nu zo bedoeld is
of niet!
Een geschrift
dat in zijn opbouw
eindeloos rond de woorden 'laat hij optrekken' blijft draaien,
past uitstekend bij een liturgische kalender die elk jaar weer opnieuw
terugkeert tot de zinsnede:
'volgend jaar in
Yeroesjalajiem!'?
IS dit
ethetisch gezien
een bevredigende
conclusie?






















Daarover misschien meer een volgende keer?
Ik blijf in de tussentijd m'n
eigen myDirondjes draaien op de Vale Ouwe
en keer elke vierentwintig uur weer heen en weer
naar Italia, Hellas, Cyprus, Chaifa, TelAviv, Yafo, Asa,
Yeroesjalajiem, Eilat, Aqaba, Petra/SELA/Elja, Be'erSjeva, Avdat,
BethShean & KfarNachum, Panias, Golan, Tsiporiem, YodFat, Cheftsibah, BethAlfa, SdehBoqer, Ararat, Qazvin, Tehran, Herat, Kabul, Lahore, Kasjmir, Delhi, Madras, Kerala, Calcutta, Varanasi, Decima,
Wladivostok, Birobeidjan en Irminloo: {allemaal Jezusjes en je broertjes!}
ELK punt is het Middelpunt van de Aarde,
Elk Mens en Ieder
Moment ... ???
























hastalavista/lehitraot/salaamaleikoem/sjaloomaleichem/goodbye
ch@i