act

Acceptance & Commitment Therapy/ACT. Aanvaarding & Creativiteit als Training tegen negatieve gevoelens: accepteer nu maar gewoon dat er dus ook akelige gewaarwordingen zijn, inplaats van die te ontkennen of te negeren. Bedenk wat je echt belangrijk vindt & handel daarnaar creatief ....

Dat is de centrale gedachte van de 'nieuwe' therapie ACT, die ook 'mindfulness' omvat. En werkt dat ook echt? 'n Eerste NL-onderzoek is positief,
maar nog niet iedereen is ervan overtuigd: 'het nut van nare gevoelens', met volle Aandacht Beleven & zonder te (ver)oordelen creatief bezig zijn in het hier en nu; dat is de kunst. Je zou het ook best wel hergeboorte, inkeer, bekering, inzicht op uitzicht of iets dergelijks kunnen noemen ....

Kortom: 't werkt heel goed dat mensen zich dagelijks even concentreren op hun lichaam. Iedereen piekert wel eens gedurende de dag & de nacht over van alles en nog wat. Sommigen bidden: bespreken innerlijk/verbaal wat hun dwars zit en zoeken naar oplossingen voor dreigend leed & pijn
d.m.v. lijstjes van de 'dingen die nog gedaan moeten worden'. Iedereen krijgt vroeger of later te maken met ziekte, zorgen, wel/geen zin hebben!

Soms kunnen we onverwacht angstig worden en zoiets past niet zo goed bij modern leven, technische oplossingen, dagelijks werk & ontspannen?

Als je dan 'n advertentie leest waarin deelnemers worden gezocht voor wetenschappelijk onderzoek naar "Voluit Leven" dan wil je wel 'proberen'?!

Dit is 'n relatief nieuwe zelfhulpcursus die gebruik maakt van 't tegenwoordig zo populaire idee van 'mindfulness'. Samengevat: nu met onze volle aandacht & zonder direct te oordelen leren leven in het hier en nu. Dat wordt bereikt door ondermeer enkele meditatieve oefeningen te herhalen.

Het doet me ook wel wat denken aan methodes van duizenden jaren geleden via 'bekering'/'inkeer': 't beseffen van eigen tekortkomingen, fouten & gebreken, 't leren loslaten van gefixeerde dooddoeners, loze leuzen, oppervlakkige ontkenningen & bijgeloof door 'je te ontdekken weg te gaan'.

ACT, ruim tien jaar geleden herontwikkeld door de amerikaanse psycholoog Steven Hayes, trok de boeddhistische inspiratie van 'mindfulness' nog een stukje verder door: zo is EEN van de uitgangspunten dat menselijk leed onvermijdelijk is. De mens is feilbaar, neigt naar hoogmoed/negatie,
zoekt maar al te vaak uitvluchten via dwangmatigheid, seks/genot/geld/verslavingen e.d. Therapie moet zich daarom niet richten op 't wegnemen van psychische pijn in de allereerste plaats, maar vooral op aanvaarding van het feit dat deze pijn bestaat & er vervolgens mee a/d slag te gaan.

Veel mensen denken 'ik ben pas gelukkig als mijn psychische problemen zijn verdwenen' (vroeger ging men naar heksen, tovenaars & genezers)!?

Als ACT snel terrein wint i/d geestelijke gezondheidszorg dan is er duidelijk iets a/d hand in 'ons land': mensen worden benieuwd of "het helpt" ...