absurditeit begripsverslaving & collectieve wanen?



*

WE
doen wat
we doen omdat
wij op het aardoppervlak
bestaan bij noties als 'begin',
einde, voortduring, afbreking, komen & gaan,
de dood en zo voorts
ensow
...

We
komen
hier niet meer
los van, en dat
geeft ook niet, want op
aarde redden we het er prima
mee, maar als we vanaf de bol
waar we op zitten de ruimte in blikken
DAN blijkt pas goed HOE plaatselijk
onze begrippen zijn!

Neem de Big
Bang~hypothese: we zouden
niet weten hoe iets uit
NIETS komt, dat zien we nooit?
ZO kwamen we tot een redelijk te
volgen geschiedenis over oorsprong en ontwikkeling van de
Aarde
...

KIJKEND
naar het Heelal
kunnen we niet anders dan
ook daar een begin aan toekennen
en in die begripsverslaving steken we meteen
over naar de absurditeit van de Big Bang,
een Grote Klap waarbij de vraag waar die vandaan
kwam niet meer gesteld mag worden? Wat een baarlijke Onzin!
Maar die onzin krijg je als je ons woonkamerbegrip van Ruimte
en Tijd meeneemt naar het Heelal, dat
GEEN
Heel Erg Grote Woonkamer
is: het
LIJKT
alsof we, naarmate we verder ontwaken, en steeds scherper om
ons heen blikken hoe langer hoe genadelozer we op onszelf worden teruggeworpen.
WIJ ZIJN
veel
plaatselijker, en veel toevalliger dan prettig is. En
NU
springt achter in de mydizaal eindelijk
de 'theoloog' op met de kreet:
"IK
WEET HIER WEL WAT
OP!"

Maar
het Godsbegrip
is als een middeleeuws harnas!
OOIT een even fraai als dienstig element
in de strijd?

En
'het'
wordt nog altijd
gekoesterd en bewonderd in musea,
maar niemand zou zich opgelucht voelen als hem een harnas wordt aangereikt
voor een hedendaags
gevecht ...

Ik
denk dus niet
dat de theoloog hier nog iets op weet!
Wie dan
wel?

@
16 dec 2006 - bewerkt op 17 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende