abcgkII61b de magiers bleven wanhopig de aarde ---

RANSELEN;
HET STOF STOOF
HOOG OP, MAAR BLEEF STOF!
"Ga nu!" brulde ik. "Hebben jullie me niet gehoord?
Ik ben Prinses Thermutis, doe onmiddellijk wat ik zeg!"
De mannen keken me verwilderd aan, niet wetend wat te doen?
"NU!"
Eindelijk gehoorzaamden ze; ze gingen als geslagen honden op weg naar het Paleis, omdat ze er nu en hier voor het allereerst niet in geslaagd waren om een door Mouses gestuurde plaag ook maar een heel klein beetje na te doen!!!!

Terug in het paleis pakte ik me zo goed mogelijk in, maar ontdekte dat deze muggen in staat waren om diep door te blijven dringen in de plooien van mijn gewaden en dat ze zo nu en dan altijd wel weer een gaatje vonden om me daar weer te steken? Ik werd ontzettend kwaad, ik kookte van woede! Toen hoorde ik dat de farao Mouses & Aharon had ontboden, en ik wachtte hen buiten het paleis op; ik zag hen aankomen, blootshoofds, hun halzen en hun armen onbedekt, en mijn woede gorgelde in mijn keel! ZIJ WERDEN NIET GESTOKEN! Toen ze vlakbij waren onthulde ik mijn opgezwollen gezicht! "IS DIT JE DANK?" schreeuwde ik. "IS DIT JE DANK DAT IK JOU UIT DE NIJL GERED HEB, DAT IK JOU ALS EEN PRINS OPGEVOED HEB EN MIJN VADER AANBEVOLEN OM JOU TOT ZIJN GENERAAL TE MAKEN EN TE BENOEMEN? HOORT EEN ZOON ZIJN MOEDER OP DEZE MANIER TE BELONEN?"
Mouses keek me verbijsterd aan, waarschijnlijk omdat hij me slechts aan mijn stem herkende en niet aan mijn nu ozo geteisterde gezicht.

20 feb 2015 - bewerkt op 20 feb 2015 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende