Aapkindje/aap?


Laatste
'liedjes' voor 't {sl}apen gaan
om beter te kunnen
dromen
...

Voordat ik iets doe
zou ik me moeten afvragen
of ik zou willen dat ieder
't zelfde zou doen als ik
in mijn positie.


Mensen
die worden geregeerd
door een redelijk gezond verstand
wensen niets voor zichzelf
dat ze ook niet wensen
voor alle
mensen.

Ik
moet dus
zo handelen
dat ik de "mensheid"
zowel in mijzelf
als in de persoon van ieder ander
op elk moment tegelijk zie
als 'doel' en nooit alleen
gebruik als
'middel'.

Mozes'
Wet leerde:
Je moet je naaste liefhebben als jezelf.
Daarom moet je de deugden van een ander prijzen
zoals je zelf geprezen
zou willen worden
en de bezittingen van anderen beschermen
zoals je zou doen
met je eigen
bezit.

Hillel
geeft hierop
als kommentaar:
"Wat jij
erg vervelend vindt,
doe dat anderen
niet aan!"

Leef
dus alsof
je alreeds
voor de tweede maal leeft
en alsof je op 't punt staat
dezelfde fout te begaan,
die je de eerste keer
beging.

Anderen
zijn afhankelijk
van mij:
die wetenschap
kan gemakkelijk leiden
tot eigendunk.

Jij
bent afhankelijk
van anderen:
dat maakt je hopelijk wat
bescheidener.

Het
besef van
onze wederzijdse afhankelijkheid
schept verbondenheid en solidariteit:
en 't maakt je waarschijnlijk
grootmoedig.

Diep
van binnen weet ik
dat ik onverbrekelijk met alle leven op aarde
(ook) verbonden
ben.

De
hele schepping
is gebaseerd op eenheid
en deze eenheid is het produkt
van
EEN
enkel principe.

Daarom
laat ik mijn
zelfzuchtigheid los
en geef ik de illusie op
van afge~
scheidenheid.

In
mijn handelen
probeer ik te gehoorzamen
aan die ene WET.
Door anderen te helpen,
help ik
mijzelf.

Ik
ben niemands
tegenstander.
Ik voel me vredig eigenlijk
en beschik over
meer dan genoeg energie,
omdat ik geen tegenstand bied
aan wat er
gebeurt.

Het
goede kan
niet bestaan
zonder het
heilige.

Slaap
kindje slaap,
je moeder was een aap,
je vader was een baviaan,
maar jij moet leren om op eigen benen
te staan
...

Is
't niet
kolossaal vreselijk verbazingwekkend,
dat er zo lang geleden onze verre voorouders waren,
die ongeveer net zo waren als gorilla's,
chimpansees, bavianen en
orang oetangs?

En
dat sommigen
van ons zich nog
net zo gedragen blijkbaar
als die diverse apensoorten
(of nog veel zelfzuchtiger, wreder,
groepiger
enzo)?

Terwijl
'anderen' niet
alleen vernuftige gebruikers
zijn geworden via stokken en stenen
(en matrassenfabrikanten & huttenbouwers)
tot het reizen naar de 'hemelen' toe,
maar ook nog in staat zijn om
meer met elkaar te delen
op alle mogelijke
(en bijna onmogelijke)
manieren?

Zoveel
tederheid, aandacht,
warmte, genegenheid, geduld,
liefde, lessen & alles goeds.
Tegelijkertijd is daar 't tegendeel:
hardheid, disinteresse, kou
(en verkoudheid),
haat, haast, moord &
doodslag!

Wat
bezielt 'onze
soort' dat het
zulke totaal tegenstrijdige gevoelens,
ge-dachten en daden voortbrengt?
En waar sta
(lig/zit/hang/loop/vlieg/ren/schrijf)
ik?

Waar
doe ik aan mee
& waar probeer ik me ver
van te houden?

Ik
geef me
nu toch maar
weer over aan Morpheus
in de armen van Yeshu
onder Buddha's
hoede
...

't Boze
dat ik heb gedaan is voorbijgegaan
en zie:
de volgende dag ontstond er weer
een hele nieuwe
wereld!

Ojas
semieNasai!
OhajoGozaImas
... (P.S.P.)

Drie
dingen
zouden je kunnen helpen
om niet meer in zonden
te vervallen:

Boven
in de hemel
is een oog
dat alles
ziet;

Een oor
dat alles
hoort
en worden al je daden
nauwkeurig opgeschreven
...

Wat
wij ook
voor anderen doen,
wij doen het voor onszelf,
want iedere goede, vriendelijke,
van medegevoel getuigende gedachte
heeft een wereld van sympathie
voortgebracht.

m.
27 jan 2004 - bewerkt op 11 jun 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende