aantrekkingskrachten & vermijdingsgedragingen ...
Die
dutjes beginnen
uit de hand
te lopen.
Maar ja,
wie moe is,
sluit de ogen?
En ik ga meestal
toch wel te
laat naar bed
en sta erg vroeg op!
Van het een
komt het ander:
wie niet horen wil moet maar leren voelen
en wie z'n billen brandt moet
op de blaren zitten
...
Eigen schuld,
dikke bult. Zo komt Boontje om zijn loontje
en zo de wind waait, waait m'n rokje.
Volgens de reklame
zou ik hele vrachten medicijnen,
vitaminen en ook voedselsupplementen moeten slikken om slanker te worden,
pijnlozer, slimmer, aardiger,
mooier & beter?
Je moet
nu eenmaal roeien
met de riemen die je hebt!
En je ziet mij nu eenmaal niet in grote massa's mensen
met hun armen omhoog om wat voor reden dan ook,
aanwezig met of zonder luchtsteun in
Srebrenica, op patrouille in Uruzgan,
Irak of waar dan ook.
Ik haat winkelcentra,
massabijeenkomsten, stropdassen,
militaire oefeningen, hoge hakken en nog
wel 1001 andere zaken die voor anderen doodnormaal,
wenselijk of bewonderendswaardig zijn.
Geef mij maar een boekje
in een hoekje van de tuin of de kamer,
een oude fiets of 's stuk papier
om te tekenen!
In zieken~
& verpleeghuizen,
maar zeker ook in verzorgingshuizen,
hebben verzorgenden de neiging om het op bepaalde feestdagen
nog eens extra gezellig te maken en de boel te versieren
samen met de allergrootste families van Nederland, alle kijkbuiskinderen,
kippenfokkers, varkenshouders & koeherders of al
die andere geiteneukers, sigarettenpeukers, sensatiezeukers, opleukers, opkijkers,
inblikkers, rotzakken en neuspeuteraars.
Er zijn dus ook altijd wel weer
patienten of bewoners bij die daar helemaal niet tegen kunnen.
Soms komt dat tot uiting in een stijging in het gebruik van medicijnen tegen onrust.
'n Eventuele mogelijke verklaring daarvoor is dat ze [te] veel informatie tegelijk krijgen
die ze niet kunnen verwerken?
Zolang het versieringen zijn
die demente[rende] mensen [her]kennen van vroeger,
is er niet veel aan de hand.
Maar omdat het nu eenmaal een andere tijd is,
nemen verzorgenden soms de vreemdste spullen met zich mee!
Als de directe omgeving van de afdeling dan ook nog eens 'n flinke gedaanteverandering ondergaat,
dan raken sommigen helemaal de kluts kwijt.
Alsof demente personen
niet waarderen wat de verzorgende allemaal doen!
Hoe minder van dit soort van veranderingen in de directe omgeving
en hoe ouderwetser de versieringen [herkenbare afdrukken;
zie onze eerdere veronderstellingen over het oudere
menselijk geheugen] des te minder onrust?
Terwijl de jeugd
maar niet genoeg kan krijgen van nieuwere prikkels
& overdoses druk gedoe!
Dat geldt ook voor ons laatste voorbeeld van vandaag
en de zoveelste veronderstelling over het geheugen: voorkom confrontatie
met TEVEEL indrukken tegelijk.
Het menselijke brein
is dan wel een verhaaltjesverteller van huis uit,
een duimzuiger, fantastische sprookjes aanbidder,
permanent verslaafde aan verbeelding, opsiering, liedjes zingen,
dansjes maken, lawaai produceren en al
te vaak verwarrende drukdoenerij,
overdreven emoties
en de gekste bijverschijnselen,
maar het heeft dus
al met al maar weinig
echte waarde?
Een ongehuwde dochter
van een dementerende moeder
was eens 'r hele leven ongehuwd gebleven.
Nadat haar verkering uitraakte toen zij ergens in de twintig was, ging ze bij haar ouders inwonen
en samen met haar moeder had zij haar vader op zijn ziekbed bijgestaan.
Na zijn
overlijden is ze bij moeder blijven wonen.
En een paar jaar na de pensionering van de dochter begon bij moeder het proces van dementie.
Toen haar de zorg voor moeder te veel werd, bood haar broer aan om moeder een paar weken in huis
te nemen.
Dan kon zij eindelijk
weer eens met vakantie!
Haar broer woonde helemaal in het oosten vn het land,
met vier drukke kinderen in de 'overgangsleeftijd' a la myDi
en dergelijke?
Maar na een paar dagen
liep het daar helemaal uit de hand!
Van een volkomen vertrouwde naar een voor haar vreemde omgeving
en van een rustig naar een uiterst druk
huishouden ...
TE
weinig herkenbare indrukken
en teveel indrukken
tegelijk
...
Hoe een goed
bedoeld aanbod soms
kan uitlopen op een regelrechte ramp!
Iets dergelijks kun je dan ook opmerken bij grote cultuur-
en tijdsverschillen
...
Die stenen tijdperk Indianen
in de Zuid~Amerikaanse Amazones kun je maar beter hun eigen leven laten leiden
net als de Papoea's in 'ons' Nieuw~Guinea;
katholieken doen 'het' op z'n Rooms, protestanten op z'n Luthers en/of Calvijns,
Oost~Europeanen zijn 'n tikkeltje anders dan West~Europeanen
en zo zijn er nog veel meer brave boeren in soorten en afmetingen,
boze burgers in versterkte steden en buitenlui van
allerlei slag,
rondtrekkende nomaden,
vrolijke volksstammen, zeurende zigeuners,
eeuwige joden, allerlei soorten van christenen al of niet op de ene of andere kruistocht
& moslims met lange soepjurken, hoofddoekjes, sluiers en vreemde gewoonten,
breezersletjes en jochies met gekke petjes:
gooi die allemaal bij elkaar,
zet ze op elkaars lip en gooi er zo nu en dan nog wat 's wat vrij liberale voetzoekers,
ruftende rotjes, gillende keukenmeiden, ramadanse balkonslachtingen en bromfietsfanaten doorheen
en je krijgt de gekste explosieve mengsels van tasjesdragers & tasjesdieven,
haarbedekkers en haarverfsters, minirokjes & mopperkonten, zotte en wilde zaadverspreiders
en losgeslagen eileiders &
aarsmadenlijders
...
Nee,
geef mij maar dat kleine boekje
in een rustig hoekje!
Of myDi!

Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende