Hoe dwang je leven in sluipt [uit de trouwe verdieping van gezondheid & zorg]. Chronische stoornissen. Het heilige moeten & dergelijke stories ...
In haar puberteit ontwikkelde Claudia van der Werf een dwangstoornis, die tien jaar lang haar leven zou bepalen & ze schreef er 'n boek over.
Altijd tellen hoeveel stappen je neemt tijdens het lopen. Herhaaldelijk blijven checken of de auto wel op niet op de handrem staat. Drie agenda's tegelijk voeren en daarin minutieus vastleggen aan welke vrienden en familieleden je de komende tijd aandacht zou moeten gaan besteden enzo.
Dit is maar een fractie van de dwanggedachten die Claudia [29] kwamen opzoeken in de periode vanaf het begin van haar puberteit tot ruim 10 jaar daarna. Het boek 'Het heilige moeten', dat ze over die periode schreef, lijkt in eerste instantie een vrij gewoon verhaal over een vrij gewoon meisje. Natuurlijk, haar ouders scheiden als ze 13 is & ze voelt zich schuldig als de nieuwe vriend van haar moeder een ongeluk krijgt - niet dodelijk - want ze zal hem wel ongeluk hebben toegewenst. En ze blijkt de aandacht van jongens al vroeg wel heel erg hard nodig te hebben ...
Dat kan allemaal nog steeds redelijk gewoon zijn. Maar dat wordt anders als je twee klasgenoten moet bellen om te vragen wat nou ook alweer het huiswerk was, terwijl je dat zelf eigenlijk best weet. En zeker als Claudia gaat studeren in de grote stad, sluipt de dwang haar leven binnen.
't Is allemaal goed beschreven & wat vooral opvalt is 't feit dat de meeste naasten van Claudia haar situatie niet echt goed kunnen inschatten, of dat in elk geval niet laten blijken. Haar vriendinnen niet, haar rij vriendjes niet, de arbo-arts later al helemaal niet en ook haar moeder niet, met wie ze toch driemaal per dag moet bellen van zichzelf. 'Moet je nou weer notuleren?' vraagt een vriendje bijna terloops als ze weer alles plant in haar agenda. En omdat er niets wordt uitgesproken, zegt Claudia dus niet dat ze eigenlijk in paniek raakt bij het voorstel van haar vriend om zo door Australia te trekken op de bonnefooi
['OOK DAT NOG!'],
maar maakt ze het uit. En als ze tijdens een skivakantie een aanval van hysterische jalouzie krijgt - waarbij ook de spanning eruit komt die ze heeft moeten doorstaan om een voor haar zo ongewisse trip te maken - dan sleept een vriendin haar naar de psycholoog. Ze verkeert daarna drie dagen per week in de dagkliniek van de GGZ. Gedragstherapie, contact met lotgenoten en het inzicht dat ze vroeger dan wel voor haar ouders moest zorgen, maar nu niet meer voor iedereen verantwoordelijk is, zetten Claudia weer voorzichtig op het goede spoor. Waar ze net zo voorzichtig uiteindelijk toch een man ontmoet met wie ze wel een kind wil krijgen. Kortom: 'Het heilige moeten' is bepaald geen klaagboek over een omgeving die het allemaal niet begrijpt. De werkgever van Claudia betoont opvallend veel geduld tijdens de periode waarin ze niet kan werken en wordt daar ook voor beloond. Alle goede kanten hebben hun nadelen & alle nadelen dus ook [hoe dan ook] goede kanten? Ook in myDi kun je van alles en nog wat tegenkomen: zo kiun je jezelf en anderen in een ander daglicht gaan zien met alle mogelijke gevolgen vandien. Assut ff kan dan wel om elkaar ietwat sterker te maken in plaats van alleen maar af te kraken ...
"HET HEILIGE MOETEN"
Claudia van der Werf & Louise Koopman
@ Sijthoff A'dam voor
16,50 euri
En ik ga een klein dutje doen voor het vuur aansteken, eten koken & wat de goddelijke pot ook verder nog mag schaften ter lering & vertering.