a rose is a rose is a rose by any other name .....

BLIJKBAAR
zijn we dus alweer verzeild geraakt
tussen de hemel en de hel, tussen g d en talloze kwaadwillige boze rotduiveltjes ...
Datgene wat goed is veroorzaakt geen problemen? Integendeel ...
Maar het slechte is totale gespletenheid!
Opluchting komt voort uit vrijheid,
bevrijding, verlossing en vreugde ...
Depressie is als een ondraagbaar
zware last ...

En wat betreft het verschil
tussen verleden en heden:
dat valt alleen maar op te lossen door vertaling?
Dat 'koninkrijk van g d' is dus GEEN kwestie van opbouwen,
dat was immers de illusie van kennis & stof?
De overmoed en de hoogmoed van 'het gelijk zijn aan g d',
de jalouzie van 'ik een beetje meer dan jij' en de 'torenbouw van Babel'?
Het rijk van g d is een kwestie van 'erven' en bereidheid om te ontvangen ...
DIE woorden zijn als een pleister op een verwonde, gewonde ziel,
die nu weer kan ademen om te hopen en
te geloven in liefde!

Maar soms
lijkt je leven op de restanten van een ruinenstad als Avdat en Petra, Pompei of Herculaneum, Kfar Nachoem en al die andere wereldwijde marktplaatsen van ooit bedolven onder stof!
Grote velden boordevol met allerhande brokstukken en potscherven,
wilde distels en schorpioenen ...

Een totale puinhoop
van wat ooit vol met leven was.
Een ruine daar waar je wat van je leven wilde maken:
niets moois lijkt er nog van overgebleven
en alles wat je ooit begon
breekt je bij de handen af en gaat kapot
totdat er niets meer overblijft om
nog voor te leven?

Ja, dat komt er blijkbaar van
als je al te driftig aan het bouwen bent geslagen zonder gedegen wijsheid!
Hoe realiseert zich dan WEL 'dat g dsrijk der hemelen' binnenin ons?
Hoe kunnen we ons vertrouwen herwinnen?
Goede werken doen, dat was 'rooms',
met 'aflaten' en 'rituele trucjes' en een 'vals & verrot pausdom',
en dat was absoluut niet g ds bedoeling?
Heel de Reformatie was daar nu juist tegen in opstand gekomen
na zo'n duizend jaar corruptie van christendom door heidendom:
vandaar het 'nieuwe'/oude devies 'sola gratia',
door genade alleen!

En dan zou je denken:
dat kweekt dus hopelijk relaxte protestanten,
vrolijk spelende kinderen van G d? Nou, vergeet het maar!
Precies het tegenovergestelde was het gevolg ...
Soms had ik het gevoel dat juist rooms-katholieken met hun goede-werken-leer
oneindig meer ontspannen leefden dan wij als uit-genade-zalig-wordende protestanten?
Want, mensenlief, wat MOEST er veel!
Officieel moest je natuurlijk niets:
"Alle roem is uitgesloten, onverdiende zalighe'en heb ik van mijn G d genoten;
'k roem in vrije gunst alleen!"


Maar intussen
werd je wel geacht heel veel te bidden
en te smeken, vreselijk vaak in je bijbel te lezen,
trouw naar de kerk te gaan, lief te zijn voor je naaste,
zegenrijk voor de samenleving en ook nog eens uiterst actief in de kerk en de partij!
Dat Luther zichzelf en anderen soms aanspoorde om bij tijd en wijle
eens 'godzalig te luieren', dat heb ik nog in geen enkele preek vernomen?
"Werken zolang het dag is",
DAT was het parool!

En DUS deed je dat?
Je wist immers niet beter!
Je was gevangen: een tevergeefs spartelend visje
in het net der 'alleenzaligmakende' kerk, sekte of partij gebouwd
op de Rots der Eeuwen van het volkomen
onbetwijfelbare Enige Echte Geloof ...
Deed je dat om 'de hemel
te verdienen'?

Welnee,
je wist best wel
dat je DIE nooit door jouw vrome daden bereiken kon!
Je deed het zogenaamd uit 'dankbaarheid':
maar het had toch ook wel heel veel te maken met een keiharde vechtersmentaliteit,
een ueberstrakke overlevingsstrategie en was het resultaat
van een volkomen verkrampte vet perfectionistische inslag.
Er zijn er die beweren dat we die mentaliteit te danken hebben
aan ene Johannes Calvijn, de man die in zijn lijfspreuk onder woorden bracht
dat hij bereid was om zijn leven
als een kaars voor G d
op te branden ...

Nota bene,
alsof er geen vertegenwoordigers van andere kerken en religies zijn aan te wijzen
die net de gedreven waren als hij!

Hoe dan ook,
intussen werd je wel opgevoed met de gedachte
dat je er vooral voor moest zorgen om theologisch/ideologisch alles netjes
op een rijtje te hebben, keurig dogmatisch verantwoord als was je een superorthodoxe heiden,
jood, christen, moslim, sekte- of cp-partijlid
o.i.d.?

Niemand verwachtte van je
dat jij als Karl Marx, Karl Barth of Karl May een meter boek produceerde,
maar het moest tussen jouw oren en achter jouw ogen toch wel allemaal
HEEL ERG ordentelijk
in het gelid staan!

Vragen mochten er dan
misschien wel zijn, maar niet teveel en nog veel liever helemaal NIET ...
ANTWOORDEN: die moest je hebben! DAAR zaten de mensen op te wachten,
op huisbezoek, in de kerk en de bijbelkring, de catechisatie
of de partijvergaderingen [or by whatever name
you call The Beast]!

EN ZIE,
voordat je het weet,
beeld jij je in dat JIJ als 'verantwoordelijke zondaar
& zaliggemaakte' het koninkrijk van G d moest opbouwen?
ACTIEF zijn, DAT telt pas! En als je DAT niet bent, dan kun je het wel vergeten,
dan ziet men jou niet meer staan.
Want je moet immers bezoeken afleggen,
vergaderingen bijwonen, diensten en werkgroepen leiden, leerhuizen bezoeken en workshops:
steunbetuigingen bewijzen aan het Grote Doel,
Grote Broer & Eeuwige Leider!

En dan,
als het even kan, schrijven, in kerkelijke bladen en partij-organen of wat dan ook?
En niemand zegt dat het allemaal moet, niemand ~ want je maakt het jezelf wijs!
"IK, ellendig mens!"

En DAN te horen
dat je het g dsrijk NIET behoeft te 'bouwen',
maar het slechts kunt ontvangen, het alleen maar kunt be-
erven en het mag ontvangen zoals een kind een cadeau ~ lief mydiertje, je beseft niet half
HOE vertroostend eigenlijk
DIE woorden zijn!

Ik behoef zelfs
geen antwoord te hebben
op alle vragen over het koninkrijk der hemelen van G d!
Ik hoef niet eens meer te weten hoe het nu eigenlijk wel of niet precies zit met al die voorschriften en fanatieke marsbevelen,
dolle beloningen en koude bestraffingen, zoete wortels & wrede zweepjes,
vette lofprijzingen en strenge sancties!
Wat een zegen!

Is dat het niet
wat we bedoelen met 'worden als een kind' en
'je overgeven in liefdevol
vertrouwen'?