A foggy day...

in Rotterdam

Je kent het wel: een middag wachten
tot het gaat misten. Wachten
tot het donker wordt. Of avond wordt. Hij
(ik heb het over hem) kijkt,
ziet lege bussen
die koppig starten, de stad in-op zoek naar meer mist?

Stemmen van mensen. Oproer? Bijval?
Hij herkent ze, de stemmen. De mensen
kent hij niet-nooit gekend.

Je kent het wel: pijnlijk nauwkeurig
kan hij je zeggen (maar hij doet het niet):
"nu gaat de telefoon".
En dan gaat de telefoon. De angst
dit aan te voelen. En de angst (nog groter)
zich na tien, elf juiste voorspellingen te vergissen.

De mist is binnen.
Reeds zijn de radiatoren verkild.
Hij trekt zijn benen op. Wacht.
Het wordt donker. Of avond.
Hij trekt huiverend een haar uit zijn pols.

>C.B. Vaandrager (Totale Poëzie)

15 mei 2015 - meld ongepast verhaal

CcoucCool, man, 59 jaar

Legendary (opgeheven op 11-6-2015) vrijdag 15 mei 2015 09:18

Als je kunt schrijven als dit kan je miljonair worden.
Want dit verhaal neemt je mee in eigen gedachtes.
CcoucCool vrijdag 15 mei 2015 13:10
@Legendary
Als een zwervende zonderling stierf Cornelis Bastiaan Vaandrager eenzaam op 56-jarige leeftijd.(verwaarloosde longontsteking)

O 21 mei 2015 Kindertijd ( 3 )
O 19 mei 2015 Tijd geldt
O 15 mei 2015 A foggy day... ( 2 )
O 15 mei 2015 R'damse vaderraad
O 15 mei 2015 Rotterdam
O 04 mei 2015 Dodenherdenking
O 29 apr 2015 De gruwelboot
O 29 apr 2015 Zegeningen
O 19 apr 2015 Lux problemen
O 12 apr 2015 Navelstaar ( 3 )
O 22 feb 2015 Duisterniks ( 3 )
O 20 feb 2015 Mussolini's waiting?
O 15 feb 2015 In geslechtschap ( 2 )
O 07 feb 2015 Tofnest ( 6 )
O 11 jan 2015 Twijfelzone ( 2 )

vorige volgende