AÏ:1.41/gk159b vanaf 't moment dat we de bergen ~~
introkken, voelde ik
dat
we door
Kana'anitische Verspieders gadegeslagen
werden, dàt ònze kràcht beóórdeeld werd,
dàt er óver ÒNS 'n rapport
uitgebracht werd?
Héél ànders
dan bij Yericho hìng de vèchtlùst v/d víjand
als 'n gìftige mìst tàstbaar ìn de dálen! Ìk vermóedde dàt ònze WRÉÉDHEID
niet àlléén de ìnwoners van Aï òpgeschrikt hàd, maar
dàt díe héle làndstreek was wàkkergeschud
èn in staat van alàrm
gebracht was
...
Tòch
gìng ik
dóór, tégen béter wéten ìn:
Ìk wàs dé dwáás die z'n verstànd benévelen líet dóór z'n éérgevoel;
Bitya zwéég in àlle tálen & Ìk wìst
héél góed wááròm?!
Toen we de stad in zìcht krégen,
éérder 'n púinhoop dan 'n STÀD, zàg ik dat er TÙSSEN HÁÁR
èn ÒNS 'n DÍEP ravíjn lag; òmdàt we op de bodem v/h ravijn gemàkkelijk
van bóvenàf met píjlen & sténen bestookt konden worden, gìng ik met 500 man vóórúit:
er gebéurde níets! We kwámen véilig a/d óverkànt! Tóen gàf ik 't séin dat óók de rèst kòn óversteken!
Ik begréép dat 'n snèlle àftocht àl ònmógelijk was geworden nú we 't ravíjn i/d rùg hadden èn dàt we ons dùs
ìn 'n zéér geváárlijke situatie bevònden?! 't Léék òf de stad Gehéél voor ÒNS ópenlàg: ik zàg wat hèrders
met hùn kùdden, 'n bóerenkàr, wat vróuwen bij 'n wáterpùt die háástig
vóór ÒNS òp de vlùcht slóegen; níets wéés èròp dàt díe ruïne
bewáákt werd, maar 't was míj té stìl,
't wàs òf 't làndschap
z'n ádèm ìnhíeld.
Zó
ongeveer voelde
"UT" ook ongeveer
i/d eerste week van juni '67
tussen Aqaba & Petra, Ma'an
& FILADELFIA: Mòr
wèrd 'wàkker'
~~~
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende