91cpoQ de menswaardige(r) behandeling die slaven &

vreemdelingen in dat wetboek kregen toebedeeld, staat scherp in contrast met de Egyptische ervaringen: de opbouw & formuleringen van het wetboek ('Indien een man ... dan zal hij ...' vertonen veel overeenkomsten met de Mesopotamische wetboeken. Vooral die van Ham-moerabi, maar de inhoud toont opmerkelijke verschillen: in tegenstelling tot het wetboek van Hammoerabi stelt het Verbondsboek niet de doodstraf op eigendomsdelicten; in tegenstelling tot de wetboeken van de Assyriërs & de Hettieten staat 't Verbondsboek niet toe dat het plegen van een moord wordt afgekocht met bezittingen of dat de straf van een moordenaar wordt voltrokken aan een plaatsvervanger ...

De moordenaar ontkomt niet aan de doodstraf: volgens de Hettitische wet kon een moordenaar gratie krijgen van de koning, 'n dergelijke wetsmogelijkheid bestond nog niet bij die bijbelse wet: 'WIE DES MENSEN BLOED VERGIET, DIENS BLOED ZAL DOOR DE MENS VER-GOTEN WORDEN, WANT NAAR HET BEELD G DS HEEFT HIJ DE MENS (genetisch/hormonaal/sociaal) GEMAAKT' aldus GENESIS 9:6 ...

Vondsten in spijkerschrift laten zien dat die Mesopotamische Wet vooral ook mede georiënteerd was op de waarde van het bezit, de wel-syand & kracht van de Gemeenschap; zó kan leven worden vervangen door voldoende hoeveelheden goederen, terwijl de bijbelse wetten zijn gebaseerd op de opvatting dat 't menselijk leven oneindig waardevol is: g d is de enige die echt zeggenschap heeft over de wet & 't leven, & daarom moest moord met de dood bestraft worden! De bijbelse (h)erkenning van 'n slaaf als 'n persoon met rechten, al mist hij de status van 'n vrij man, kende nog geen parallel in de Mesopotamische Wetten. 't Verbondsboek onderscheidt zich duidelijk van alle an dere wetssystemen in 't nabije midden & verre oosten door z'n preoccupatie met socale & morele waarden: 't vormt in veel opzichten 'n omkering van de wetboeken uit die tijd & is duidelijk 'n reactie op de herinnering aan al die onderdrukkende jaren in de grote Nijldelta ...

Net zo goed als we onze (voor)geschiedenissen niet kunnen loszien van alle andere minaralen, planten, dieren, mensapen & aapmensen, zo kunnen we ook onze sociale, opvoedkundige, maatschappelijke, religieuze, filosofische & humanistisch wetenschappen niet negeren ...