7gk171 prinses Thermutis wàs Isis, dezelfde godìn
DIE HÍER ÀSJÉRÁ HÉÉT!
Zíj wàs dé gódìn die zich Thermutis noemde wanneer ze verscheen als de godin v/d vrùchtbaarheid ...
Zíj was de Móedergodin die Mòsjéh úit het wáter van de rivier tròk: zij was de koningin van mijn hémel; zóàls àlle godinnen was ze een Móeder, vróuw èn dòchter tegelíjk: ze héérste, verrùkte, vertéderde! 't Máákte níet meer úit hóe jíj HÁÁR nóemde: de moeder g ds, dé vrouw van g d of Bitya, de dòchter van g d, zíj wàs àlles wat de vrouw gòddelijk maakt; zíj ìs g d, àthàns dé míjne!
Hóe wàs 't mógelijk dat ìk, die nog nóóit 'n sprànkje godsgeloof in mezelf aangetroffen hàd, plòtseling gelóófde ìn déze godin!? 't Kwàm door mijn dóde vróuw die tégen me blééf spréken: 't kwàm dùs níet plòtseling, 't kwàm geléidelijk, òmdàt Bitya vòlhíeld èn míj níet lòs-líet! Maar, stáánde vóór ÀSJÉRÁ's bééltenis, besèfte ik dat er géén verschijnsel bestáát dàt één ènkele óórzaak heeft. Ik had 'n àfkeer gekregen van míjn gewèlddádigheid, mijn moordzùcht @ AeGYPTe, mijn potsierlijke opvatting over mànnelijkheid! Dááròm wàs er ìn míj zó'n hèftig verlàngen gegróeid naar 't aanbìdden van 't vróuwelijke en nú Ìk mezèlf dàt tóestond vóelde ik me vòlstromen: ik kàn 't niet béter uitleggen? Ik lègde mijn mànnelijkheid àf èn wèrd een MÈNSCH!
Ik wèrd op m'n schouder getìkt. 'Mèt 'n kleine bijdrage aan de tempel kunt u haar HÈBBEN!' fluisterde de tempelwàchter. 'Hóe bedóelt u?' vroeg ik. 'Wàcht híer!' zei de man. 'Ik bèn zó terùg!' De man liep weg & verdween i/d duisternis èrgens àchterìn de Tempel! Ik was geschròkken! WÀT hàd die man bedóeld met 'hèbben'? Hóe kòn ik Bitya 'hebben' nu zíj Asjera was? Zíj hàd míj, zóvéél wàs zéker, maar hoe kòn je als mèns nu 'n godìn bezìtten? De man kwam terug & was niet alleen. Naast 'm liep 'n gesluierde vrouw & ik wìst meteen hoe láát 't wàs, want in dìt land bedèkken àlléén prostituees hun gezìcht. Hìj bràcht haar voor me. "HÍER ÌS ZE!" zei hij. "U MAG HAAR HÈBBEN!" De vrouw tilde haar sluier òp waardoor ik haar zíen kon: ze was jong & mooi, maar de blik in haar ogen beviel me niet: ze was bàng! "IK WIL ALLEEN MIJN EIGEN VROUW!" zei ik. "IK WIL DE GODÌN!"
Zíj was de Móedergodin die Mòsjéh úit het wáter van de rivier tròk: zij was de koningin van mijn hémel; zóàls àlle godinnen was ze een Móeder, vróuw èn dòchter tegelíjk: ze héérste, verrùkte, vertéderde! 't Máákte níet meer úit hóe jíj HÁÁR nóemde: de moeder g ds, dé vrouw van g d of Bitya, de dòchter van g d, zíj wàs àlles wat de vrouw gòddelijk maakt; zíj ìs g d, àthàns dé míjne!
Hóe wàs 't mógelijk dat ìk, die nog nóóit 'n sprànkje godsgeloof in mezelf aangetroffen hàd, plòtseling gelóófde ìn déze godin!? 't Kwàm door mijn dóde vróuw die tégen me blééf spréken: 't kwàm dùs níet plòtseling, 't kwàm geléidelijk, òmdàt Bitya vòlhíeld èn míj níet lòs-líet! Maar, stáánde vóór ÀSJÉRÁ's bééltenis, besèfte ik dat er géén verschijnsel bestáát dàt één ènkele óórzaak heeft. Ik had 'n àfkeer gekregen van míjn gewèlddádigheid, mijn moordzùcht @ AeGYPTe, mijn potsierlijke opvatting over mànnelijkheid! Dááròm wàs er ìn míj zó'n hèftig verlàngen gegróeid naar 't aanbìdden van 't vróuwelijke en nú Ìk mezèlf dàt tóestond vóelde ik me vòlstromen: ik kàn 't niet béter uitleggen? Ik lègde mijn mànnelijkheid àf èn wèrd een MÈNSCH!
Ik wèrd op m'n schouder getìkt. 'Mèt 'n kleine bijdrage aan de tempel kunt u haar HÈBBEN!' fluisterde de tempelwàchter. 'Hóe bedóelt u?' vroeg ik. 'Wàcht híer!' zei de man. 'Ik bèn zó terùg!' De man liep weg & verdween i/d duisternis èrgens àchterìn de Tempel! Ik was geschròkken! WÀT hàd die man bedóeld met 'hèbben'? Hóe kòn ik Bitya 'hebben' nu zíj Asjera was? Zíj hàd míj, zóvéél wàs zéker, maar hoe kòn je als mèns nu 'n godìn bezìtten? De man kwam terug & was niet alleen. Naast 'm liep 'n gesluierde vrouw & ik wìst meteen hoe láát 't wàs, want in dìt land bedèkken àlléén prostituees hun gezìcht. Hìj bràcht haar voor me. "HÍER ÌS ZE!" zei hij. "U MAG HAAR HÈBBEN!" De vrouw tilde haar sluier òp waardoor ik haar zíen kon: ze was jong & mooi, maar de blik in haar ogen beviel me niet: ze was bàng! "IK WIL ALLEEN MIJN EIGEN VROUW!" zei ik. "IK WIL DE GODÌN!"
06 jul 2015 - bewerkt op 07 jul 2015
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 02 sep 2023 45170150MóederDrama:Ewa,Miryam,Mia,Els,Ria,Saartje
- O 02 sep 2023 45169149’t Gegéven van ‘t Láátste Óórdeel is naast
- O 01 sep 2023 45168148 Víer jaar eerder componeerde Antonio
- O 01 sep 2023 45 167 147 Alle andere personages in de passies,
- O 01 sep 2023 45166146’n Link van Liturgisch Spel naar OratorIum
- O 01 sep 2023 45165-145In de Filmwereld kwam Pier Paolo Pasolini
- O 31 aug 2023 45163145 De kèrn van ‘n tekstboek voor een muziek-
- O 31 aug 2023 45161144 De persoon YÈSJ werd in ‘n muzikaal drama
- O 30 aug 2023 45160 Partij Van De GroenLinkse ArbeidStrijdVlag?
- O 30 aug 2023 45159pvdgla: Bulderend, dreigend, huilend, zalvend
- O 30 aug 2023 45158 De titel zou een vingerwijzing blijken naar
- O 30 aug 2023 45157143PS’Intensiteit Van Hartstocht Ìs Zó Hévig,
- O 30 aug 2023 45156 142 Dáár stáán we dan. Bij de voederbak van
- O 29 aug 2023 45155 141 Tom Waits is nog mild? Is Christ bíj hèm
- O 29 aug 2023 45154 140 PS Christus is ‘n machteloze figuur, een