7gk171 prinses Thermutis wàs Isis, dezelfde godìn
DIE HÍER ÀSJÉRÁ HÉÉT!
Zíj wàs dé gódìn die zich Thermutis noemde wanneer ze verscheen als de godin v/d vrùchtbaarheid ...
Zíj was de Móedergodin die Mòsjéh úit het wáter van de rivier tròk: zij was de koningin van mijn hémel; zóàls àlle godinnen was ze een Móeder, vróuw èn dòchter tegelíjk: ze héérste, verrùkte, vertéderde! 't Máákte níet meer úit hóe jíj HÁÁR nóemde: de moeder g ds, dé vrouw van g d of Bitya, de dòchter van g d, zíj wàs àlles wat de vrouw gòddelijk maakt; zíj ìs g d, àthàns dé míjne!
Hóe wàs 't mógelijk dat ìk, die nog nóóit 'n sprànkje godsgeloof in mezelf aangetroffen hàd, plòtseling gelóófde ìn déze godin!? 't Kwàm door mijn dóde vróuw die tégen me blééf spréken: 't kwàm dùs níet plòtseling, 't kwàm geléidelijk, òmdàt Bitya vòlhíeld èn míj níet lòs-líet! Maar, stáánde vóór ÀSJÉRÁ's bééltenis, besèfte ik dat er géén verschijnsel bestáát dàt één ènkele óórzaak heeft. Ik had 'n àfkeer gekregen van míjn gewèlddádigheid, mijn moordzùcht @ AeGYPTe, mijn potsierlijke opvatting over mànnelijkheid! Dááròm wàs er ìn míj zó'n hèftig verlàngen gegróeid naar 't aanbìdden van 't vróuwelijke en nú Ìk mezèlf dàt tóestond vóelde ik me vòlstromen: ik kàn 't niet béter uitleggen? Ik lègde mijn mànnelijkheid àf èn wèrd een MÈNSCH!
Ik wèrd op m'n schouder getìkt. 'Mèt 'n kleine bijdrage aan de tempel kunt u haar HÈBBEN!' fluisterde de tempelwàchter. 'Hóe bedóelt u?' vroeg ik. 'Wàcht híer!' zei de man. 'Ik bèn zó terùg!' De man liep weg & verdween i/d duisternis èrgens àchterìn de Tempel! Ik was geschròkken! WÀT hàd die man bedóeld met 'hèbben'? Hóe kòn ik Bitya 'hebben' nu zíj Asjera was? Zíj hàd míj, zóvéél wàs zéker, maar hoe kòn je als mèns nu 'n godìn bezìtten? De man kwam terug & was niet alleen. Naast 'm liep 'n gesluierde vrouw & ik wìst meteen hoe láát 't wàs, want in dìt land bedèkken àlléén prostituees hun gezìcht. Hìj bràcht haar voor me. "HÍER ÌS ZE!" zei hij. "U MAG HAAR HÈBBEN!" De vrouw tilde haar sluier òp waardoor ik haar zíen kon: ze was jong & mooi, maar de blik in haar ogen beviel me niet: ze was bàng! "IK WIL ALLEEN MIJN EIGEN VROUW!" zei ik. "IK WIL DE GODÌN!"
Zíj was de Móedergodin die Mòsjéh úit het wáter van de rivier tròk: zij was de koningin van mijn hémel; zóàls àlle godinnen was ze een Móeder, vróuw èn dòchter tegelíjk: ze héérste, verrùkte, vertéderde! 't Máákte níet meer úit hóe jíj HÁÁR nóemde: de moeder g ds, dé vrouw van g d of Bitya, de dòchter van g d, zíj wàs àlles wat de vrouw gòddelijk maakt; zíj ìs g d, àthàns dé míjne!
Hóe wàs 't mógelijk dat ìk, die nog nóóit 'n sprànkje godsgeloof in mezelf aangetroffen hàd, plòtseling gelóófde ìn déze godin!? 't Kwàm door mijn dóde vróuw die tégen me blééf spréken: 't kwàm dùs níet plòtseling, 't kwàm geléidelijk, òmdàt Bitya vòlhíeld èn míj níet lòs-líet! Maar, stáánde vóór ÀSJÉRÁ's bééltenis, besèfte ik dat er géén verschijnsel bestáát dàt één ènkele óórzaak heeft. Ik had 'n àfkeer gekregen van míjn gewèlddádigheid, mijn moordzùcht @ AeGYPTe, mijn potsierlijke opvatting over mànnelijkheid! Dááròm wàs er ìn míj zó'n hèftig verlàngen gegróeid naar 't aanbìdden van 't vróuwelijke en nú Ìk mezèlf dàt tóestond vóelde ik me vòlstromen: ik kàn 't niet béter uitleggen? Ik lègde mijn mànnelijkheid àf èn wèrd een MÈNSCH!
Ik wèrd op m'n schouder getìkt. 'Mèt 'n kleine bijdrage aan de tempel kunt u haar HÈBBEN!' fluisterde de tempelwàchter. 'Hóe bedóelt u?' vroeg ik. 'Wàcht híer!' zei de man. 'Ik bèn zó terùg!' De man liep weg & verdween i/d duisternis èrgens àchterìn de Tempel! Ik was geschròkken! WÀT hàd die man bedóeld met 'hèbben'? Hóe kòn ik Bitya 'hebben' nu zíj Asjera was? Zíj hàd míj, zóvéél wàs zéker, maar hoe kòn je als mèns nu 'n godìn bezìtten? De man kwam terug & was niet alleen. Naast 'm liep 'n gesluierde vrouw & ik wìst meteen hoe láát 't wàs, want in dìt land bedèkken àlléén prostituees hun gezìcht. Hìj bràcht haar voor me. "HÍER ÌS ZE!" zei hij. "U MAG HAAR HÈBBEN!" De vrouw tilde haar sluier òp waardoor ik haar zíen kon: ze was jong & mooi, maar de blik in haar ogen beviel me niet: ze was bàng! "IK WIL ALLEEN MIJN EIGEN VROUW!" zei ik. "IK WIL DE GODÌN!"
06 jul 2015 - bewerkt op 07 jul 2015
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 20 apr 2023 44280259Hoogstmerkwaardig hoeveel soorten dromen &
- O 19 apr 2023 44279258OudeLiedjes,JoligeMelodietjes,MallePietjes
- O 19 apr 2023 44278 257 Zo’n 400 jaar later, in 386 na Chr./A.D.
- O 19 apr 2023 44277Knijp droog, verdeel, heers & pest maar raak?
- O 19 apr 2023 44276256Ondergronds, uit ‘t licht, was geen moeite
- O 19 apr 2023 44275 255 Nòg frappanter (tenminste, voor wie niet
- O 18 apr 2023 44274 254 In Vigna Randanini zijn echter kochiem
- O 18 apr 2023 44273 253 I/d 2e/3e eeuw, toen twee rivaliserende
- O 17 apr 2023 44268252 Vroege synagogen waren dus zeker geen
- O 17 apr 2023 44267 251 De namen i/d Misjna zíjn die van wijzen
- O 16 apr 2023 44266 Met àndere woorden: de prachtige, overvolle
- O 16 apr 2023 44265 250 De tekens die om een menselijke figuur
- O 16 apr 2023 44264249 Áán ‘t uiteinde v/d synagogevloer die het
- O 16 apr 2023 44263 248 Geen v/d voorstellingen was willekeurig
- O 16 apr 2023 44262 247 Moderne Joden groeien op met de aanname