7gk171 prinses Thermutis wàs Isis, dezelfde godìn
DIE HÍER ÀSJÉRÁ HÉÉT!
Zíj wàs dé gódìn die zich Thermutis noemde wanneer ze verscheen als de godin v/d vrùchtbaarheid ...
Zíj was de Móedergodin die Mòsjéh úit het wáter van de rivier tròk: zij was de koningin van mijn hémel; zóàls àlle godinnen was ze een Móeder, vróuw èn dòchter tegelíjk: ze héérste, verrùkte, vertéderde! 't Máákte níet meer úit hóe jíj HÁÁR nóemde: de moeder g ds, dé vrouw van g d of Bitya, de dòchter van g d, zíj wàs àlles wat de vrouw gòddelijk maakt; zíj ìs g d, àthàns dé míjne!
Hóe wàs 't mógelijk dat ìk, die nog nóóit 'n sprànkje godsgeloof in mezelf aangetroffen hàd, plòtseling gelóófde ìn déze godin!? 't Kwàm door mijn dóde vróuw die tégen me blééf spréken: 't kwàm dùs níet plòtseling, 't kwàm geléidelijk, òmdàt Bitya vòlhíeld èn míj níet lòs-líet! Maar, stáánde vóór ÀSJÉRÁ's bééltenis, besèfte ik dat er géén verschijnsel bestáát dàt één ènkele óórzaak heeft. Ik had 'n àfkeer gekregen van míjn gewèlddádigheid, mijn moordzùcht @ AeGYPTe, mijn potsierlijke opvatting over mànnelijkheid! Dááròm wàs er ìn míj zó'n hèftig verlàngen gegróeid naar 't aanbìdden van 't vróuwelijke en nú Ìk mezèlf dàt tóestond vóelde ik me vòlstromen: ik kàn 't niet béter uitleggen? Ik lègde mijn mànnelijkheid àf èn wèrd een MÈNSCH!
Ik wèrd op m'n schouder getìkt. 'Mèt 'n kleine bijdrage aan de tempel kunt u haar HÈBBEN!' fluisterde de tempelwàchter. 'Hóe bedóelt u?' vroeg ik. 'Wàcht híer!' zei de man. 'Ik bèn zó terùg!' De man liep weg & verdween i/d duisternis èrgens àchterìn de Tempel! Ik was geschròkken! WÀT hàd die man bedóeld met 'hèbben'? Hóe kòn ik Bitya 'hebben' nu zíj Asjera was? Zíj hàd míj, zóvéél wàs zéker, maar hoe kòn je als mèns nu 'n godìn bezìtten? De man kwam terug & was niet alleen. Naast 'm liep 'n gesluierde vrouw & ik wìst meteen hoe láát 't wàs, want in dìt land bedèkken àlléén prostituees hun gezìcht. Hìj bràcht haar voor me. "HÍER ÌS ZE!" zei hij. "U MAG HAAR HÈBBEN!" De vrouw tilde haar sluier òp waardoor ik haar zíen kon: ze was jong & mooi, maar de blik in haar ogen beviel me niet: ze was bàng! "IK WIL ALLEEN MIJN EIGEN VROUW!" zei ik. "IK WIL DE GODÌN!"
Zíj was de Móedergodin die Mòsjéh úit het wáter van de rivier tròk: zij was de koningin van mijn hémel; zóàls àlle godinnen was ze een Móeder, vróuw èn dòchter tegelíjk: ze héérste, verrùkte, vertéderde! 't Máákte níet meer úit hóe jíj HÁÁR nóemde: de moeder g ds, dé vrouw van g d of Bitya, de dòchter van g d, zíj wàs àlles wat de vrouw gòddelijk maakt; zíj ìs g d, àthàns dé míjne!
Hóe wàs 't mógelijk dat ìk, die nog nóóit 'n sprànkje godsgeloof in mezelf aangetroffen hàd, plòtseling gelóófde ìn déze godin!? 't Kwàm door mijn dóde vróuw die tégen me blééf spréken: 't kwàm dùs níet plòtseling, 't kwàm geléidelijk, òmdàt Bitya vòlhíeld èn míj níet lòs-líet! Maar, stáánde vóór ÀSJÉRÁ's bééltenis, besèfte ik dat er géén verschijnsel bestáát dàt één ènkele óórzaak heeft. Ik had 'n àfkeer gekregen van míjn gewèlddádigheid, mijn moordzùcht @ AeGYPTe, mijn potsierlijke opvatting over mànnelijkheid! Dááròm wàs er ìn míj zó'n hèftig verlàngen gegróeid naar 't aanbìdden van 't vróuwelijke en nú Ìk mezèlf dàt tóestond vóelde ik me vòlstromen: ik kàn 't niet béter uitleggen? Ik lègde mijn mànnelijkheid àf èn wèrd een MÈNSCH!
Ik wèrd op m'n schouder getìkt. 'Mèt 'n kleine bijdrage aan de tempel kunt u haar HÈBBEN!' fluisterde de tempelwàchter. 'Hóe bedóelt u?' vroeg ik. 'Wàcht híer!' zei de man. 'Ik bèn zó terùg!' De man liep weg & verdween i/d duisternis èrgens àchterìn de Tempel! Ik was geschròkken! WÀT hàd die man bedóeld met 'hèbben'? Hóe kòn ik Bitya 'hebben' nu zíj Asjera was? Zíj hàd míj, zóvéél wàs zéker, maar hoe kòn je als mèns nu 'n godìn bezìtten? De man kwam terug & was niet alleen. Naast 'm liep 'n gesluierde vrouw & ik wìst meteen hoe láát 't wàs, want in dìt land bedèkken àlléén prostituees hun gezìcht. Hìj bràcht haar voor me. "HÍER ÌS ZE!" zei hij. "U MAG HAAR HÈBBEN!" De vrouw tilde haar sluier òp waardoor ik haar zíen kon: ze was jong & mooi, maar de blik in haar ogen beviel me niet: ze was bàng! "IK WIL ALLEEN MIJN EIGEN VROUW!" zei ik. "IK WIL DE GODÌN!"
06 jul 2015 - bewerkt op 07 jul 2015
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 24 jun 2024 47706155Dus in tegenstelling tot Sjmoe’ël, die was
- O 23 jun 2024 47705 Dawiedewiedewied, De Tegenkoning voor onze
- O 23 jun 2024 47704 154 Na ruim vier uur lezen & praten neemt Ad
- O 23 jun 2024 47703 In ‘t Bijbelboek Sjmoe’el breekt de tijd aan
- O 23 jun 2024 47702 Maar in het Verhaal is ‘t niet de Rechter…
- O 23 jun 2024 47701152 De Profeet Sjmoe’el? ‘t Verhaal van David
- O 22 jun 2024 47700151 In de Verhalen van en over YÈSJ in ‘t NOT
- O 22 jun 2024 47699150/12Dawiedewiedewied, koning van Israël: zó
- O 22 jun 2024 47698Is Mo dan wel zo’n heilige? Ook hij werd toch
- O 22 jun 2024 47697149 BB, vanaf het Haegs Hubertusduin reageer
- O 22 jun 2024 47696 Ik wil, zoals je weet, begrijpen in welke
- O 21 jun 2024 47695 Mosjeh, Matai, Lama: waaròm, wanneer, hoe èn
- O 20 jun 2024 47694148 G d is bij ‘m & ZÈGT: “Dit is ‘t Lànd dat
- O 20 jun 2024 47693 Het Verhaal van Mosjeh & z’n Volk is dus ook
- O 20 jun 2024 47692146 Als hij daar beneden het Gouden Kalf ziet