7gk171 prinses Thermutis wàs Isis, dezelfde godìn
DIE HÍER ÀSJÉRÁ HÉÉT!
Zíj wàs dé gódìn die zich Thermutis noemde wanneer ze verscheen als de godin v/d vrùchtbaarheid ...
Zíj was de Móedergodin die Mòsjéh úit het wáter van de rivier tròk: zij was de koningin van mijn hémel; zóàls àlle godinnen was ze een Móeder, vróuw èn dòchter tegelíjk: ze héérste, verrùkte, vertéderde! 't Máákte níet meer úit hóe jíj HÁÁR nóemde: de moeder g ds, dé vrouw van g d of Bitya, de dòchter van g d, zíj wàs àlles wat de vrouw gòddelijk maakt; zíj ìs g d, àthàns dé míjne!
Hóe wàs 't mógelijk dat ìk, die nog nóóit 'n sprànkje godsgeloof in mezelf aangetroffen hàd, plòtseling gelóófde ìn déze godin!? 't Kwàm door mijn dóde vróuw die tégen me blééf spréken: 't kwàm dùs níet plòtseling, 't kwàm geléidelijk, òmdàt Bitya vòlhíeld èn míj níet lòs-líet! Maar, stáánde vóór ÀSJÉRÁ's bééltenis, besèfte ik dat er géén verschijnsel bestáát dàt één ènkele óórzaak heeft. Ik had 'n àfkeer gekregen van míjn gewèlddádigheid, mijn moordzùcht @ AeGYPTe, mijn potsierlijke opvatting over mànnelijkheid! Dááròm wàs er ìn míj zó'n hèftig verlàngen gegróeid naar 't aanbìdden van 't vróuwelijke en nú Ìk mezèlf dàt tóestond vóelde ik me vòlstromen: ik kàn 't niet béter uitleggen? Ik lègde mijn mànnelijkheid àf èn wèrd een MÈNSCH!
Ik wèrd op m'n schouder getìkt. 'Mèt 'n kleine bijdrage aan de tempel kunt u haar HÈBBEN!' fluisterde de tempelwàchter. 'Hóe bedóelt u?' vroeg ik. 'Wàcht híer!' zei de man. 'Ik bèn zó terùg!' De man liep weg & verdween i/d duisternis èrgens àchterìn de Tempel! Ik was geschròkken! WÀT hàd die man bedóeld met 'hèbben'? Hóe kòn ik Bitya 'hebben' nu zíj Asjera was? Zíj hàd míj, zóvéél wàs zéker, maar hoe kòn je als mèns nu 'n godìn bezìtten? De man kwam terug & was niet alleen. Naast 'm liep 'n gesluierde vrouw & ik wìst meteen hoe láát 't wàs, want in dìt land bedèkken àlléén prostituees hun gezìcht. Hìj bràcht haar voor me. "HÍER ÌS ZE!" zei hij. "U MAG HAAR HÈBBEN!" De vrouw tilde haar sluier òp waardoor ik haar zíen kon: ze was jong & mooi, maar de blik in haar ogen beviel me niet: ze was bàng! "IK WIL ALLEEN MIJN EIGEN VROUW!" zei ik. "IK WIL DE GODÌN!"
Zíj was de Móedergodin die Mòsjéh úit het wáter van de rivier tròk: zij was de koningin van mijn hémel; zóàls àlle godinnen was ze een Móeder, vróuw èn dòchter tegelíjk: ze héérste, verrùkte, vertéderde! 't Máákte níet meer úit hóe jíj HÁÁR nóemde: de moeder g ds, dé vrouw van g d of Bitya, de dòchter van g d, zíj wàs àlles wat de vrouw gòddelijk maakt; zíj ìs g d, àthàns dé míjne!
Hóe wàs 't mógelijk dat ìk, die nog nóóit 'n sprànkje godsgeloof in mezelf aangetroffen hàd, plòtseling gelóófde ìn déze godin!? 't Kwàm door mijn dóde vróuw die tégen me blééf spréken: 't kwàm dùs níet plòtseling, 't kwàm geléidelijk, òmdàt Bitya vòlhíeld èn míj níet lòs-líet! Maar, stáánde vóór ÀSJÉRÁ's bééltenis, besèfte ik dat er géén verschijnsel bestáát dàt één ènkele óórzaak heeft. Ik had 'n àfkeer gekregen van míjn gewèlddádigheid, mijn moordzùcht @ AeGYPTe, mijn potsierlijke opvatting over mànnelijkheid! Dááròm wàs er ìn míj zó'n hèftig verlàngen gegróeid naar 't aanbìdden van 't vróuwelijke en nú Ìk mezèlf dàt tóestond vóelde ik me vòlstromen: ik kàn 't niet béter uitleggen? Ik lègde mijn mànnelijkheid àf èn wèrd een MÈNSCH!
Ik wèrd op m'n schouder getìkt. 'Mèt 'n kleine bijdrage aan de tempel kunt u haar HÈBBEN!' fluisterde de tempelwàchter. 'Hóe bedóelt u?' vroeg ik. 'Wàcht híer!' zei de man. 'Ik bèn zó terùg!' De man liep weg & verdween i/d duisternis èrgens àchterìn de Tempel! Ik was geschròkken! WÀT hàd die man bedóeld met 'hèbben'? Hóe kòn ik Bitya 'hebben' nu zíj Asjera was? Zíj hàd míj, zóvéél wàs zéker, maar hoe kòn je als mèns nu 'n godìn bezìtten? De man kwam terug & was niet alleen. Naast 'm liep 'n gesluierde vrouw & ik wìst meteen hoe láát 't wàs, want in dìt land bedèkken àlléén prostituees hun gezìcht. Hìj bràcht haar voor me. "HÍER ÌS ZE!" zei hij. "U MAG HAAR HÈBBEN!" De vrouw tilde haar sluier òp waardoor ik haar zíen kon: ze was jong & mooi, maar de blik in haar ogen beviel me niet: ze was bàng! "IK WIL ALLEEN MIJN EIGEN VROUW!" zei ik. "IK WIL DE GODÌN!"
06 jul 2015 - bewerkt op 07 jul 2015
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 14 dec 2025 50260 71 Vanwege de moeilijkheid te weten hoe vèr
- O 14 dec 2025 50259 Het was niet dìt probleem dat deze revolutie
- O 13 dec 2025 50258 70 Die uitspraken zijn kenmerkend voor deze
- O 13 dec 2025 50257 69/5 Liefde: dé kiem van revolutie in Yesj’
- O 13 dec 2025 50256666768 In deze woorden van YESJ is de profeet
- O 12 dec 2025 50255 In elk geval genas YESJ in de regel nog geen
- O 12 dec 2025 50254 Voor een volledig begrip van al deze woorden
- O 12 dec 2025 50253 Voorzover we uit de bronnen opmaken had YESJ
- O 11 dec 2025 50252De liberale school van Hillel had er nog geen
- O 11 dec 2025 50251 De Afschaffing v/d Joodse Wetten tijdens die
- O 11 dec 2025 50250 ‘Wie dus die geboden onderhoudt & léért, zal
- O 10 dec 2025 50249 65 Wat kan een Beweging in de loop van haar
- O 10 dec 2025 50248 64 Bovendien werd het uitleveren van ‘n jood
- O 10 dec 2025 50247 Toen zijn apostelen werden vervolgd door een
- O 10 dec 2025 50246 63 Toen de farizeeën onder koningin Salome