76Qfl minachting of haat kan Soc echter niet dol
maken.
Ook angst
heeft op hem geen enkel effect.
Op 't moment dat hij de gifbeker leegdrinkt
& z'n vrienden met moeite hun tranen in-houden,
roept hij hen met 'n glimlach toe:
"VRIENDEN, WAAROM JAMMEREN JULLIE?
Laten we bidden tot de goden die over de reis wa-ken!" Overigens is hij bijzonder moedig: tijdens 'n veldslag trotseert hij, terwijl de andere soldaten op de vlucht slaan, 't gevaar om de jonge Alcibiades te redden, die deze gebeurtenis zó vertelt:
"HÍJ WAS HET DIE MIJN LEVEN REDDE. TOEN HIJ ZAG DAT IK GEWOND WAS WILDE HIJ ME NIET IN DE STEEK LATEN & VOORKWAM HIJ DAT IK MET MIJN WAPENS IN DE HANDEN VAN DE VIJAND VIEL!"
(Sym220).
Eigenlijk lijken alleen onwetendheid & domheid Socrates' schild te kunnen breken & hem uit z'n onverstoorbaarheid te brengen. Samen met Phaedrus huivert hij bij de gedachte aan de 'idiote redevoeringen' die sommigen afsteken. In Plato's Symposium probeert hij op ZÍJN manier de betogen die over de liefde worden gehouden onderuit te halen & daarbij kan hij z'n ergernis niet verbergen
...
De boeddhistische teksten hebben 't al net zo weinig over de onhebbelijkheden van Boeddha's persoonlijkheid als over z'n uiterlijk - & àls ze dat al doen, dan is dat heel omzichtig; als hij vrede heeft gevonden & boven z'n hartstochten is uitgestegen, kan hij vlg. de boeddhis-tische definitie van 'ontwaken' niet langer (meer) ten prooi vallen aan bevliegingen of worden geraakt door 't Leed v/h Leven
...
Dáárom worden er alleen i/d tijd vooràfgaand aan 'zijn ontwaken' gevoelens van gnot & verontwaardiging aan hem toegeschreven: de bitterheid v/h zinnelijk genot dat hij met tegenzin in 't paleis van z'n vader beleeft; z'n genegenheid voor z'n zoon; & de teleurstellingen in de eerste jaren van z'n Zoektocht, als hij a/d verzakers die hij achtereenvolgens tegenkomt, bekent: "IK BEN TELEURGESTELD DOOR DE ERVARINGEN DIE IK BIJ JULLIE TEWEEGGEBRACHT HEB!" DÀT zijn ongeveer de enige gevoelens of emoties die van hem bekend zijn. Zodra hij aan z'n bestaan als prediker begint, doen de boeddhistische canon & biografen hun best om hem voor te stellen als 'n man met 'n volmaakte zelfbeheersing, die onder alle omstandigheden onverstoorbaar onbewogen blijft, & nooit 'n voorkeur, verlangen of wens of genegenheid uitspreekt?!
heeft op hem geen enkel effect.
Op 't moment dat hij de gifbeker leegdrinkt
& z'n vrienden met moeite hun tranen in-houden,
roept hij hen met 'n glimlach toe:
"VRIENDEN, WAAROM JAMMEREN JULLIE?
Laten we bidden tot de goden die over de reis wa-ken!" Overigens is hij bijzonder moedig: tijdens 'n veldslag trotseert hij, terwijl de andere soldaten op de vlucht slaan, 't gevaar om de jonge Alcibiades te redden, die deze gebeurtenis zó vertelt:
"HÍJ WAS HET DIE MIJN LEVEN REDDE. TOEN HIJ ZAG DAT IK GEWOND WAS WILDE HIJ ME NIET IN DE STEEK LATEN & VOORKWAM HIJ DAT IK MET MIJN WAPENS IN DE HANDEN VAN DE VIJAND VIEL!"
(Sym220).
Eigenlijk lijken alleen onwetendheid & domheid Socrates' schild te kunnen breken & hem uit z'n onverstoorbaarheid te brengen. Samen met Phaedrus huivert hij bij de gedachte aan de 'idiote redevoeringen' die sommigen afsteken. In Plato's Symposium probeert hij op ZÍJN manier de betogen die over de liefde worden gehouden onderuit te halen & daarbij kan hij z'n ergernis niet verbergen
...
De boeddhistische teksten hebben 't al net zo weinig over de onhebbelijkheden van Boeddha's persoonlijkheid als over z'n uiterlijk - & àls ze dat al doen, dan is dat heel omzichtig; als hij vrede heeft gevonden & boven z'n hartstochten is uitgestegen, kan hij vlg. de boeddhis-tische definitie van 'ontwaken' niet langer (meer) ten prooi vallen aan bevliegingen of worden geraakt door 't Leed v/h Leven
...
Dáárom worden er alleen i/d tijd vooràfgaand aan 'zijn ontwaken' gevoelens van gnot & verontwaardiging aan hem toegeschreven: de bitterheid v/h zinnelijk genot dat hij met tegenzin in 't paleis van z'n vader beleeft; z'n genegenheid voor z'n zoon; & de teleurstellingen in de eerste jaren van z'n Zoektocht, als hij a/d verzakers die hij achtereenvolgens tegenkomt, bekent: "IK BEN TELEURGESTELD DOOR DE ERVARINGEN DIE IK BIJ JULLIE TEWEEGGEBRACHT HEB!" DÀT zijn ongeveer de enige gevoelens of emoties die van hem bekend zijn. Zodra hij aan z'n bestaan als prediker begint, doen de boeddhistische canon & biografen hun best om hem voor te stellen als 'n man met 'n volmaakte zelfbeheersing, die onder alle omstandigheden onverstoorbaar onbewogen blijft, & nooit 'n voorkeur, verlangen of wens of genegenheid uitspreekt?!
30 okt 2012 - bewerkt op 30 okt 2012
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 09 jan 2026 50374 In de Tuin van de Olijfoliepers verzocht hij
- O 09 jan 2026 50373118 Ze beloofden ‘m royaal te betalen volgens
- O 09 jan 2026 50362 Terwijl ze aten van het feestmaal, dat was
- O 09 jan 2026 50361 Hij nam ‘n beker, sprak ‘t dankgebed en zei:
- O 08 jan 2026 50360117Luke meldde dat YESJ alleen maar begòn met
- O 08 jan 2026 50359116 De Huidige Tempel Zou Verwoest Worden, ÈN
- O 08 jan 2026 50358115 Lucky Luke heeft ‘t verslag v/d ondervra-
- O 07 jan 2026 50357 De Poetinisatie, Vertrumping, Kim Jong Oen &
- O 07 jan 2026 50356 114 De overeenkomsten tussen toen en nu zijn
- O 06 jan 2026 50355 YESJAYAHU 56:7 YIRMEYAHU 7:11 Wat ook zeker
- O 06 jan 2026 50354 113 YESJ uitte zijn kritiek op de misstanden
- O 05 jan 2026 50353 En zo onderwees hij dagelijks in de tempel!
- O 05 jan 2026 50352 Deze Schermutseling vormt het Begin van een
- O 05 jan 2026 50351/111 Toen YESJ de Stad naderde, stuurde hij 2
- O 05 jan 2026 50350/110 YEROESJALAYIEM ‘Op dat moment kwamen er