7/11 muchomacho's & de homobilesbonobobolleboosjes


Ik blijf me elke dag weer verbazen over de vindingrijkheid van mensen [planten en dieren]: variaties zijn waarlijk eindeloos in vorm, inhoud, kleur, voortbeweging, geluidsproductie, diverse klachten & gemengde lofprijzingen. Het kan niet op sinds er ooit een oerknal heeft geklonken miljarden jaren geleden en er 'n
uitdijend heelal ontstond met onvoorstelbare gaswolken, zonnen, sterren, planeten, manen, kometen en al die meteoren & meteorieten, hotbeds & koude kermissen van duizenden & honderden graden boven &
onder nul, opborrelend vulkanisch gas, aardbevingen, tsunami's, overstromingen & ijsvorming met 't her-haalde smelten, dooien, minieme levensvormen die elkaar bleven afwisselen gedurende miljoenen eeuw-en zodat wij konden ontstaan met alles erop & eraan om deze waarnemingen te kunnen doen & ons voor
te kunnen bereiden op 't verlaten van ons geboortehuis in de toekomst in heelal & eeuwigheid te kunnen bevolken met die levensvormen & te kunnen ontdekken wat er nog meer is ontstaan op andere planeten.

Op onze tijd- en ruimtereisjes komen we ze dus allemaal telkens weer tegen: de verliefde pubers & adol-
escentjes van twee meter lang met die overvolle balzakken & nijvere eierstokjes, loslopende lichaamsde-len en hersenspinsels, fruitautomaten & joysticks, geheime grotten & wormvormige uitsteeksels, kleder-
drachten, hoofddeksels & doekjes voor 't bloeden & altijd wel weer 'n stok of steen bij de hand om hond-
en te slaan of te verjagen, massaal dode dieren te verslinden, planten en vee te telen & elkaar te kelen.

As a tentative hypothesis, I would offer the following: Identification with the female virgin was a mode for both Rabbis and Fathers of disidentification with a "Rome" whose power was stereotyped as a highly sex-ualized male. Both groups were engaged in complex, tangled, and ambivalent negotiations of self-fashi-
nings in response to their attraction and repulsion from that Rome. Each, however, occupied a different space within the economies of power and ethnic emplacement in the Empire. The Christian writers, even as late as the fourth or fifth centuries, frequently were former Roman "pagans," sons of power and pres-tige in imperial society who were highly educated and who identified with classical culture. It is telling that
both Ambrose and Prudentius were former provincial governors. Their renunciation of such identification &
certain forms of power & prestige is thus both more dramatic (for being voluntary & "expensive"knipoog & more
& more ambivalent than that of the Rabbis who were always already outsiders to a certain extent by virt-
ue of socialization into a different language and literary tradition. Christian culture, with its powerful, but
by no means univocal critique of marriage, continued to represent a much more radical rejection of Rom-an cultural values than did that of the Rabbis. I find here, nevertheless, a remarkable example of sharp cultural convergence. This is analogous, in certain sbtle readings, of the ways that power and prestige we-
re both subverted and maintained, even by such ascetic figures as Sulpicius (a fortiori by bishops such as
Ambrose} through their rhetorics of seclusion, withdrawal, and "feminizing ascesis." This lack of univocity
is very important to the conclusion of my argument and development of my thinking here: these visions
are just other extended explorations of the ways that figures of idealized women are used within late an-tique culture int he rhetorical struggles between men for prestige and power. Kortom:
ik ben gek op "afwijkende" figuren als de Boyarins & Uri Davis, Yeshayahu Leibowitz & Zeev Sternhell e.d.

Te bedenken dat 'de mensheid' zo'n rijkdom aan verschillende visies laat zien geeft me zin om verder te gaan op 'ingeslagen wegen'? Als de wereld alleen nog maar zou bestaan uit megalomane strebers, crazy pushers & legioenen dealers & wheelers zou je het ergste moeten vrezen voor ons voortbestaan. Zonder
echte zin & uitzicht op 'iets beters' zou de menselijke soort werkelijk alleen maar ten dode zijn gedoemd.
blozen
29 sep 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende