67bfm5eEU 't "Tijdreizen" kan interne machinaties

blijven blootleggen van menselijke gevoelens, gedachten, daden, oorzaken & gevolgen door de eeuwen heen: miljoenen jaren op aarde laten overal hun sporen na in ons lichaam & onze geest, milieus & bebouwingen, onze culturen en talloze migraties dag èn nacht! Terug dus naar Antipater, Aretas, Aristobulus, Hyrkanus, Pompeius, Scaurus en commentaren van bv. oa. Yosephus op hen allen zo nu & dan!

Aretas nam de benen & Aristobulus dacht dat de troonopvolging nu onderhand wel definitief in zijn voordeel beslist was, & na 't vertrek van Scaurus naar Damascus ging ook híj weer over tot de aanval!

Hij achtervolgde zijn tegenstanders, onderschepte een deel daarvan bij de Nabatese grens & doodde 6000 soldaten? Voor Hyrkanus & Antipater was dìt aanleiding om ook op hùn beurt toenadering te gaan zoeken tot de Romeinen! 'n Begrijpelijke actie, want het was hùn énige kàns om nog van Aristobulus af te kunnen komen?

Maar tegelijk gaven ze de Romeinse opperbevelhebber, Pompeius, 'n goed voorwendsel om Palestina ìn te lijven!

Vermoedelijk realiseerden zij zich nu alledrie nog onvoldoende dat Pompeius 'n toonaangevende Romein was die níet gevóelig wàs voor Joodse sentimenten, maar alleen de belangen van ROME diende?! Hij hàd i/h verleden al oorlogen in Spanje gewonnen, híj hàd de slavenopstand van Spartacus onderdrukt & de middellandse zee {MARE NOSTRUM!} bevrijd van piraten èn was nú doende om het uitgeklede rijk v/d Seleuciden volledig te gaan onderwerpen!

Dus paste de onderwerping van Palestina daarbij?

Als Hyrkanus & Aristobulus wellicht nog gedacht hebben dàt één van hèn op 'de troon' zou komen zijnde bedrogen uitgekomen: POMPEIUS begreep heel goed dat Aristobulus veel te opvliegend & volkomen onbetrouwbaar was om aan een leiband van de Romeinen te kunnen blijven lopen, maar óók de ietwat meer meegaande houding van 'n Hyrkanus had niet het door de Romeinen gewenste effect?!

Hij bleef dan weliswaar hogepriester èn was ETHNARCH, Leider v/d Joden in Judaea, maar werd wel beroofd van de gebieden die zijn voorouders in de voorgaande decennia veroverd hadden & op hun beurt verder ingelijfd! Zij kwamen nu onder het gezag van de in Damascus residerende Romeinse gouverneur!

En was 't hier nog maar bij gebleven, dàn zouden de consequenties van de troonstrijd tussen die beide broers wel te overzien zijn geweest, maar Aristobulus wilde nog altijd niet van wijken weten, en Pompeius zag nu geen andere oplossing dan hem te laten arresteren.

Waarmee het verzet nòg niet gebroken was: Aristobulus' volgelingen in Jerusalem, en dàt waren er nog Vele, gaven níet òp .& verzètten zich met al hun kracht tegen iedere inmenging van Pompeius; zij moesten bìnnen de Stad afrekenen met de aanhangers van Hyrkanus, die de poorten voor de Romeinen wil-den ópenen!

Aristobulus' aanhangers, die ver i/d minderheid waren, trokken zich terug ìn de Tempel, braken de brug àf die 't heiligdom met de Stad verbond èn ze maakten zich òp voor een strijd op leven en dóód! De andere partij liet de Romeinen de Stad bìnnen èn gaf 't koninklijk paleis over!

't Kostte Pompeuze Pompeius de grootste moeite om óók de Tempel in te nemen, maar uiteindelijk moesten de Joodse fanatici in 63 vC./BCE capituleren! FJ láát 't niet bij 'n zakelijk verslag v/d inname v/d Tempel: híj vertelt hóe de verdedigers nog zelfs i/d allerhoogste nóód nòg tróuw bléven aan hùn gewoonten èn tot 't àllerlaatste bléven doorvechten met dóód als zekere uitkomst!