5773 Abel Herzberg gebruikt het woord etiket dus

Ω in 'n neutrale, zelfs positieve zin: 'n etiket geeft identiteit, herkenning & erkenning? Maar tegelijkertijd, zoals we weten & ook AbHe maar al te goed en meer dan vele anderen besefte: elk etiket kan (ook) 'n stigma worden, 'n basis voor veroordeling! In het Cambodja onder Pol Pot of @ China tijdens de zg. Culturele Revolutie betekende het etiket 'intellectueel' vaker dan niet 'n doodvonnis of onmenselijke dwangarbeid. 't Zelfde gold voor 'n 'kosmopoliet' onder Jozef Stalin, of 'Joods' ten tijde van pogroms & de inquisitie, om maar te zwijgen over de Tweede Wereldoorlog etceterara ... Voorafgaand aan de massale moord op de Tutsi's en gematigde Hutu's in Rwanda gebruikte Radio Mille Collines de term 'kakker-lakken' voor de Tutsi's. Dergelijke woorden gebruikt als etiketten vormen de basis voor discriminatie, vervolging & genocide. [Ook @ myDi is er herhaaldelijk sprake van eindeloos ophemelen & tot de grond toe afkraken door middel van grote & kleine woorden vol van lafheid, leed & lof?]!

Vandaag de dag is 't woordje 'etiket' zelden neutraal in de milde, Herzbergiaanse zin: 't eitket, of zoals we 't nu al steeds vaker met 'n anglicisme benoemen "Het Label", heeft iets negatiefs waarmee je mensen in een hoek zet. Niet levensbedreigend, gelukkig, maar wel (ver)oordelend! Een etiket beperkt juist nu de identiteit van de ander: zij is links, hij kapitalist, zij zijn technocraten, allochtonen, antiwesters of grachtengordeldieren: hij liegt & zij draait, & DÀN wordt 't 'volksetiket' van de hardwerkende belastingbetalende grootste familieledenkrantenomroepen al snel 'n woord dat al gauw verglijdt, afglijdt & doorglijdt tot 'n scheldwoord, of erger!? Bijna elk woord is meervoudig in z'n betekenis & gebruik, want 't weerspie-gelt z'n geschiedenis: weten we eigenlijk wel zeker dat wij hetzelfde bedoelen als we woorden als vrijheid & vriendschap gebruiken? Zèlfs als je iets rood of groen noemt, is de vraag of jouw waarneming van de bijbehorende golflengte dezelfde is als die van 'n ander! Maar minstens zo be-langrijk als die mogelijke fysiologische verschillen is dat 'n woord vaak 'n connotatie kent, 'n meeklinkende betekenis? Zo resoneert tegenwoordig in 'groen' & al eerder in 'rood' 'n politieke, maar ook 'n emotionele associatie. Hoewel betekenissen & associaties evolueren, omdat de taal leeft, zou je woorden kunnen indelen op 'n glijdende schaal tussen hoofd & hart. Er bestaan enerzijds de zakelijke, min of meer onomstreden 'woorden van 't hoofd' ~ bij voorbeeld 'fotosynthese' of 'parlement' ~ & aan de andere kant v/h spectrum de veelvoudige, gevoelsgeladen 'woorden v/h hart zoals 'natuurlijk' of 'links'. De grootste verwarring ontstaat misschien wel als 'woorden van 't hoofd' ineens losschieten uit hun oorspronkelijke min of meer vast omschreven betekenis & 'woorden van 't hart' worden. Denk aan 't woordje genetica dat nu iets dreigends heeft gekregen vanwege de discussie over biotechnologie, genetische bepaaldheid van (wan)gedrag, & waarin ook al eerder de klank v/d eugenetica resoneerde! {Fresco}!