5 x pd

VIJF
mydiverhaaltjes per dag:
volkomen willekeurig.

Maar dat gaat natuurlijk ook op
voor meestgelezen lijsten, kijkcijferterreur,
missverkiezingen, allerlei songfestivals, sterreklameleut,
bouwvakkerslol, CIA-terroristen, bloedwraakspecialisten, ouwehoeren
en legio andere vormen van brood-en-spelen voor de massa's,
ballroom- & discodancing, modeverschijnselen
en in feite alle mucho macho bonoboismen
& loslopende apenstreken!

Iedereen
wordt al jarenlang doodgegooid met
toppoplijsten, Nederlandstalige volksmuziek,
Amerikanismes & Anglo-Saksismen, slijmende schlagers &
hijgende halbstarken.

Dedicated followers of fashions:
that's what we are and always will be ~
we're in love with cheap thrills and
bullshit sensations?

Geen wonder
dat de 'kommersjelen' op
DE
goudmijn zitten:
die Romeinse keizers en pausen,
dictators, managers, ministers, discjockeys & shitverkopers
hadden en hebben nog steeds
HET
heft in handen van
DE
politiek,
HET
bedrijfsleven en
DE
handelsbetrekkingen!

ALS
het maar verkoopt
aan de hongerige massa's die verlangen naar
MEER, GROTER, SNELLER, BETER, HOGER. LANGER, DIKKER
en/of dunner:
alles wat erin gaat als zoete koek,
massaal marcheren, paraderen, showen,
blowen & snuiven
...

Die ideologie van de vrije keuze
is een onbarmhartige strategie, bedacht na de 'dood van God'
en het uitkleden van de verzorgingsstaat.

Zij leidt tot een genadeloze afrekeningscultuur
doordat ze de beangstigende mogelijkheid van het tragische niet wil erkennen.
Tragiek heeft oog voor de fundamentele ambivalentie van het menselijk handelen
en houdt daar in haar oordeel rekening mee.

Ze erkent dat mensen vrij kunnen zijn
en tegelijk door de omstandigheden gedwongen,
dat ze verantwoordelijk gehouden moeten worden en tegelijk onschuldig zijn
{"bekeer je/kom tot inkeer"
EN
'jouw zonden zijn jou
vergeven'}
...

Dat we schuld op ons kunnen nemen zonder verantwoordelijkheid te dragen!

Oedipus moet uiteindelijk {h}erkennen dat hij zijn vader heeft gedood
en wij stellen Yehosjoea haNatsri haMasjiach nu dan ook al bijna tweeduizend jaar praktisch 'gelijk aan zijn hemelse Vader'?

Maar we blijven bij die processen geen afstandelijke toeschouwers meer.

De tragedies van Sophocles, Aischylos en Euripides bedoelden ooit ook mededogen op te wekken
met hen die het noodlot over zich afriepen.

Wie als buitenstaander het tragische in andermans leven {h}erkent,
verzacht zijn oordeel uit humane verbondenheid:
'daarom' zou je ook kunnen zeggen dat we 'dankbaar' zijn dat Yesjoea 'aan zijn kruis' gestorven is
'ter symbolische vergeving van al onze zonden en onze schuldbewuste 'zieltjes' witter wast
dan versgevallen sneeuw en nog heel wat meer van dergelijke termen,
beelden en ervaringen?

Maar de ideologie van de vrije keuze is daarentegen volkomen meedogenloos.

Onze genetische erfenis is voor meer dan 99% gelijk aan die der grote mensapen ...

Adolf Hitler
en meer van dat soort krankzinnige dictators werden verkozen met overgrote meerderheid
van stemmen. George Bush met 'ongeveer' 50% PLUS 'a liitle help from his shady friends in the bushbush' ...

En iets dergelijks zal ook wel gelden voor vrijheid, gelijkheid en broederschap van Napoleone Buonaparte,
Vladimir Poetin, Joseph Stalin, Pol Pot & Kim Young Ill of wat voor poppekop dan ook in verleden,
heden & toekomst?

Werkloos?
Had je maar een betere opleiding moeten kiezen!

Ziek?
Had je maar niet moeten roken & drinken [of eten]!

Gescheiden?
Had je maar niet zo'n vreselijke asshole moeten zijn!

Dood?
Had je ook maar moeten uitkijken!

De rechtspraak lijkt tegenwoordig barmhartiger dan het sociale verzekeringsstelsel:
zij heeft ten minste [nog] wel weet van verminderde toerekeningsvatbaarheid,
de sociale wet- en regelgeving allang niet meer?

Natuurlijk, mensen moeten hun lot zoveel mogelijk in eigen handen willen nemen.
{"Neem nu uw beddeken op en wandel: toen de specialist dat je genezen bent en zondig niet meer!"}?

Cultuur is nu dus ook
eigenlijk nog steeds niets anders dan een poging tot 'domesticatie
van het noodlot'!

Daarin ligt onze menselijke{r} grandeur en waardigheid.

En heeft het Westen {"Iets Nieuws?"} autonomie niet welhaast tot hoogste waarde verheven?

We moeten dan ook af
van de slachtoffercultuur die Theodore Dalrymple tegenkwam
in wat hij de onderklasse noemt. Wie iemand overhoop steekt, en zegt: "Het mes ging erin",
"De kop sloeg op hol". "Het bier maakte me wild", enzovoorts [wie willen jullie dat ik vrijlaat:
Yesjoea Bar Abbas of Yesjoe haNatsri?, ik kan geen schuld vinden in deze mens en was mij handen in onschuld, en bo{e}vendien: "Wat is waarheid?"],
ontkent de vrijheid die hij wel degelijk bezat.

Zo iemand
moet niet op begrip, maar op tegenspraak kunnen rekenen!
De moderne levensloop vraagt om bewuste zelforganisatie,
om zelfsturing en ~ jawel ~ planning.

Als intentie,
als vertrekpunt is dat dan ook best wel juist.
Ook wie geen kinderen 'neemt', maar vindt dat hij ze krijgt,
moet er toch voor kiezen om
ze te willen krijgen?

"Wie dan leeft, wie dan zorgt"
kon je vroeger nog wel uitleggen als een uiting van godsvertrouwen,
maar NU is het gewoon onverantwoordelijk gedrag! Nu je er sterk rekening mee moet houden dat je de tachtig haalt, kun je dat NIET meer op jouw kinderen
of op de overheid verhalen?

Maar
elke planning kent de grens van het ongewisse
{kijk maar naar Mabel Wisse Smit?!}
OOK
het leven van controlefreaks [zoals "De Dominee"] kan ooit gierend uit de hand lopen
[Pim F. & Volkert v/d Gr./Theo van G. & Mohammed B.
e.d.].

Dat inzicht
relativeert de regelzucht:
het leven kan je weer onthutsen
of verrassen.

De mens achter de zelfmanager wordt weer zichtbaar?!

Relativering
van de planningskramp
is niet alleen maar goed voor de enkeling,
maar ook voor de maatschappij
[en jou en
mij]!

ZIJ
maakt het
beleid barmhartiger: want
wie oog heeft voor het onbedoelde
en onvoorziene zal een buffer willen zijn
en/of [willen] aanleggen
voor mensen die in een hoek
terechtgekomen zijn
{"Er
is kracht
van mij uitgegaan:
wie heeft mij [stiekum]
aangeraakt?"}
...

Wat
jij niet
wilt dat men
jou aandoet,
doe dat zelf ook
anderen niet
aan!

Door
eigen toedoen
of dat van anderen ~
of door
beide.

In
het sociale
vangnet BLIJFT de
schuldvraag in het
midden
...

En
ik ga
slapen & dromen
voordat ik hier de hele nacht voor dit scherm zit
en achter dit toetsenbord!

Terwijl
ik slaap
en droom gaan
die 'mydiverhaaltjes' toch vanzelfsprekend
letterlijk en figuurlijk, natuurlijk en onvermijdelijk 'boeiend
EN
bevrijdend'
aan 'de lopende band' als het ware bij wijze van spreken,
vertellen, schrijven en herschrijven
'gewoon' door:
alleen als ik op 'opslaan' wil drukken
blijkt dat alles slechts
een droom
was
...

@
engel
blozen
cool!
gaap!
verliefd
.
16 mei 2007 - bewerkt op 23 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende