5 4 11 1 8 2008: 't kruis van christus & dat van

ons

De Godloozen,
en alle snoode werkers der ongerechtigheid,
zijn veel yveriger en werkdaadiger in 't uit- en volvoeren van hunne verfoeilijke schenddaden,
en vuile boosheden, als de Gelovigen en kinderen Gods in
't betrachten van het goede, en nakomen
van hunnen plicht.

Een onbetwistbaar bewijs
van 's menschen allenthalve verdorvendheid en onverwinlijke verkeerdheid.
De Godloozen zijn wakker en altijd op hunnen hoede, zonder gelegendheid te verzuimen,
om hun opzet en boos voornemen uit te werken: dit is alle hunne bedoeling, al hun overleg,
al hunnen zorgvuldigheid, en zy rusten niet, eer zy hunne verderflijker oogmerken bereikt,
en hunne listige raadslagen
volbragt hebben.

De Gelovigen,
in tegendeel, zijn traag, nalatig, gebreklijk in hunne plichtbetrachtingen, en sluimeren en slapen,
als zy waken moesten, en blijken geven van kloekmoedigheid, geloof. standvastigheid,
en waare Godvrucht.

Dit zal met den eerstern opslag
wel ligt iemant vremd schijnen: maar wie de zaaken regt en dieper in ziet, zal de reden aanstonds ontdekken. De godloozen volgen de natuur, en die is verdorven;
de gelovigen volgen den geest,
en die is zwak.

De godloozen
worden door hunne verdorvendheid krachtig aangenoopt tot alle godloosheden,
de gelovigen worden door door het onwedergeboren deel
in het goede gestuit en verhindert.


Het gaat hier mede,
gelijk met die op zee of geweldig nederlopende stroomen varen, en door drift der wateren,
en gunstige winden sterk voortgedreven worden: daar zy, die stroom en wind tegen hebben,
niet alleen niet vorderen, maar weggesleept en te ruggezet worden.


Zo hebben de godloozen den stroom der natuur, en wind der verdorvendheid te baat;
daar de gelovigen tegen op arbeiden, en telkens van overwonnen en weggesleept worden,
hoe zeer zy pogen dien tegenstand
te boven te komen.


Niet onaardig leert ons Mosjiach
dit merklijk onderscheid in 't volgeestig zinbeeld van den zajer, die goed zaad zaide in den akker,
en als de menschen sliepen, kwam zijn vyand, en zaide onkruid midden in de tarwe, en ging weg,
zo dat tarw en onkruid midden in de tarwe, en ging weg,
zo dat zo dat tarw en onkruid te gelijk opschoot,
maar in den oogsttijd onderscheidendlijk vergadert, en 't onkruid in 't vuur,
de tarwe in de schuur gebragt wierd.

Elk weet wel,
dat het onkruid een voor- en zin-beeld zy van Godloozen,
die den akker van Gods Kerk vervullen en vervuilen.
De booze vyand, die zulk een zaad zaid, is de Satan,
de Hoofdvyand van 't heilrijk.
Het goed zaad is Gods woord en volk, dat voedzaam is,
en regtvruchtbaar.

Het slapen der menschen
vertoont de zorgloosheid der Gelovigen, die niet op hunnen hoede, noch waakzaam,
maar vertraagd en nalatig zijn, terwijl de vyand der waarheid waakt, en bezig en werkdaadig is
om de geheele weereld, daar 't heilwoord gezaid, en de Kerk uitgebreid word,
te vervullen met Godloozen en Godloosheid,
om dus de goede tarwe te verstikken.

Zo veel voorzichtiger
en kloeker zijn de kinderen deezer weereld,
dan de kinderen des heils.


Kortom,
bij wijze
van spreken/schrijven
met andere woorden/symbolen:
de natuurwetten bevorderen het muchomachohomobilesbonobobolleboosjesgedrag,
maar de wetten van de geest dienen tot aller welzijn te overwinnen.
Niet de grootste, sterkste, wreedste, kortzichtigste heeft 't laatste woord,
maar de zachte krachten zijn zinvoller, redelijker, genezender, echter
dan al 't oude dat voorbij is gegaan en plaats moet maken
voor het nieuwe leven van g ds hemelse rijk
op aarde via de zachte krachten
in ons allen.

Slaap zacht,
droom zoet en
vertel ons er morgen maar
weer alles over als je kunt
en wilt
...

blozen
01 aug 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende