4guku127b Mérèd pàkte me bij de hand & trok me met
ZICH MÉÉ NAAR HET KÀMP VAN DE YEHUDIEM/JUDAERS, WAAR ÒNZE TÈNT STOND OMDAT HÍJ VAN DE STAM VAN YEHOEDAH WAS!!!!
Hij ríep zíjn mannen bij elkaar & zij vormden 'n cordon rondom òns kàmp om ons zo ietwat beter te kunnen beschermen tegen de furie v/d Levíeten; toen er een horde levieten op hèn àfkwam, hief Mérèd zijn zwaard èn àl zíjn mànnen mèt hèm! Toen de levieten nu zagen dat ze onverwacht op weerstand waren gestuit, hielden ze wèl stìl, maar het schuim stond op hun mònd! Tóen schijn Mérèd dìt gezègd te hebben: "DÌT ÌS MÍJN VÒLK: ÀL WIE MÍJN VÒLK OOK MAAR ÉÉN HÁÁR KRENKT, KRIJGT MET MÍJ TE DOEN!"
'WÍJ MÓETEN DÓDEN VAN GÒD!' brùlde één van de Levíeten! Toen zei Mérèd: "DÓDEN GAJE MAAR ERGENS ÀNDERS! NÍET HÍER!" ~~
Iedereen kènde Mérèd: IEDEREEN WÌST DÀT MÉRÈD VAN GEEN WIJKEN WÌST! Daarom dropen die Levíeten àf!
Er vielen die dag 3000 doden. Toen de doden begraven waren, vernamen we dat de Levíeten hùn màssamoord gepleegd hadden in opdracht van Mòsjéh èn m'n hàrt kròmp ìnéén, ìk wìlde hèt nìet gelóven, maar er was geen ontkomen meer aan: MÍJN ZÓÓN HÀD ZICH VERGREPEN AAN ZÍJN ÉIGEN VÒLK?! Onder alle stammen van Israël was de stemming grìmmig, maar níemand DÙRFDE nog ook maar ÍETS te zèggen omdat men doodsbang was voor de MÀCHT van de Levíeten!
Mérèd was niet bang: Híj lègde zíjn zwaard àf òmdàt hij Mosjeh spréken wilde èn vróeg míj òf ìk méé wilde gaan! Ik aarzelde omdat ik er tegenop zag om míjn ZÓÓN op dàt momènt onder ogen te komen, maar ik ver-mànde me & gìng mèt Mérèd méé! Mosjeh kènde m'n màn góed omdat Mérèd in AeGYPTe al één v/d àllertrouwste & dapperste v/d vele Volgelingen geweest was! Híj hàd Mosjehs bevélen àltíjd òpgevolgd èn de vuilste karweitjes voor hèm opgeknàpt!
Toen we nu het kamp vàn de beLEvieten naderden, stéég de spànning, want dìt kamp werd omringd door zwaargewapende mannen die hùn blóeddorstigheid nu nog steeds niet gehéél hàdden gelèst!
Zij weigerden Mérèd & mij DÓÓR te laten èn pàs úren LÁTER wéken ze voor ons uiteen omdat Mó dáártóe 't bevèl gegéven had!
Toen we zijn tent binnengingen omhèlsde ìk hèm níet, nòch Híj míj: we keken elkaar aan & wìsten dàt 'n Zéé van Blóed òns scheidde! MISSCHIEN WÈL VÓÓR ÀLTÍJD!
Ik was blij dat Yochèvèt níet BÍJ 'm was, want ik vreesde 't momènt waar-òp ìk óók vàn háár voorgoed afscheid moest gaan nemen. Beleefdheden werden niet uitgewisseld, Mó gebaarde waar we plaats konden nemen & toen we zaten zei hij: 'Mered, ZÈG wàt JÍJ te zèggen HÈBT!'
TOEN NAM MÉRÈD ONVERSCHROKKEN HET WOORD ...
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende