3gkII56b ik werd op een dag wakker van het gegil

VAN VROUWEN IN HET PALEIS DAT MAAR NIET OPHIELD?!

DAT KON ALLEEN BETEKENEN DAT ER IETS HEEL ERNSTIGS AAN DE HAND WAS, WANT IEDEREEN WIST OP WELK UUR DE FARAO GEWEKT WILDE WORDEN EN DAT UUR WAS NOG LANG NIET AANGEBROKEN!

IK SPRONG UIT MIJN BED EN WILDE MIJN SLAAPKAMER VERLATEN, MAAR IK KREEG DE DEUR NIET MEER OPEN?

ACHTER ME HOORDE IK EEN GELUID DAT IK NIET THUISBRENGEN KON, IK KEEK OM EN ZAG DAT ER KIKKERS OP MIJN VENSTERBANK ZATEN - DAT WAS ZO VERBAZEND DAT IK NIET METEEN WIST WAT IK MOEST DOEN EN TOEN TOT ME DOORDRONG DAT IK HET LUIK MOEST SLUITEN WAREN ZE AL BIJ TIENTALLEN NAAR BINNEN GESPRONGEN.

Ik aarzelde, waardoor ik de kikkers de hans gaf om zich in een onafgebroken stoet of eerder nog een onophoudelijke stroom naar binnen te storten en ik besefte dat ik het venster niet meer bereiken kon zonder hen te vertrappen.

Ik gilde en stortte me op de deur, die ik met inzet van al mijn kracht nog wist open te duwen, de massa kikkers opzijschuivend die zich al hoog tegen de deur opgestapeld had. Wanneer ik de kamer wilde verlaten, moest ik dwars door die kikkers heen. Er zat niets anders op. Ik waadde door de kikkermassa heen en voelde hoe hun glibberige lijven onder mijn voeten knapten. Ik walgde van mezelf en begon te kokhalzen.

12 feb 2015 - bewerkt op 12 feb 2015 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende