3CV respectEER je vader & je moeder? TV van r&filo


"Mijn vader was 'n mooie man, 'n mannelijke man, hij was stoer, kon plezier maken & nam ons mee voor lange wandelingen i/d bossen!

Tegelijkertijd herinner ik me hen als iemand die al vanaf mijn 10e niet meer echt aanwezig was? Rond die tijd is ook dat gedoe met die andere dame begonnen ... Ik heb geen zin om in dit interview uit te leggen wàt er precíes gebeurde, behalve dan dat hij zo zijn gezin - m'n moeder, mijn tweeënhalf jaar oudere broer & mij - in 'n idiote positie gebracht heeft! Hij beloofde thuis te blijven totdat mijn broer & ik op eigen benen konden staan. M'n ouders voerden 'n koude oorlog, maar ik denk dat mijn moeder nooit heeft willen geloven dat hij op 'n dag ècht wèg zou gaan? In die eerste jaren bad ik regelmatig dat alles nog goed zou gaan komen! 'Als U daarvoor zorgt, ben ik nu bereid 'n jaar mìnder te leven!' Toen 't niets veranderde dreef ik de prijs òp: 'Lieve Heer, als mijn ouders voortaan weer van elkaar gaan houden, dan mag U mij 2 jaar eerder hebben!'

'DRÍE jaar dan!' Uiteindelijk heb ik 't maar opgegeven! Zo rond m'n 17e kondigde m'n va z'n vertrek aan: 'Morgen ga ik naar Amerika!' Dàt wàs het dan. Ik heb hem nog een vraag gesteld.

Ik weet niet precies meer wàt ik heb gevraagd, behalve dan dat er maar één eerlijk antwoord op mogelijk was èn dat antwoord kreeg ik niet. Die relatie heeft zich later wel verbeterd.

Ik kwam meer te weten over zijn armoedige jeugd, over de jaren die hij als soldaat in Indonesië doorgebracht had, over die spagaat waarin hij tijdens zijn huwelijk gezeten miet hebben - maar ik heb mijn vader er niet mee teruggekregen. Hij is altijd meer een soort van oom gebleven? 'n Vèrre oom!

Mijn moeder was 'n optimistische vrouw, iemand met 'n ongelooflijk guitige kijk op 't leven: zij hield van PRACTICAL JOKES, autoriteit deed haar niks!

Bij haar was iedereen welkom, ze vond 't heel gewoon om alles met iedereen te delen?! Ze heeft mij van jongsafaan 't vertrouwen meegegeven dat àlles mógelijk wàs, dàt het góed zou komen - wat ik ook ondernam!

Ik zie altijd de sprankel in haar ogen als ik aan haar denk. Maar ik herinner me ook de paniek èn, láter, de bitterheid over wat haar was aangedaan? Dàt zou MÍJ níet gebeuren. ÌK werd géén bittere vrouw!

wvv
08 jan 2016 - bewerkt op 11 jan 2016 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende