39051399’tDuurdeNogEnigeTijdVoordatMiryamVanMigdal
HET
HUIS VAN
SJIM’ON DE FARIZEEËR
VERLIET. ZE DROEG ‘T AROMA
VAN HET DUURSTE PARFUM ZÓ NADRUKKELIJK MET ZICH MEE,
DAT HET NÚ AL BIJNA ZÌCHTBAAR WAS?
De geur van ‘n Zómertúin,
van ‘n Bloeiende Boomgaard overweldigde hem.
En ze droeg ‘n brandende olielamp
in haar hand. In ‘t flakkerend lìcht kon Marc zíen dat zij had gehuild:
heur háár hìng lòs over haar schouders. ‘Ìs alles goed met jou?’ vroeg hij.
Ze probeerde iets te zeggen, maar toen dat niet lukte, knikte ze alleen maar!
Hij stak zijn hand uit en beroerde haar gezicht. Het was nog vochtig van haar tranen.
Ze sloot haar hand over de zijne en zei tenslotte: ‘Het gaat heel goed met mij... beter dan ooit!
Nú kan ik slapen... Ik ga naar Yochannah.’ Marcus fronste nadenkend zijn voorhoofd en zei:
‘Ik moet nog iets doen... Vind je het erg om alleen te gaan?’ Miryam keek hem glimlachend aan.
‘Ze woont hier vlakbij,’ antwoordde ze. Toen ze zijn hand losliet, blééf de kostbare géur àchter!
Hij keek haar ná, terwijl het licht van haar lamp in de verte verdween. ‘n Uurtje later verlieten
ook SJIM’ONS GASTEN één voor één het huis? Hoewel ze àllen op gedèmpte toon spraken,
was èlk gesprek doorspekt van een Verwòndering èn Ònzekerheid! Tenslotte verscheen ook Yesjoea
in de deuropening, omringd door een zéé van lìcht. Hij wenste Sjim’on welterusten & bedankte hem
voor het eten. De Leraar liep alleen de trap af, met een krachtige geur van nardus om zich heen.
Marcus ríep hem vanuit ‘t duister toe: ‘Héér... ik wil graag even met u praten!
Alstublieft?’
Yesjoea stak de verlaten weg over.
Nog voordat de leraar bij hem was, liet Marc zich op één knie vallen & wachtte àf.
Toen stond de Héér vóór hem.
Zó dichtbij dat hij hem kon aanraken.
Hij wachtte op Wàt Déze Centurio zeggen zou.
Marcus voelde een golf van grote
verwondering & dankbaarheid door hem hééngaan.
Merkwaardig was,
is & blijft ‘t dat mensen van overal en altijd
en van alle leeftijden telkens weer zo’n
grote behoefte kunnen hebben
aan mystieke liefde
& “vervolmaking”...
HUIS VAN
SJIM’ON DE FARIZEEËR
VERLIET. ZE DROEG ‘T AROMA
VAN HET DUURSTE PARFUM ZÓ NADRUKKELIJK MET ZICH MEE,
DAT HET NÚ AL BIJNA ZÌCHTBAAR WAS?
De geur van ‘n Zómertúin,
van ‘n Bloeiende Boomgaard overweldigde hem.
En ze droeg ‘n brandende olielamp
in haar hand. In ‘t flakkerend lìcht kon Marc zíen dat zij had gehuild:
heur háár hìng lòs over haar schouders. ‘Ìs alles goed met jou?’ vroeg hij.
Ze probeerde iets te zeggen, maar toen dat niet lukte, knikte ze alleen maar!
Hij stak zijn hand uit en beroerde haar gezicht. Het was nog vochtig van haar tranen.
Ze sloot haar hand over de zijne en zei tenslotte: ‘Het gaat heel goed met mij... beter dan ooit!
Nú kan ik slapen... Ik ga naar Yochannah.’ Marcus fronste nadenkend zijn voorhoofd en zei:
‘Ik moet nog iets doen... Vind je het erg om alleen te gaan?’ Miryam keek hem glimlachend aan.
‘Ze woont hier vlakbij,’ antwoordde ze. Toen ze zijn hand losliet, blééf de kostbare géur àchter!
Hij keek haar ná, terwijl het licht van haar lamp in de verte verdween. ‘n Uurtje later verlieten
ook SJIM’ONS GASTEN één voor één het huis? Hoewel ze àllen op gedèmpte toon spraken,
was èlk gesprek doorspekt van een Verwòndering èn Ònzekerheid! Tenslotte verscheen ook Yesjoea
in de deuropening, omringd door een zéé van lìcht. Hij wenste Sjim’on welterusten & bedankte hem
voor het eten. De Leraar liep alleen de trap af, met een krachtige geur van nardus om zich heen.
Marcus ríep hem vanuit ‘t duister toe: ‘Héér... ik wil graag even met u praten!
Alstublieft?’
Yesjoea stak de verlaten weg over.
Nog voordat de leraar bij hem was, liet Marc zich op één knie vallen & wachtte àf.
Toen stond de Héér vóór hem.
Zó dichtbij dat hij hem kon aanraken.
Hij wachtte op Wàt Déze Centurio zeggen zou.
Marcus voelde een golf van grote
verwondering & dankbaarheid door hem hééngaan.
Merkwaardig was,
is & blijft ‘t dat mensen van overal en altijd
en van alle leeftijden telkens weer zo’n
grote behoefte kunnen hebben
aan mystieke liefde
& “vervolmaking”...
20 aug 2020 - bewerkt op 23 aug 2020
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 11 mei 2017 28007/87 Ps. 89:5-8 Héér, laat de hemel dìt wònder
- O 11 mei 2017 28006/86 Bijbelse verhalen werken als hologrammen!
- O 11 mei 2017 28005/83c plotseling werd de griezelige rust ~~~~~
- O 10 mei 2017 2800483b de potten op de banen in vooruit met poep
- O 10 mei 2017 28003/83 al in dit vroege stadium, lang voordat ~~
- O 10 mei 2017 28002/82 ter nagedachtenis a/d varkens die werden
- O 10 mei 2017 28001/81 ook de Grieken hadden deze verontrustende
- O 10 mei 2017 28000/80b de Griekse Olympiërs waren niet alleen
- O 10 mei 2017 27799/70b de prakrti, 'n 'vrouwelijk' beginsel, en
- O 10 mei 2017 27798/70 Wrom, Murw, moeten we verder vragen, gaan
- O 10 mei 2017 27797/69Terug naar&vooruit met sankhya & prakrti?!
- O 09 mei 2017 27791/80 hóe màchtig ze ook wèrden, deze Grieken
- O 09 mei 2017 27790/79 Erinyen zijn zó hùn gréép op Grieken nog
- O 09 mei 2017 27786/76 intussen had CHAOS, de 2e Oermacht, eigen
- O 08 mei 2017 277857/75b maar YourAnus haatte z'n kinderen & hij