39049Y397´tWasAlLaat, toenMarc&Mir in Kfar Nachum~
AANKWAMEN!
´n Nachtvogel, opgeschrikt door hun komst, fladderde weg tussen de kale takken van de olijfbomen.
´n Eenzame kikker kwaakte in ´t riet. Pavor liep behoedzaam verder, alsof hij nèt zulke pijnlijke voeten had en nèt zo móe was als z´n meester.
Toen ze ´t stadje binnenliepen, zag Marc twee bekenden: rabbi´s v/d synagoge.
Ze keken wantrouwend naar Miryam, maar groetten Marcus beleefd terug.
´Weten jullie of de Leraar terug is uit Yerusjalayim?´ vroeg hij.
´Ja.´ antwoordde één van hen. ´Hij is in ´t Huis van Sjim´on de Farizeeër! Die heeft hem uitgenodigd om bij hem te komen eten!´
Miryam was ´r nog ´t liefst al mètéén naartoe gegaan, maar Marc vroeg haar nog ´n paar minuten geduld te hebben.........
Vóór zijn eigen onverlichte Huis hielp Marcus Miryam àfstijgen. ´Ik ben zó terug,´ zei hij. Hij tuigde Pavor àf & bracht hem naar zijn stal.
´t Was kìl in huis, nèt zo koud als buiten. Marcus trok z´n mantel dichter om zich heen & liep in ´t donker naar ´t Wapenrek.
Van de tòp v/h houten kruis pakte hij zijn CORONA OBSIDIONALIS & liep weer naar buiten.
´t Huis van Sjim´on de Farizeeër stond dichtbij de synagoge, maar nog dichter bij de oever v/h Harpmeer.
Het was hèt toonbeeld van rechtschapenheid, net als zijn eigenaar. Zonder sierlijke pilaren & kleurrijke terrassen, had ´t ´n saaie & ongastvrije uitstraling?! De binnenverlichting was ´t énige wat door de kieren v/d zware luiken ontsnapte.
De flarden van gesprekken die ´t Huis verlieten, waren gedempt.
Marc maakte zich zorgen om Miryam. Waarom mocht ze niet genieten van ´n stralend zonnetje & ´n vrolijke omgeving?
Blijkbaar voelde ze zijn twijfels aan, want ze zei: ´Het is goed zó, Marcus! Maak je geen zorgen!´
Ze stak haar hand i/d leren buidel & haalde er een albasten kruikje uit, dat glansde in ´n verdwaalde lichtstraal.
Mir gaf de lege buidel aan Marc, liep geheel & totaal onverschrokken naar de deur & klopte aan.
Marcus bleef onderaan de trap staan.............
´n Nachtvogel, opgeschrikt door hun komst, fladderde weg tussen de kale takken van de olijfbomen.
´n Eenzame kikker kwaakte in ´t riet. Pavor liep behoedzaam verder, alsof hij nèt zulke pijnlijke voeten had en nèt zo móe was als z´n meester.
Toen ze ´t stadje binnenliepen, zag Marc twee bekenden: rabbi´s v/d synagoge.
Ze keken wantrouwend naar Miryam, maar groetten Marcus beleefd terug.
´Weten jullie of de Leraar terug is uit Yerusjalayim?´ vroeg hij.
´Ja.´ antwoordde één van hen. ´Hij is in ´t Huis van Sjim´on de Farizeeër! Die heeft hem uitgenodigd om bij hem te komen eten!´
Miryam was ´r nog ´t liefst al mètéén naartoe gegaan, maar Marc vroeg haar nog ´n paar minuten geduld te hebben.........
Vóór zijn eigen onverlichte Huis hielp Marcus Miryam àfstijgen. ´Ik ben zó terug,´ zei hij. Hij tuigde Pavor àf & bracht hem naar zijn stal.
´t Was kìl in huis, nèt zo koud als buiten. Marcus trok z´n mantel dichter om zich heen & liep in ´t donker naar ´t Wapenrek.
Van de tòp v/h houten kruis pakte hij zijn CORONA OBSIDIONALIS & liep weer naar buiten.
´t Huis van Sjim´on de Farizeeër stond dichtbij de synagoge, maar nog dichter bij de oever v/h Harpmeer.
Het was hèt toonbeeld van rechtschapenheid, net als zijn eigenaar. Zonder sierlijke pilaren & kleurrijke terrassen, had ´t ´n saaie & ongastvrije uitstraling?! De binnenverlichting was ´t énige wat door de kieren v/d zware luiken ontsnapte.
De flarden van gesprekken die ´t Huis verlieten, waren gedempt.
Marc maakte zich zorgen om Miryam. Waarom mocht ze niet genieten van ´n stralend zonnetje & ´n vrolijke omgeving?
Blijkbaar voelde ze zijn twijfels aan, want ze zei: ´Het is goed zó, Marcus! Maak je geen zorgen!´
Ze stak haar hand i/d leren buidel & haalde er een albasten kruikje uit, dat glansde in ´n verdwaalde lichtstraal.
Mir gaf de lege buidel aan Marc, liep geheel & totaal onverschrokken naar de deur & klopte aan.
Marcus bleef onderaan de trap staan.............
20 aug 2020 - bewerkt op 22 aug 2020
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 03 jan 2024 45981 Kortom: vòl, drùk, keihard gelukkig Léven...
- O 03 jan 2024 4598094 Als de mannen of oudere jongens op ‘t Veld
- O 02 jan 2024 45979Als ‘n deur al gesloten werd dan deed men dat
- O 02 jan 2024 45978 Húis, Tuin, Keuken, Kleren, Sport, Spelgenot
- O 02 jan 2024 4597793 Waarschijnlijk noemde de vrouw haar man
- O 02 jan 2024 45976 De Galileaërs Spraken een Aramees dialect
- O 02 jan 2024 45975 Hoogst Merkwaardige Migranten Van Her & Der?
- O 01 jan 2024 45974/75/91/92 Gewoon een kwestie van dorpsleven
- O 01 jan 2024 45973 Toen Herodes in Jericho stierf, vlg. Josefus
- O 01 jan 2024 45972/89 Herodes, bang dat zijn einde dat naderde
- O 01 jan 2024 45971 Slimme Vos Herodes, Inmiddels Midden Zestig
- O 31 dec 2023 45970 De Strijd Om Opvolging Tegen Het Einde Van
- O 31 dec 2023 45969 De Nalatenschap Van Herodes?
- O 31 dec 2023 45968Vlg. Flavius Josephus ‘bemoeide hij zich niet
- O 30 dec 2023 45963 Familie-intriges: ondanks al zijn politieke