38993 Y360Mijn Allerliefste Ik Ben In Yerusjalayim


ALLEEN. LOOFHUTTENFEEST.
IK VERLANG VÚRIG NAAR JE. HET LEVEN ZONDER JOU DEZE AFGELOPEN WEKEN WAS EEN HEL. Ik had geen mogelijkheid iets van me te laten horen! Geloof me. Ik zal je alles uitleggen. Heb een kamer voor ons gehuurd boven de schoenmakerij, i/d stad, twee huizen verwijderd v/d Damascuspoort, aan je rechterhand. De eigenaar weet dat je komt.
Wacht daar op mij. Kom onmiddellijk.
Barak
kiss
Ondertussen stond Carta op het balkon van Yochannah’s huis & nam ‘n slok limoensap. Marcus had hèm voor alle zekerheid híer ondergebracht. Híer was hij véilig, vèr weg van Vara. ‘Ik herinner me niets vervelends,’ legde Carta aan Marcus & Yochannah uit. Wat een zegen, dacht Marcus. Hij hoopte dat de jongen zich nooit zou herinneren wàt Vara hèm had aangedaan. Yochannah merkte op: ‘Je hebt heel erg lang geslapen!’ Carta dronk zijn beker leeg. ‘Ik heb ook veel gedroomd.’ Hij lachte, toen hij zich die rijke dromen weer herinnerde. ‘Het ging over ú, mijn heer,’ zei hij tegen Marc. ‘Alleen maar over u.’

‘Wat heb je dan precies gedroomd?’ vroeg Channah belangstellend. ‘’n Worsteling. Ik lag op de oever v/d rivier en kéék tóe hóe u worstelde. Ik kon me niet bewegen. Hoe ik ‘t ook probeerde, ‘t lukte niet. Vreemd dat ik al zo hier opeens aan moet denken. U worstelde met Yesjoea van Natseret. De hele nacht worstelden jullie bij de rivier!’ ‘YESJ is geen worstelaar.’ Marc leunde achterover. De gedachte alleen al bracht ‘n glimlach op z’n gezicht.........
08 aug 2020 - bewerkt op 12 aug 2020 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende