38707dc26YesjWist Niet Wáár Ze Yehuda de Galileeër
VERBORGEN HADDEN,
maar toen Sjim’on hen hoog de heuvels in leidde via nauwe paadjes
die nauwelijks te zien waren in ‘t bedrieglijk maanlicht,
was hij niet verbaasd.
Jóden rebelleerden alweer enkele generaties lang:
daarvoor hadden de onbegaanbare heuvels ‘n schúilplaats geboden aan smokkelaars
met hun wijnvoorraden uit Cyprus, purperverf uit Tyrus & allerlei andere goederen waarop
de Romeinen ‘n buitensporig hoge belasting hieven! Terwijl ze liepen rook hij de harsachtige bomen.
Zijn oren waren scherp genoeg om te horen hoe gejaagde voeten gealarmeerd halt hielden
toen de drie mannen passeerden. Lòs puin maakte ‘t lastig te lopen. Ya’akov verloor
steeds weer z’n evenwicht & Yesjoe
moest hem elke keer opvangen.
Sjim’on keek af en toe achterom. ‘Gaat alles goed daar?’
Ya’akov knikte. Hij wilde zich groot houden & vroeg hen niet om langzamer te lopen.
Sjim’on was zó zéker van zijn weg, dat Yesjoea begreep dat hij en Ya’akov naar ‘n permanente schuil-
plaats geleid werden & niet naar een tijdelijk onderkomen. Dat betekende een gròt, want de Romeinen konden elk bovengronds bouwsel wel opsporen?! MÈT ‘n uitgebreid netwerk van spionnen & soldáten konden ze opstanden al heel goed bestrijden!? Maar de grotten waren ‘n andere kwestie; in de heuvels zijn er nu eenmaal ontelbare & ook nog eens òndergronds. Yehosjoea vroeg zich àf of hij
wellicht langs ‘n dergelijke grot gelopen was op één van zijn vele zwerftochten,
zonder te ontdekken wat het was ~~~~
In Natseret, het dorp waar hij vandaan kwam,
woonden twee soorten mensen; de mensen van de wegen & van de bergen.
Dat wil zeggen zij die reisden & hen die thuisbleven. Wie graan plantte, zijn schapen er hoedde
of olijfbomen hield was altijd in de bergen. {Reizigers die de besneeuwde toppen van Levanon al hadden gezien, keken neer op de ‘bèrgen’ van Galilea. Ze beschouwden ze eerder
als heuvels, maar ze waren wel degelijk hoog
& koud in de winter.}
Kortom:
dit alles op de grens van zee & woestijn,
overvloed & schaarste, landbouw & veeteelt, visserij & stadstaatjes.
Sinds Adam & Eva met tranen & weeklagen uit G ds paradijselijke Tuin verdréven waren
door ontucht & ongehoorzaamheid, móest ‘de mènsch’
keihard werken in het zweet zijns aanschijns?
Hun G d had dit geëist
als boetedoening.
De ‘mensen van de Weg’
vormden een kleine minderheid.
Zij liepen van stad tot stad & námen onderweg
àl het werk aan dat ze
konden krijgen!!
maar toen Sjim’on hen hoog de heuvels in leidde via nauwe paadjes
die nauwelijks te zien waren in ‘t bedrieglijk maanlicht,
was hij niet verbaasd.
Jóden rebelleerden alweer enkele generaties lang:
daarvoor hadden de onbegaanbare heuvels ‘n schúilplaats geboden aan smokkelaars
met hun wijnvoorraden uit Cyprus, purperverf uit Tyrus & allerlei andere goederen waarop
de Romeinen ‘n buitensporig hoge belasting hieven! Terwijl ze liepen rook hij de harsachtige bomen.
Zijn oren waren scherp genoeg om te horen hoe gejaagde voeten gealarmeerd halt hielden
toen de drie mannen passeerden. Lòs puin maakte ‘t lastig te lopen. Ya’akov verloor
steeds weer z’n evenwicht & Yesjoe
moest hem elke keer opvangen.
Sjim’on keek af en toe achterom. ‘Gaat alles goed daar?’
Ya’akov knikte. Hij wilde zich groot houden & vroeg hen niet om langzamer te lopen.
Sjim’on was zó zéker van zijn weg, dat Yesjoea begreep dat hij en Ya’akov naar ‘n permanente schuil-
plaats geleid werden & niet naar een tijdelijk onderkomen. Dat betekende een gròt, want de Romeinen konden elk bovengronds bouwsel wel opsporen?! MÈT ‘n uitgebreid netwerk van spionnen & soldáten konden ze opstanden al heel goed bestrijden!? Maar de grotten waren ‘n andere kwestie; in de heuvels zijn er nu eenmaal ontelbare & ook nog eens òndergronds. Yehosjoea vroeg zich àf of hij
wellicht langs ‘n dergelijke grot gelopen was op één van zijn vele zwerftochten,
zonder te ontdekken wat het was ~~~~
In Natseret, het dorp waar hij vandaan kwam,
woonden twee soorten mensen; de mensen van de wegen & van de bergen.
Dat wil zeggen zij die reisden & hen die thuisbleven. Wie graan plantte, zijn schapen er hoedde
of olijfbomen hield was altijd in de bergen. {Reizigers die de besneeuwde toppen van Levanon al hadden gezien, keken neer op de ‘bèrgen’ van Galilea. Ze beschouwden ze eerder
als heuvels, maar ze waren wel degelijk hoog
& koud in de winter.}
Kortom:
dit alles op de grens van zee & woestijn,
overvloed & schaarste, landbouw & veeteelt, visserij & stadstaatjes.
Sinds Adam & Eva met tranen & weeklagen uit G ds paradijselijke Tuin verdréven waren
door ontucht & ongehoorzaamheid, móest ‘de mènsch’
keihard werken in het zweet zijns aanschijns?
Hun G d had dit geëist
als boetedoening.
De ‘mensen van de Weg’
vormden een kleine minderheid.
Zij liepen van stad tot stad & námen onderweg
àl het werk aan dat ze
konden krijgen!!
09 jun 2020 - bewerkt op 10 jun 2020
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 02 sep 2023 45173193 Je ziet ‘n forse man met donker haar dat
- O 02 sep 2023 4517225192 De Beul Van Ommen: Om De Dossiers In Te
- O 02 sep 2023 45171151De tèkst stamt uit de late middeleeuwen...
- O 02 sep 2023 45170150MóederDrama:Ewa,Miryam,Mia,Els,Ria,Saartje
- O 02 sep 2023 45169149’t Gegéven van ‘t Láátste Óórdeel is naast
- O 01 sep 2023 45168148 Víer jaar eerder componeerde Antonio
- O 01 sep 2023 45 167 147 Alle andere personages in de passies,
- O 01 sep 2023 45166146’n Link van Liturgisch Spel naar OratorIum
- O 01 sep 2023 45165-145In de Filmwereld kwam Pier Paolo Pasolini
- O 31 aug 2023 45163145 De kèrn van ‘n tekstboek voor een muziek-
- O 31 aug 2023 45161144 De persoon YÈSJ werd in ‘n muzikaal drama
- O 30 aug 2023 45160 Partij Van De GroenLinkse ArbeidStrijdVlag?
- O 30 aug 2023 45159pvdgla: Bulderend, dreigend, huilend, zalvend
- O 30 aug 2023 45158 De titel zou een vingerwijzing blijken naar
- O 30 aug 2023 45157143PS’Intensiteit Van Hartstocht Ìs Zó Hévig,