38645Yesj260Het Was Al Middag, toen Marc & Choesas

UITEINDELIJK KANA BINNENSTROMPELDEN. HUN BEIDER PAARDEN WAREN KREUPEL. PAVOR HAD MAAR ÉÉN HÓEF BEZEERD AAN DE STENEN EN ZOU BINNEN AFZIENBARE TIJD WEER HERSTELD ZIJN. MAAR CHOESAS´ RIJDIER HAD ZIJN ACHILLESPEES GESCHEURD EN ZOU DÀT BEEN WAARSCHIJNLIJK DE REST VAN ZIJN LEVEN WEL MOETEN BLIJVEN ONTZIEN. MARC DURFDE ER NIET AN TE DENKEN HÓE DE RENTMEESTER DÀT AAN DE OPVLIEGENDE HERODES ANTIPAS MOEST UITLEGGEN! De laatste twee mijl hadden ze lopend afgelegd, terwijl ze hun paarden aan de leidsels meevoerden. Het tempo was inmiddels zo laag, dat ze zelfs kruipend Kana nog sneller bereikt zouden hebben. Behalve ´n gevoel van zinloosheid voelde Marcus zich ook schuldig, omdat hij de zaak alleen nog maar verergerd had? Zèlfs àls ze die leraar vònden, deze rav Yesjoea van Natseret, wàt moesten ze hem dan vrágen? Mijn heer, wilt u alstublieft een stervend kind genezen? En waar is de jongen? Eh, meer dan ´n nacht rijden hier vandaan, maar wilt u toch alsublieft meekomen met ons? Dan bent u waarschijnlijk net op tijd om bij een heel nietig lijkje wat troostende woorden te spreken.
 Met èlke knarsende, modderige stap werd de zaak nog belachelijker! Marc wreef over de stoppels op z´n wangen. Hij knipperde met zijn ogen & wreef in z´n slaperige ogen. Choesas bleef onvermoeibaar de pas erin houden, terwijl hij met zijn ene been trok, net als zijn paard! Marcus kon het niet over zijn hart verkrijgen om ook maar iets negatiefs te zeggen, níet nu ze er bíjna wáren. ´n Eindje verderop was iets aan de hand. Marc herkende de plèk. Het was het rotsachtige stuk grond van Miryam. Op een heuveltje midden in het veld had zich een groep menschen verzameld. Op ´n rotsblok bovenop dat heuveltje zàt de slanke man met de donkere ogen, die Marcus herkende als Yesjoea van Natseret. Overal òm hem heen zaten mensen aandachtig te luisteren ~ minstens 500, misschien wel méér? Marcus wees Choesas op de rabbijn. ´Dáár ìs hij,´ zei hij. Choesas keek & knikte, maar verroerde zich niet. Marc wist wat z´n vriend dàcht. Déze man zag er níet úit als ´n beroemd genézer of ´n machtig tovenaar. Choesas fronste
z´n voorhoofd & beet op z´n lip. Marc begreep dat hij ernstig nadacht & probeerde tot de juiste beslissing te komen. De rentmeester stond van uitputting te wankelen op zijn benen. Hij legde ´n hand op Marcus´ schouder om in evenwicht te blijven...
24 mei 2020 - bewerkt op 28 mei 2020 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende