38634Yesj252LangzaamRaakteHijWeer BuitenBewustzijn
TERWIJL YOCHANNAH ZIJN HAAR STREELDE & ZIJN VOORHOOFD KUSTE.
´O Adonai,´ verzuchtte ze. ´Neem míj maar. Ik verdien het te sterven. Niet dit onschuldig zieltje. Geprezen ben Jíj, o Adonai! HOOR MIJN GEBED! SPAAR MIJN ZOON! STRAF MIJ IN ZIJN PLAATS!
´ Wàt ´n ònmógelijk verzoek, wist Miryam. Meelijwekkend. Hartverscheurend. Zo´n verzoek was door mensen van alle tijden & plaatsen al miljoenen keren opgezonden! Wíe hàd óóit ´n àntwoord ontvangen van ¨G D¨? ´t Was toch ònmógelijk dàt de éne mènsch de kwálen van ´n ànder óp zich nam & in zíjn plááts stíerf?! Hóe wàs ´t al met al trouwens mógelijk dàt een móeder áán het ziekbed vàn háár stèrvende zóón Adonai préés!? Yo-channah verloor langzaam maar zeker de werkelijkheid uit het óóg!
Onwillekeurig namen medelijden en verdriet bezit van Miryam. Ze dacht aan die keren dat Boaz op ´t Strand heur háár had gestreeld, terwijl Yochannah hem Verhaaltjes vertelde. Hij had z´n armpjes òm Miryams hals geslagen & haar wangen gekùst. Zíj had gelachen & hèm vertèld dat hij hèt Lìcht van háár Wéreld was & dat híj dé énige Zòn was die háár Léven bescheen. Wie zó liefhad, móest váák véél píjn verdragen!
Èn Nú? Zíjn líjden was Channahs lijden geworden. Miryams vriendschap met Yochannah had óók háár verdriet en pijn gebracht. Miryam zou nu ´t líefst zijn wèggevlùcht. ´t Liefst zou ze dìt àlles vergéten. Nèt dóen àlsòf Bó niet lag te sterven, terwijl zij machteloos moest blijven toezien! Toen ze in Channahs ogen het líjden van de héle wéreld zàg wendde Miryam zich àf & liep de kamer uit.
Even dacht ze: Waarom geven we hem niet ´n paar van die druppels extra òm hèm úit zijn líjden te verlossen? ´n Tijdje speelde ze met die gedachte. Eigenlijk zou ´t ´n dáád van barmhartigheid zijn. Zó zouden ze hèm verder líjden besparen.
Toen hoorde ze Channah zeggen: ´O, Allerhoogste! Adonai! Wil Jíj Choesas & Marcus alsjeblieft hèlpen? Zódàt ze de rabbi gaan vinden èn híj òns kàn hèlpen?´
Zóíets absùrds had Miryam nog nooit gehoord!
Die tovenaar uit Natseret zou Bo ècht niet kunnen helpen.
Waarom hàd Marcus Choesas overgehaald òm déze úitzìchtlóze reis te ondernemen?
Had hij dat gedaan om hem hiervandaan te halen, wèg v/d stuiptrekkingen & ´t Verdríet?
Misschien...
´O Adonai,´ verzuchtte ze. ´Neem míj maar. Ik verdien het te sterven. Niet dit onschuldig zieltje. Geprezen ben Jíj, o Adonai! HOOR MIJN GEBED! SPAAR MIJN ZOON! STRAF MIJ IN ZIJN PLAATS!
´ Wàt ´n ònmógelijk verzoek, wist Miryam. Meelijwekkend. Hartverscheurend. Zo´n verzoek was door mensen van alle tijden & plaatsen al miljoenen keren opgezonden! Wíe hàd óóit ´n àntwoord ontvangen van ¨G D¨? ´t Was toch ònmógelijk dàt de éne mènsch de kwálen van ´n ànder óp zich nam & in zíjn plááts stíerf?! Hóe wàs ´t al met al trouwens mógelijk dàt een móeder áán het ziekbed vàn háár stèrvende zóón Adonai préés!? Yo-channah verloor langzaam maar zeker de werkelijkheid uit het óóg!
Onwillekeurig namen medelijden en verdriet bezit van Miryam. Ze dacht aan die keren dat Boaz op ´t Strand heur háár had gestreeld, terwijl Yochannah hem Verhaaltjes vertelde. Hij had z´n armpjes òm Miryams hals geslagen & haar wangen gekùst. Zíj had gelachen & hèm vertèld dat hij hèt Lìcht van háár Wéreld was & dat híj dé énige Zòn was die háár Léven bescheen. Wie zó liefhad, móest váák véél píjn verdragen!
Èn Nú? Zíjn líjden was Channahs lijden geworden. Miryams vriendschap met Yochannah had óók háár verdriet en pijn gebracht. Miryam zou nu ´t líefst zijn wèggevlùcht. ´t Liefst zou ze dìt àlles vergéten. Nèt dóen àlsòf Bó niet lag te sterven, terwijl zij machteloos moest blijven toezien! Toen ze in Channahs ogen het líjden van de héle wéreld zàg wendde Miryam zich àf & liep de kamer uit.
Even dacht ze: Waarom geven we hem niet ´n paar van die druppels extra òm hèm úit zijn líjden te verlossen? ´n Tijdje speelde ze met die gedachte. Eigenlijk zou ´t ´n dáád van barmhartigheid zijn. Zó zouden ze hèm verder líjden besparen.
Toen hoorde ze Channah zeggen: ´O, Allerhoogste! Adonai! Wil Jíj Choesas & Marcus alsjeblieft hèlpen? Zódàt ze de rabbi gaan vinden èn híj òns kàn hèlpen?´
Zóíets absùrds had Miryam nog nooit gehoord!
Die tovenaar uit Natseret zou Bo ècht niet kunnen helpen.
Waarom hàd Marcus Choesas overgehaald òm déze úitzìchtlóze reis te ondernemen?
Had hij dat gedaan om hem hiervandaan te halen, wèg v/d stuiptrekkingen & ´t Verdríet?
Misschien...
21 mei 2020 - bewerkt op 24 mei 2020
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 30 dec 2013 Je vous ai compris, Schicklgrubers, Fascistenazi's
- O 30 dec 2013 lrscah40/41abc hoewel 't wáár is dat in die begin-
- O 29 dec 2013 lrscah40 in aug. '21 had ah inmiddels alleenheer-
- O 29 dec 2013 lrscah39b over de vraag hoe toekomstige nazibonzen
- O 29 dec 2013 lrscah38b toen Herbert Richter veteraan uit WO II,
- O 29 dec 2013 Die AH-opvatting werd gedeeld door Otto Strasser,
- O 29 dec 2013 lrscah37 ook legde ah zich erop toe om het leven ~
- O 29 dec 2013 lrscah36 hg: 'AH sprak over Versailles & zei dat ~
- O 29 dec 2013 lrscah35: toen hij AH voor 't eerst sprak ~~~~~~~~
- O 29 dec 2013 lrs/cah'34 de oprechtheid die Velen i/d AHredenaar
- O 29 dec 2013 Back to our Future via '22, '33, '44, '55, '66/'77
- O 28 dec 2013 In het jaar 444 bce las Ezrah op grote verzoendag
- O 28 dec 2013 Als gevolg van literatuurstudie, gebed, lezingen &
- O 28 dec 2013 Georganiseerde illegale crimineeltjes spreiden hun
- O 28 dec 2013 De diverse gemeenschappen waren dus onderling zeer