38599thebYEs231 De Múúr a/d Achterkant van Miryams
LANDGOED WAS TE HÓÓG
OM ER ZÓMAAR MÈT Z’N WAPENRUSTING OVERHEEN TE KLIMMEN.
MARCUS HAD VEEL NAGEDACHT OVER HUN WEERZIEN. OOK AL WAS ‘T AL LAAT,
NAAR HAAR NABIJHEID VERLANGDE HIJ. HIJ WILDE NIET EERST NAAR TIBERIAS. DÁÁR
ZOU HIJ UITVOERIG VERSLAG MOETEN DOEN VAN ZIJN MISSIE. Hij móest háár zíen, vanávond nog. Marcus verwierp het idee om de hoofdingang te gebruiken. Als hij dat deed, zou hij behoorlijk moeten toneelspelen. Hij zou haar bedienden moeten vragen om haar te mogen spreken, en
daarbij moeten doen alsof het ging om ‘n Romeinse, zakelijke kwestie. DÀT betekende
alleen maar nog meer úitstel, leugens en bedrog. Marcus was helemaal niet
in de stemming voor spelletjes & poppenkasterij! Hij wilde Miryam zonder uitstel
gaan vertellen dat zij het gebeurde volkomen achter zich moest laten. Dat hij haar
in zijn léven wìlde, hóe dan ook! Het kwam niet in hem op háár te vrágen hoe zíj erover
dacht. Hij zou zeggen wat hij kwijt wilde, en dáármee zou de zaak beklonken zijn?! De rust
in Yudea was verstoord. Na járenlang het onbeduidendst gebied van het hele keizerrijk geweest
te zijn, stond alles plotseling op zijn kop. De invloed van Sejanus hield het gebied in z’n greep.
Vara had een gevaarlijke positie gekrégen. Marcus had íets méégemaakt wat zijn verstand ver
te bóven ging. Alle grond was onder zijn voeten weggeslagen. Vóór àlles, voordat er nu nog méér misverstanden kònden ontstaan, wilde hij Miryam toevoegen áán de korte lijst van zekerheden in zijn leven. “ALS JE NIET WILT DAT IK OP MIJN HOOFD LÀND,” zei hij tegen Carta, “ZORG DAN DAT
DAT BEEST STIL BLIJFT STAAN!” Marcus had deze manoeuvre al ‘n hele tijd niet meer uitgevoerd. Terwijl Carta het leidsel van PAVOR vasthield, ging Marc op de rug van zijn paard staan.
Het dier snoof & sprong schichtig opzij. “RUSTIG MAAR!” mopperde Marc korzelig. “BLIJF STAAN!” Vanaf die hoogte klom Marc met gemak òp de stenen omheining. “LAAT PAVOR GRAZEN,” riep hij
naar Carta, “MAAR ZORG ERVOOR DAT HIJ NIET WEGLOOPT. IK BEN ZÓ TERUG!”
Marc pakte z’n zwaard & dòlk beet, zodat ze niet tegen zijn maliën zouden kletteren, &
sprong van de muur af. Hij landde vrijwel geluidloos, midden in de omgespitte aarde
van een bloembed. Hij veegde de modder van zich af en hij probeerde zich te oriënteren,
totdat hij de trap zag die naar Miryams slaapkamer leidde......
OM ER ZÓMAAR MÈT Z’N WAPENRUSTING OVERHEEN TE KLIMMEN.
MARCUS HAD VEEL NAGEDACHT OVER HUN WEERZIEN. OOK AL WAS ‘T AL LAAT,
NAAR HAAR NABIJHEID VERLANGDE HIJ. HIJ WILDE NIET EERST NAAR TIBERIAS. DÁÁR
ZOU HIJ UITVOERIG VERSLAG MOETEN DOEN VAN ZIJN MISSIE. Hij móest háár zíen, vanávond nog. Marcus verwierp het idee om de hoofdingang te gebruiken. Als hij dat deed, zou hij behoorlijk moeten toneelspelen. Hij zou haar bedienden moeten vragen om haar te mogen spreken, en
daarbij moeten doen alsof het ging om ‘n Romeinse, zakelijke kwestie. DÀT betekende
alleen maar nog meer úitstel, leugens en bedrog. Marcus was helemaal niet
in de stemming voor spelletjes & poppenkasterij! Hij wilde Miryam zonder uitstel
gaan vertellen dat zij het gebeurde volkomen achter zich moest laten. Dat hij haar
in zijn léven wìlde, hóe dan ook! Het kwam niet in hem op háár te vrágen hoe zíj erover
dacht. Hij zou zeggen wat hij kwijt wilde, en dáármee zou de zaak beklonken zijn?! De rust
in Yudea was verstoord. Na járenlang het onbeduidendst gebied van het hele keizerrijk geweest
te zijn, stond alles plotseling op zijn kop. De invloed van Sejanus hield het gebied in z’n greep.
Vara had een gevaarlijke positie gekrégen. Marcus had íets méégemaakt wat zijn verstand ver
te bóven ging. Alle grond was onder zijn voeten weggeslagen. Vóór àlles, voordat er nu nog méér misverstanden kònden ontstaan, wilde hij Miryam toevoegen áán de korte lijst van zekerheden in zijn leven. “ALS JE NIET WILT DAT IK OP MIJN HOOFD LÀND,” zei hij tegen Carta, “ZORG DAN DAT
DAT BEEST STIL BLIJFT STAAN!” Marcus had deze manoeuvre al ‘n hele tijd niet meer uitgevoerd. Terwijl Carta het leidsel van PAVOR vasthield, ging Marc op de rug van zijn paard staan.
Het dier snoof & sprong schichtig opzij. “RUSTIG MAAR!” mopperde Marc korzelig. “BLIJF STAAN!” Vanaf die hoogte klom Marc met gemak òp de stenen omheining. “LAAT PAVOR GRAZEN,” riep hij
naar Carta, “MAAR ZORG ERVOOR DAT HIJ NIET WEGLOOPT. IK BEN ZÓ TERUG!”
Marc pakte z’n zwaard & dòlk beet, zodat ze niet tegen zijn maliën zouden kletteren, &
sprong van de muur af. Hij landde vrijwel geluidloos, midden in de omgespitte aarde
van een bloembed. Hij veegde de modder van zich af en hij probeerde zich te oriënteren,
totdat hij de trap zag die naar Miryams slaapkamer leidde......
15 mei 2020 - bewerkt op 17 mei 2020
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 03 jan 2024 4598297 Wie hem nu wel of niet verwekte ook Yèsjoe
- O 03 jan 2024 45981 Kortom: vòl, drùk, keihard gelukkig Léven...
- O 03 jan 2024 4598094 Als de mannen of oudere jongens op ‘t Veld
- O 02 jan 2024 45979Als ‘n deur al gesloten werd dan deed men dat
- O 02 jan 2024 45978 Húis, Tuin, Keuken, Kleren, Sport, Spelgenot
- O 02 jan 2024 4597793 Waarschijnlijk noemde de vrouw haar man
- O 02 jan 2024 45976 De Galileaërs Spraken een Aramees dialect
- O 02 jan 2024 45975 Hoogst Merkwaardige Migranten Van Her & Der?
- O 01 jan 2024 45974/75/91/92 Gewoon een kwestie van dorpsleven
- O 01 jan 2024 45973 Toen Herodes in Jericho stierf, vlg. Josefus
- O 01 jan 2024 45972/89 Herodes, bang dat zijn einde dat naderde
- O 01 jan 2024 45971 Slimme Vos Herodes, Inmiddels Midden Zestig
- O 31 dec 2023 45970 De Strijd Om Opvolging Tegen Het Einde Van
- O 31 dec 2023 45969 De Nalatenschap Van Herodes?
- O 31 dec 2023 45968Vlg. Flavius Josephus ‘bemoeide hij zich niet