38054321 ‘Òch, lieve help! Centurio Marcus! ~~~~~~
Ù BÈNT ER WEER?
WELKOM! WELKOM! WE ZÍJN EINDELIJK KLAAR VOOR VANDAAG!
De baby’s & de moeders hebben te eten gehad. Ze liggen allemaal te slapen,
behàlve Miryam en een tiental medewerkers hier in huis. Channa. Aquila. Carta.
Ze zitten in de Tuin en rusten uit na een bijzonder gezegende dag! Vanmiddag is er
’n gezond jongetje ter wereld gekomen. En bovendien vertelde Miryam ons
het nieuws uit Kfar Nachoem! En wàt voor nieuws!
Wàt ‘n Wònderen, hè?’ “INDERDÁÁD. Wònderen,” stemde Marcus in,
zich ervan bewust dat hij zachtjes moest blijven praten vanwege de pasgeboren
baby’s & hun slapende moeders. Hij keek omhoog naar de lijnen vol wasgoed
die als seinvlaggen boven de binnenplaats wapperden. Hij hoorde ‘n baby huilen.
Vanuit de openstaande poort die naar het bordes en de tuin leidde, hoorde hij een
vrouw lachen. “KOM VERDER! Hèb je al gegeten?” ‘Ja, dank je. Ik kan niet blijven.
Ik kom Pavor ophalen. Ik word in Caesarea verwàcht en...’ Miryam kwam naar hen toe. “MARCUS?”
TAVITA zei: ‘Goed, dan maak ik wat te eten voor onderweg!’ Ze schuifelde weg & liet Marc alleen achter, terwijl Miryam dichterbij kwam. Miryam behandelde hem als een oude vriend die even op bezoek kwam.
Of erger nog, als een familielid. Ze pakte zijn handen beet en trok hem mee naar het bordes. ”KOM JE PAVOR OPHALEN? HIJ IS DIKGEWORDEN VAN HET GRAS IN MIJN WEIDE, VREES IK. KOM MAAR MÉÉ. DAN KUN JE...” Hij deinsde terug, omdat het hem pijndeed dat zíj tegen hem sprak alsof ze nooit van elkaar gehóuden hadden?! “GEEN TIJD. HET SPIJT ME.” ‘t Klonk erg kortaf.Hij wilde haar niet afsnauwen. Maar ze was zijn werkelijkheid binnengekomen, lachend en pratend als ‘n zuster die haar verloren gewaande broer welkom heet?! Maar op dit
moment dacht hij terùg aan die keer dat hij haar uit het water getild had & ze
samen op het strand hun Liefde hadden bedreven ...
WELKOM! WELKOM! WE ZÍJN EINDELIJK KLAAR VOOR VANDAAG!
De baby’s & de moeders hebben te eten gehad. Ze liggen allemaal te slapen,
behàlve Miryam en een tiental medewerkers hier in huis. Channa. Aquila. Carta.
Ze zitten in de Tuin en rusten uit na een bijzonder gezegende dag! Vanmiddag is er
’n gezond jongetje ter wereld gekomen. En bovendien vertelde Miryam ons
het nieuws uit Kfar Nachoem! En wàt voor nieuws!
Wàt ‘n Wònderen, hè?’ “INDERDÁÁD. Wònderen,” stemde Marcus in,
zich ervan bewust dat hij zachtjes moest blijven praten vanwege de pasgeboren
baby’s & hun slapende moeders. Hij keek omhoog naar de lijnen vol wasgoed
die als seinvlaggen boven de binnenplaats wapperden. Hij hoorde ‘n baby huilen.
Vanuit de openstaande poort die naar het bordes en de tuin leidde, hoorde hij een
vrouw lachen. “KOM VERDER! Hèb je al gegeten?” ‘Ja, dank je. Ik kan niet blijven.
Ik kom Pavor ophalen. Ik word in Caesarea verwàcht en...’ Miryam kwam naar hen toe. “MARCUS?”
TAVITA zei: ‘Goed, dan maak ik wat te eten voor onderweg!’ Ze schuifelde weg & liet Marc alleen achter, terwijl Miryam dichterbij kwam. Miryam behandelde hem als een oude vriend die even op bezoek kwam.
Of erger nog, als een familielid. Ze pakte zijn handen beet en trok hem mee naar het bordes. ”KOM JE PAVOR OPHALEN? HIJ IS DIKGEWORDEN VAN HET GRAS IN MIJN WEIDE, VREES IK. KOM MAAR MÉÉ. DAN KUN JE...” Hij deinsde terug, omdat het hem pijndeed dat zíj tegen hem sprak alsof ze nooit van elkaar gehóuden hadden?! “GEEN TIJD. HET SPIJT ME.” ‘t Klonk erg kortaf.Hij wilde haar niet afsnauwen. Maar ze was zijn werkelijkheid binnengekomen, lachend en pratend als ‘n zuster die haar verloren gewaande broer welkom heet?! Maar op dit
moment dacht hij terùg aan die keer dat hij haar uit het water getild had & ze
samen op het strand hun Liefde hadden bedreven ...
02 mrt 2020 - bewerkt op 02 mrt 2020
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 01 apr 2018 31297gkbvo6143 mijn zoon, Yóràm, de kóning van ~~~
- O 01 apr 2018 31296gkbvo5141b/antipropagandanepnieuwshogwashshit
- O 01 apr 2018 31295gkbvo5140b wie dàt praetje blijft geloven ~~~
- O 01 apr 2018 31294gkbvo5139b ik kan 't niet beschrijven, maar ~
- O 01 apr 2018 31293gkbvo5138bpoetinerdogantrumpbibibaba&bubuNIKS
- O 31 mrt 2018 31292gkbvo5138mijn jongste zoon, de dappere Yóràm,
- O 31 mrt 2018 31291gkbvo5137b Ik wil niet zeuren, maar wáár.....
- O 31 mrt 2018 31290gkbvo5137 Athaliyah vertrok gemelijk ~~~~~~~~
- O 31 mrt 2018 31289gkbvo5136 zó wàs het, Prìns, níemand kàn ~~~~
- O 31 mrt 2018 31288gkbvo5135 Yóràm aarzelde? Ik keek hèm nu níet
- O 31 mrt 2018 31287gkbvo5134 de allergrootste dagelijkse ellende
- O 31 mrt 2018 31283gkbvo5134b ik knielde naast Achaziyahs bed &
- O 30 mrt 2018 31280gkbvo5133 de profeet verscheen aan Achaziyahs
- O 30 mrt 2018 31279gkbvo5132 'Geen sprake van,' zei ik.
- O 30 mrt 2018 31278gkbvo5131'O,' zei Achaziyah. Hij zweeg ~~~~~~