37369288BuitenInDeTuinNamHet Hysterisch Geweeklaag

ALSMAAR TOE!
DÁÁR BÓVENUIT HOORDE
AVEEL IEMAND SCHREEUWEN: "KIJK!
'T IS YEHOSJOEA! SAMEN MET YAÏR!"
WAT KÒN YESJ NÚ NOG DÓEN? HIJ KON
DE OUDERS VAN DVORAH TROOSTEND TOESPREKEN,
& HEN VERTELLEN DÀT DVORAH NAAR 'N BETERE RUSTPLAATS GEGAAN WAS?!
"DÀT MOET IK ZÍEN!"
kondigde Avel aan. DÌTKEER deed Ha-Or Tov geen poging om hem tegen te houden. Avel klom de hooizolder op
en klauterde vervolgens tussen de takken van de vijgenboom. Vanaf zijn uitkijkpost kon hij zowel het raam zien
van Dvorah's kamer als de voorkant van het huis, mèt al die commotie, de fluitspelers & de jammerende rouwklagers,
in 't zwart gehuld terwijl in de slaapkamer 'n serene kalmte heerste. Aveel zag enkele gestalten rustig rondlopen. Dvorah's
moeder. Marta, die hartstoch-telijk huilde. 'n Paar anderen die zich op de borst sloegen & diep bedroefd hun betraande gezicht ophieven! En Dvorah? Net zo wit als 't kleed dat ze droeg! Zich nergens meer van bewust? Die tegenstelling trof Aveel diep! Dood
was inderdaad dood? De doden hadden het rècht òp een speciale behandling!
Het gejammer kon hen immers niet terugbrengen?

Het benadrukte alleen het einde van de tíjd!
Met al dit geweeklaag wilde men benadrukken dàt er nú een lége PLÈK was ontstaan,
die nooit meer opgevuld kòn worden? Misschien moesten die luide kreten de levenden er nog eens extra aan herinneren
dàt ze nòg wèl lééfden, zèlfs al zouden ze de dode misschien graag zijn gevolgd! Vanaf het HARPMEER zag Aveel mensen aankomen. Yesjoea, die doelbewust met grote stappen op het huis afliep,
terwijl hij de elleboog van Dvorah's Vader vasthield.

Náást hen liepen een paar mannen.
Aveel herkende hen als Dvorah's familielid, El'azar van Beth Anië, en Nakdimon Ben Goerion
uit Yeroesjalayiem. Aan de ander kant liepen drie van YEHOSJOEA's talmidiem. Ze vonden het zo te zien niet bepaald een voorrecht
òm met Yesjoea naar dit huis van rouw te moeten gaan?!
Iets verderop liepen een man en een vrouw.
Aveel herkende hem als de Romein die Emet en hem twee zilveren munten gegeven had,
de ochtend toen ze al uit Yeroesjalayiem vertrokken waren!
Wat deed híj híer?
Yesjoea liep door de menigte van professionele rouwklagers heen.
Bij het zien van de bekende Rabbi speelden deze beroepstoneelspelers hùn ròl met nòg méér óvergave.
De Rabbi keek strak voor zich uit.
Zijn ogen spuwden Vúúr.
Toen hij begon te praten, klonk hij beheerst,
maar 't was duidelijk dàt híj àl dìt vertóón
níet op prijs stelde. "WAARÒM
JÀMMEREN JULLIE
ZÓ?"