37368287HeelEvenZagMarcDeWorsteling tussen angst &

GELOOF IN HET HART VAN YAÏR. DE CANTOR LEGDE EEN HAND OP ZIJN BORST, ALSOF DE PIJN TE GROOT WAS OM TE DRAGEN. HIJ STAARDE MARCUS DOORDRINGEND AAN. VRAGEND? BEIDE MANNEN DACHTEN TERUG AAN CARTA'S GENEZING. GELÓÓF! WÀT HEB JE TE VERLIEZEN! Marcus knikte. Toen gaf Yesjoea de menigte opdracht wèg te gaan. GENOEG OPWINDING VOOR DIE DAG, dacht Marc. Alle hoop was geëindigd in verdriet. Yehosjoea koos drie van zijn talmidiem uit om met hem & Yaïr samen mee te gaan naar diens huis: Sjim'on, Ya'akov & Yochanan. Met terneergeslagen ogen liepen El'azar, Nakdimom, Marcus, MIRYAM en 'n handvol anderen achter hen aan. Ondertussen zat Emet als 'n bal in elkaar gedoken tegen de deurpost en hield Yedied beschermend in zijn hand. Telkens weer streelde de jongen met één vinger 't kopje van de Musch. HEEFT EMET WEL BEGREPEN WAT ER IS GEBEURD? vroeg Avel zich af. Emet kon het luide weeklagen niet horen. Fijn voor Emet. De begrafenis van CHAYIEM was zó stìl verlopen, zònder enige uiting van emotie. HIJ IS DOOD! Afgelopen, úit. Er was geen sprake geweest van een luidruchtig vertoon van verdriet, zoals hïer. Was verdriet echter of dieper àls 't luidruchtiger was? Behalve het dissonante geweeklaag was er nog een ander geluid te horen: piepend gefluit. De muziekinstrumenten voegden in mineur 'n extra laagje melancholie aan de treurstemming toe. Ha-Or Tov begroef zijn gezicht in z'n armen en schommelde heen en weer. De vlecht die Dvorah van zijn rossige haar had gemaakt, was losgeraakt. "HIELD HET MAAR ÒP,' kreunde hij. "GINGEN ZE MAAR WEG!" Maar in plaats daarvan werd het lawaai alleen nog maar erger, toen het bericht over de dood van het meisje zich verspreidde en steeds meer rouwklagers hun weg naar 't huisje aan de Harpzee vonden. Hoe lang waren El'azar en Nakdimon nu al weg om de Vader van 't Meisje te hálen? Abel dacht dat ze Yaïr misschien wel op 'n draagbaar naar huis zouden moeten dragen. De man zou de dood van Dvorah niet lang overleven. Hij zou wegkwijnen van verdriet. Avel had ook medelijden met Dvorah's moeder. In gedachten zag hij Elisjeva & Dvorah vóór zich, terwijl ze zingend de rood-bruin-blauw gestreepte stof weefden. Hij was er blij van geworden, toen hij hen had zien lachen & praten, bijna alsof hij opeens 'n zusje, 'n vader & 'n moeder had. Hij had zich bijna al helemaal ingebeeld dàt hij deel uitmaakte van 'n ècht gezìn. Wie zou Dvora's plaats a/h weefgetouw innemen? Wie zou nu de Mantel voor Yesjoea àfmaken? [Zo woedden de mocromaffiosi voort via alle moderne media & oeroude kwakzalverij vol van extreem zotte duivelse perversies...! Afpersingen, Belazerijtjes, Crimineeltjes, Depressies, Illegale Drugs, & dergelijke Economismes?]