37329274 'Avel? Wil je brood?' Ha-Or Tov scheurde

ZIJN
HOMP BROOD
IN TWEEËN EN
REIKTE HET ZIJN VRIEND
AAN. "AVEEL?" HET WAS EEN GUL GEBAAR.
NIEMAND WIST WANNEER ZE WEER TE ETEN ZOUDEN KRIJGEN...
EN WÁÁR VANDAAN!? Aveel zag het gebaar en hoorde de woorden,
maar schudde alleen zijn hoofd. Even had hij vergeten dat Ha-Or Tov doof was.
Hij maakte zich niet langer zorgen over het feit dat ze de schuur niet konden verlaten
en dat ze niet wisten hóe ze nu aan eten en drinken moesten komen als Dvorah sterven zou?! Dvorah
MÒCHT niet sterven! Dàt MÒCHT ge-woon níet! Avel kon nergens anders meer aan dènken! Het refrein
van zijn verzet echode door zijn gedachten en verdrong alle andere zorgen. Er waren niet veel mensen in Avels leven
die van hem hielden. Na de dood van Chajiem zou Aveel ook 't liefst gestorven zijn! De nabijheid van zijn vrienden was belangrijker voor hem dan eten, dat had hij wèl geleerd. Je kon op verschillende manieren doodgaan van honger, niet alléén door 'n lege MÁÁG! Ze waren vrienden geworden, dat stond als 'n paal boven water, maar zijn vrienden
rekenden op hem, & niet andersom? Dvorah was één van de weinige mensen in Avels leven die zich voor
hèm hadden ìngezèt! Aveel wilde bidden om Adonai Elohim te vragen Dvora's leven te sparen,
maar hij wist niet hóe! Hij was wel 'ns i/d Tempel geweest: daar had hij ook gezien hoe de mensen
die iets aan G d wilden vragen, al bevend hun offers brachten! Maar deze uithoek van Galilea was
vèr wèg van 't grote Yeroesjalayiem èn hij hàd geen offerlam, en ook geen koheen bij de hand
om het koosjer en wel voor hem te gaan slachten! Abel had vaak op elke hoek van de straat ook Farizeeën
zien staan die met hun plechtig opgeheven armen en gedragen stèm baden en hun Àlmàchtige G d dankten
voor elke zegen, èn op die wijze & openbare manier eigenlijk diens aandacht opeisten! MÓEST HÈT ZÓ?
Luisterde die Àlmàchtige alleen nog maar àls Jíj zó óók Hèm met de fraaiste volzinnen aanriep? Slóeg
HÍJ alleen àcht òp menschen in rijkversierde gebedskleding ofzoiets en luisterde Adonai
alleen maar naar je als je, gewapend met gebedsriemen,
jouw eigen rechtvaardigheid tentoonspreidde?
Aveel wàs àrm, ellendig èn vèrre van
‘rechtvaardig’, en dáár was
hij zich heel
goed vàn
bewust.