37231224 Marta foeterde: ‘Ben je er geweest?’

“IEDEREEN WEET ERVAN.
ER ZIJN ZELFS HEIDENEN DIE ‘T WERK DAAR STEUNEN.
DAT KOMT DOOR YESJOEA. ‘N WÁÁR PROFEET
ÌS ONDER ÒNS ÒPGESTAAN.”

Marta trok ‘n scheef gezicht.
‘Als jij ‘t zegt,’ reageerde ze ontwijkend,
maar met ‘n uitdagende houding.

Hóe kòn Ya’ir,
als respectabel leider van de synagoge,
zo enthousiast zijn over ‘t bezoek van Yesjoea van
Natseret? Hóe wàs ‘t mógelijk dat de leiders van de gemeente hun instemming betuigden
met zo’n groot spektakel?

Àchter de koude, ongevoelige façade
van ‘n eertijds verlaten synagoge, werd de keiharde grond
van mènsenharten òmgewoeld, genezen en veranderd.

Iemand die als hoer bekendstond, had de poorten van haar eenzame huis nu
opengesteld voor mensen in nood.

Eigenhandig èn MÈT ìnzet van haar eigen rijkdom
verzorgde ze hen die niet meer in staat waren om voor zichzelf te zorgen.
Èn Miryam, de móeder van Yehosjoea, stond Miryam de Migdaliet terzijde
in deze nederige mitswah!

Wíe nog méér?
De rijke vrouwen van het hof van Herodes Antipas
stonden achter de soepketels, deden de was & hielden de billetjes droog
van de baby’s die niemand anders wilde hebben! Déze vòrm van samenwerken wàs
wèrkelijk ‘n unicum? Waar Yesjoe wandelde temidden van de puinhopen van menselijke ellende,
kwamen tuinen weer tot bloei! Over de hoofden van de mensen kon Nakdimon
‘t halfduistere interieur van de synagoge goed zien.

Wàs DÀT nu Yesjoea, die naar de bimah liep?

Lang & slank. ‘n Gebedssjaal over z’n hoofd.
Krachtig, ja. Breedgeschouderd. Een man die gewend was
in de timmermanswerkplaats balken te versjouwen. Zijn donkere haar
omlijstte z’n gezicht. Grote, bruine ogen ket een vriendelijke uitstraling. Tanden, zo wit als melk.
Zijn ene mondhoeken opgetrokken in ‘n vriendelijke groet aan allen die hun ogen op hem gevestigd hielden.
Hij boog voorover om de geopende boekrol te kussen.
De ganse menigte verstomde.

Hóe kòn Nakdimon
aan Gamli’el in Yeroesjalayiem duidelijk maken
DÀT dìt héle vissersdorpje in de BÀN raakte van Yehosjoea,
zodra hij zijn mond opendeed om vóór te lezen? Yesjoea’s lippen bewogen.
De am haäretz luisterden aandachtig, hongerig naar het Woord. Vanaf deze plek
was er alleen maar gemompel te horen. Maar àl degenen die vooraan zaten... de bevoorrechten... als zij straks de synagoge verlieten, zouden elk woord herhalen dat híj gesproken had! En nú... kijk! KÍJK! Yesjoe sloeg z’n ogen òp & glimlachte naar iemand op de galerij. Ja. Yesjoe glimlachte naar... íemand! Nakdimon zou graag willen weten
wie dat wàs?! En waarom Yesjoea op dat momènt díe ene persoon áángekéken hàd!? Waarom híj díe ÉNE zíel
úitgezocht had. Ya’ir fluisterde tegen Nakdimon & El’azar: ‘Jullie moeten
hem met eigen oren hóren! Kom maar méé...
door de deur van
de kohaniem.’