37223217Vroeg in de avond, op de zesde dag van hun
REIS, LEIDDE BAR ABBA DE REBELLEN NAAR ‘N PLATEAU DAT UITZAG OVER ‘T HELE HARPMEER
VAN GALILEA. Daar, op de afgesproken plek naast ‘n gatsjmanie, ‘n olijfoliepers, borrelde een bron op
uit de rots: daar zouden ze dan op Yehoedah ‘de messentrekker’ of ‘man van Keriot’ blijven wachten....
Diep onder Aveel, op ‘n klein schiereilandje, lag BETH SAÏDA! Terwijl de zon langzaam onderging, zag hij
de steile helling die vanuit het stadje opsteeg naar de beschutte Kòm, waar zij hun reiskamp opsloegen!!
Òp de kalkstenen bergkam, waar nu schapen graasden, had ooit ‘n olijfboomgaarden gestaan; ‘n verlaten
olijfpers, waarvan de sluitsteen de houten handgreep miste, was gedeeltelijk al sterk overwoekerd. Aveel
hoorde Kittim dichterbij komen, & dóók nèt op tijd wèg om ‘n klap van de kruk te ontlopen. De stok vloog
fluitend langs zijn oor. “JIJ BENT NIET HIER OM JE TE VERGAPEN AAN DE BEZIENSWAARDIGHEDEN!” zei
Kittim snauwend. “JIJ EN DE ANDEREN MOETEN VOOR HET AVONDETEN ZORGEN!” Omdat Emet nog veel
te schriel was om mee te helpen & Ha-Or Tov blind, kwam dat eetcorvee voor het grootste deel op Aveels
schouders neer?! Maar er was zo weinig voedsel voorhanden, dat Aveel niet echt véél te dóen hàd!?
Etenkoken betekende eigenlijk alleen maar wat oudbakken broden opwarmen boven ‘t kampvuur & het laatste
restje gedroogde vis uitdelen! Ze dronken fris helder water uit de bron ~~ Terwijl Asjer op een iets hoger-
gelegen heuveltje de wacht hield, wikkelden Bar Abba, Dan & Kittim zich in hun mantels om daar te gaan
slapen. Aveel & de Musschen gingen a/d andere kant v/d olijfpers liggen en deden hetzelfde. Met hun rug
tegen de ronding v/d pers kropen de 3 jonge knapen dicht tegenelkaaraan, Emet in ‘t midden. Aveel keek
naar de purperen hemel in het Westen, naar de schaduw die langzaam over het groene gras en de talloze
rode anemonen aan z’n voeten trok. Dezelfde luchtkoker die ‘t zonlicht langzaam opslokte zoog meedogen-
loos alle kleur van de aarde weg. Aveel wilde dit aan de anderen doorgeven, maar wist niet hoe hij dit aan
Ha-Or Tov uitleggen moest. Dus zei hij: ‘Misschien kunnen we morgen naar ‘t Meer gaan?!’
VAN GALILEA. Daar, op de afgesproken plek naast ‘n gatsjmanie, ‘n olijfoliepers, borrelde een bron op
uit de rots: daar zouden ze dan op Yehoedah ‘de messentrekker’ of ‘man van Keriot’ blijven wachten....
Diep onder Aveel, op ‘n klein schiereilandje, lag BETH SAÏDA! Terwijl de zon langzaam onderging, zag hij
de steile helling die vanuit het stadje opsteeg naar de beschutte Kòm, waar zij hun reiskamp opsloegen!!
Òp de kalkstenen bergkam, waar nu schapen graasden, had ooit ‘n olijfboomgaarden gestaan; ‘n verlaten
olijfpers, waarvan de sluitsteen de houten handgreep miste, was gedeeltelijk al sterk overwoekerd. Aveel
hoorde Kittim dichterbij komen, & dóók nèt op tijd wèg om ‘n klap van de kruk te ontlopen. De stok vloog
fluitend langs zijn oor. “JIJ BENT NIET HIER OM JE TE VERGAPEN AAN DE BEZIENSWAARDIGHEDEN!” zei
Kittim snauwend. “JIJ EN DE ANDEREN MOETEN VOOR HET AVONDETEN ZORGEN!” Omdat Emet nog veel
te schriel was om mee te helpen & Ha-Or Tov blind, kwam dat eetcorvee voor het grootste deel op Aveels
schouders neer?! Maar er was zo weinig voedsel voorhanden, dat Aveel niet echt véél te dóen hàd!?
Etenkoken betekende eigenlijk alleen maar wat oudbakken broden opwarmen boven ‘t kampvuur & het laatste
restje gedroogde vis uitdelen! Ze dronken fris helder water uit de bron ~~ Terwijl Asjer op een iets hoger-
gelegen heuveltje de wacht hield, wikkelden Bar Abba, Dan & Kittim zich in hun mantels om daar te gaan
slapen. Aveel & de Musschen gingen a/d andere kant v/d olijfpers liggen en deden hetzelfde. Met hun rug
tegen de ronding v/d pers kropen de 3 jonge knapen dicht tegenelkaaraan, Emet in ‘t midden. Aveel keek
naar de purperen hemel in het Westen, naar de schaduw die langzaam over het groene gras en de talloze
rode anemonen aan z’n voeten trok. Dezelfde luchtkoker die ‘t zonlicht langzaam opslokte zoog meedogen-
loos alle kleur van de aarde weg. Aveel wilde dit aan de anderen doorgeven, maar wist niet hoe hij dit aan
Ha-Or Tov uitleggen moest. Dus zei hij: ‘Misschien kunnen we morgen naar ‘t Meer gaan?!’
05 feb 2020 - bewerkt op 11 feb 2020
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 02 sep 2023 45171151De tèkst stamt uit de late middeleeuwen...
- O 02 sep 2023 45170150MóederDrama:Ewa,Miryam,Mia,Els,Ria,Saartje
- O 02 sep 2023 45169149’t Gegéven van ‘t Láátste Óórdeel is naast
- O 01 sep 2023 45168148 Víer jaar eerder componeerde Antonio
- O 01 sep 2023 45 167 147 Alle andere personages in de passies,
- O 01 sep 2023 45166146’n Link van Liturgisch Spel naar OratorIum
- O 01 sep 2023 45165-145In de Filmwereld kwam Pier Paolo Pasolini
- O 31 aug 2023 45163145 De kèrn van ‘n tekstboek voor een muziek-
- O 31 aug 2023 45161144 De persoon YÈSJ werd in ‘n muzikaal drama
- O 30 aug 2023 45160 Partij Van De GroenLinkse ArbeidStrijdVlag?
- O 30 aug 2023 45159pvdgla: Bulderend, dreigend, huilend, zalvend
- O 30 aug 2023 45158 De titel zou een vingerwijzing blijken naar
- O 30 aug 2023 45157143PS’Intensiteit Van Hartstocht Ìs Zó Hévig,
- O 30 aug 2023 45156 142 Dáár stáán we dan. Bij de voederbak van
- O 29 aug 2023 45155 141 Tom Waits is nog mild? Is Christ bíj hèm