37183b&b191QT Kittim liep naar de grootste man in

DE KRING
VAN SCEPTISCHE KNECHTEN.
HIJ ZEI IETS TEGEN DE MAN, DIE HET VERZOEK INWILLIGDE EN DE HALSTER VASTGREEP!
Met een aanloopje sprong Kittim op het paard. Met z’n oren in zijn nek strekte ‘t zwarte paard z’n hals,
keek òm en liet z’n tanden zien! Het paard, de ruiter & de knecht tolden samen
als bezeten rond in ‘t gras a/d rand v/d poel!!!!

“WAT GEBEURT ER?” vroeg Ha-Or Tov.
“HET DIER HAAT KITTIM MEER DAN ALLE ANDEREN!” legde Aveel uit. “DE ÀNDERE MANNEN PROBEERDE HIJ ALLEEN MAAR ÀF TE WERPEN? MAAR KITTIM PROBEERT HIJ TE BIJTEN!
WAT ‘N SLIM DIER!!!”

Bij die opmerking schoot Emet alweer in de lach.
De jongen schokschouderde van het lachen, zodat Yedied met z’n korte vleugeltjes moest flapperen om z’n evenwicht niet te verliezen. Emet stak verontschuldigend z’n hand uit & ‘t musje hipte in zijn hand. Emet stopte Yedied in ‘n vouw van zijn gestreepte mantel. Eindelijk wist de knecht het paard weer onder contrôle te krijgen. Met z’n ene hand greep hij de halster om de happende kaken van het paard te ontwijken. Met de andere draaide hij hardhandig aan ‘t oor v/h het dier. Vervolgens zette hij z’n tanden i/d punt van ‘t oor! Toen Aveel dit alles aan Ha-Or Tov vertelde, schimpte de blinde jongen: “IK VRAAG ME AF HOE HIJ ‘T ZELF ZOU VINDEN ALS ‘T PAARD DAT BIJ HÈM DEED!?” Opnieuw barstten ze in lachen uit. Kittim drukte z’n knieën stevig tegen de flanken v/h paard & met beide handen nam hij teugels & manen in ‘n stevige houdgreep! Kittim knikte. De knecht liet ‘t oor v/h paard los...

Gedwee zette ‘t zwarte rijdier twee stappen vooruit,
& toen nog eens twee! Aveel ging rechtop zitten & keek aandachtig toe. Ging ‘t ècht zó gemàkkelijk? Kittim was nú al onuitstaanbaar! Hij mocht deze strijd niet zó gemakkelijk winnen! Aveel had zijn keuze gemaakt. In stilte moedigde hij het paard aan. ‘n Rondje òm de palmbomen. Nog steeds geen reactie van het dier. Niets, behalve ‘n kalme, weloverwogen tred! Nòg ‘n rondje rond de waterpoel?! Grommend vertelde Aveel Ha-Or Tov wàt er gebeurde.
‘Kittim heeft gewonnen.’
Zèlfs Bar Abba, die op ‘n stronk van ‘n palmboom aan ‘t hoofd v/d open plak zag, leek nu onder de indruk.
Tóen schoot er ‘n zwarte bliksemschicht door de oase.
Met ‘n woest gebaar gooide het paard z’n hoofd in z’n nek & liet zien dat ‘t te vroeg was om te beweren dat hij nual beteugeld was!
Bokkend & schoppend sprong ‘t dier over de open plek.
Bij elke sprong schoot Kittim omhoog. Hij schreeuwde
& jammerde van angst! “HIJ IS...”
begon Aveel. “LAAT MAAR,”
antwoordde Ha-Or Tov.
“IK DENK DAT
IK HET
ZIE!”