37112153 Marcus gooide het dode lichaam van Jorum
VAN ZICH AF EN SPRONG OVEREIND. Hij pakte zijn zwaard weer in z’n bloedende hand en zich het slagveld af naar meer mogelijke tegenstanders. Maar de rovers waren o/d vlucht geslagen? Marcus zag de laatste nog net om ‘n volgende bocht verdwijnen... samen met Pavor en de roodbruine ezel! De rebellen op de hoogten boven de kloof waren ook verdwenen, afgeschrikt door ‘n denkbeeldige cohorte van legionairs. Bar Abba was duidelijk niet van plan een treffen te riskeren met gewapende Romeinse soldaten, maar zijn voedselstrooptochten werden steeds brutaler. Als hij of een andere sterke leider erin slaagde meer mannen op de been te krijgen, zouden ze binnen afzienbare tijd kunnen toeslaan! Maar waar en hoe Marcus dacht erover om terug te keren naar Jerusalem. ‘n Contingent van Romeinen te paard wàs misschien in staat de oproerkraaiers te vangen, voordat ze onvindbaar i/d heuvels naar elders verdwenen? Als hij niet te voet zou zijn, had hij had hij binnen enkele uren hier terug kunnen zijn via Jerusalem èn binnen afzienbare tijd de achtervolging van Bar Abba kunnen inzetten! Terwijl Marc naar de plek staarde waar de rovers verdwenen waren, piekerde hij over ‘t verlies van zijn Pavor: hij was ervan overtuigd dat Galilese boeren niet in staat waren zó’n schichtig paard te hanteren; hij hoopte maar dat ze hem niet uit frustratie vermoorden zouden! Niet ver bij hem vandaan stonden de slachtoffers van Bar Abba’s half gelukte strooptocht dicht bij klaar als ‘n stel uitzonderlijk makke schapen? ‘n Zwaar gebouwde, transpirerende man hield de leidsels van een kameel krampachtig vast, alsof het een reddingslijn was. De twee mannen die bij hem stonden, feliciteerden elkaar met het feit dat ze ternauwernood aan de dood ontkomen waren. Geen van hen stak een hand uit om de man te helpen, die zwaar gewond naast het rotsblok lag. Marc knielde bij het slachtoffer neer. Uit een diepe hoofdwond stroomde bloed, dat rode strepen over zijn gezicht trok. Een buitensporig grote zwelling op zijn schedel bezorgde hem ‘n scheef gezicht! “HELP EENS ‘N HANDJE!” riep Marcus naar de anderen. “Dat mag ik niet,” weerlegde ‘n lange man met ‘n ascetisch uiterlijk. “Ik ben ‘n KOHEEN! Als ik een dode man aanraak ben ik onrein!” “HIJ IS NOG NIET DOOD,” protesteerde Marcus. “IK HEB HÙLP NODIG!”
24 jan 2020 - bewerkt op 29 jan 2020
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 20 apr 2023 44281 260 Er waren volop armen in de stad en op de
- O 20 apr 2023 44280259Hoogstmerkwaardig hoeveel soorten dromen &
- O 19 apr 2023 44279258OudeLiedjes,JoligeMelodietjes,MallePietjes
- O 19 apr 2023 44278 257 Zo’n 400 jaar later, in 386 na Chr./A.D.
- O 19 apr 2023 44277Knijp droog, verdeel, heers & pest maar raak?
- O 19 apr 2023 44276256Ondergronds, uit ‘t licht, was geen moeite
- O 19 apr 2023 44275 255 Nòg frappanter (tenminste, voor wie niet
- O 18 apr 2023 44274 254 In Vigna Randanini zijn echter kochiem
- O 18 apr 2023 44273 253 I/d 2e/3e eeuw, toen twee rivaliserende
- O 17 apr 2023 44268252 Vroege synagogen waren dus zeker geen
- O 17 apr 2023 44267 251 De namen i/d Misjna zíjn die van wijzen
- O 16 apr 2023 44266 Met àndere woorden: de prachtige, overvolle
- O 16 apr 2023 44265 250 De tekens die om een menselijke figuur
- O 16 apr 2023 44264249 Áán ‘t uiteinde v/d synagogevloer die het
- O 16 apr 2023 44263 248 Geen v/d voorstellingen was willekeurig