37110149 Marcus koos het pad door het ravijn ~~~~~

IN DE HOOP OP DIE MANIER EEN UUR REISTIJD TE BESPAREN. VOORDAT HIJ DE TOCHT HAD AANVAARD, HAD HIJ ZIJN AANTEKENINGEN NAUWKEURIG BESTUDEERD. DOOR DE JAREN HEEN HAD HIJ VAN ELKE OPDRACHT & VELDTOCHT EEN UITERST NAUWKEURIG VERSLAG GEMAAKT! HOE WAS DE WATERVOORZIENING IN DIT GEBIED. WAREN ER VOLDOENDE MOGELIJKHEDEN OM ‘N BIVAK OP TE SLAAN? WAREN ER GROTTEN EN RAVIJNEN WAAR REBELLEN ZICH SCHUILHOUDEN KONDEN? AANDACHT VOOR ZULKE DETAILS WAS HEM AL EERDER GOED VAN PAS GEKOMEN, & OOK VOOR DEZE TOCHT VERWACHTTE HIJ NIET ANDERS! Zijn verslag over ‘n oude weg naar Yericho vermeldde dat dit ‘n ruwe, tamelijk moeilijke begaanbare weg was. Als Marc een detachement legionairs zou aanvoeren, dàn zou hij zéker de langere route uitgekozen hebben?! Zijn logboek vermeldde verder dat het oude pad ‘n uiterst geschikte plaats was voor een hinderlaag!? In ‘n nog niet zo heel oud verleden van bijna twee eeuwen geleden had Yehoedah, de aanvoerder van de Maccabeeën, daar handig gebruik van gemaakt bij zijn aanval op de troepenmacht van Antiochus Epifanus! ‘n Eenzame burger, of een kleine groep reizigers deed ‘r níet bepaald verstandig aan dìt pad te nemen! Marc was van mening dat hij, samen met z’n paard Pavor, tegen elke aanval opgewassen zou zijn. Toch drong z’n aangeboren waakzaamheid hem ertoe z’n zwaard úit de opgerolde mantel tevoorschijn te halen, zodat hij het binnen handbereik had! ‘t Ravijn was bezaaid met puin. De geulen die het pad kruisten, waren nòg èrger: steil, diep & zó vòl met brokstukken, dat ‘t zo goed als onmogelijk was er met gemak te lopen & de vele kronkels in ‘t pad v/d wadi maskeerden elke opmars èn iedere aftocht?! In beide richtingen kon Marc niet meer dan honderd schreden overzíen. Ook zijn gehoor reikte niet zo bar veel vèrder!? Íedere scherpe bòcht in die wadi diende als dekmantel voor wat zich daarachter bevond! Pavor, z’n zwarte paard, was ‘t geluid opving. ‘t Dier spitste z’n oren toen ‘t meende iets te horen. Marc liet het dier stilhouden & luisterde ingespannen. Aanvankelijk hoorde hij niets bijzonders, & behalve ‘t fluiten van ‘n kille bries die door ‘t ravijn waaide? Maar tóen hoorde hij ‘t: woedend gevloek & hulpgeroep! Wàt wàs hier aan de hànd? Hoewel hij niet roekeloos tot de aanval wilde overgaan, aarzelde hij geen moment. Hij trok dus z’n zwaard en gaf Pavor de sporen! Het doet Mor denken aan wadi’s als Amud tussen Parod en Hukok of tussen Wadi Musa en Petra in de jaren zestig van de vorige eeuw, hoge rotswanden, kronkelige rotspaden, fantastische echo’s & oude verhalen. Hoge berghellingen met geitenpaadjes, diepe kloven tussen honderden meters boven naar honderden meters beneden ‘t zeepeil! Het Chermongebergte, Rosh haNikra, Eilat & Santa Katarina, Wadi Rum & rondom de Dode Zoutzee: oergebied...