37042bbQt113 Van één dìng wàs Nakdimon nu al over-

TUIGD: DIE KAART OP ‘T WANDKLEED WEERSPIEGELDE NIET DE STERRENHEMEL VAN DEZE NACHT! En al evenmin had Kaifoe in déze tijd van het jaar réden òm BÀNG te zijn, zèlfs al stond de rumoerige pelgrimsreis rondom ‘t Pesachfeest nu voor de deur? Dáár zàg híj Orion, die làngs de hemel gleed, èn de máán die in ‘t oosten opkwam... Heel anders dàn op ‘t wandtapijt. Dùs wèlk seizoen, welke vreemde nacht stond er op dat gordijn afgebeeld? En waarom was Kaifoe er zó BÀNG voor? Ondertussen verstreken de uren... ‘n Sombere nevel legde zich als ‘n doodskleed over Yeroesjalayiem? Het duister in Aveels hart was nog geen ogenblik gewéken! De lichten in Yeroesjalayiem dóófden één voor één. ‘t Feestgedruis in de verte stierf langzaam wèg. Hij was helemaal alleen op de wereld?! Hoewel gevoelens van slaap en verdriet elkaar bleven afwisselen, was Aveel te gespannen om te slapen. Bij èlk geluid schoot hij overeind. Daar, bovenop de Kreupelrots, had Aveel ‘t gevoel dat ‘n stel geamputeerde benen zich onder zijn slaapplaats heen en weer bewoog. ‘t Was niet moeilijk om zich voor te stellen dat ‘n stel handen zich naar hem uitstrekte & dat hun scherpe nagels steeds dichterbij kwamen. Aveel schoof telkens heen en weer om aan die afschuwelijke beelden te ontkomen. De jongen probeerde in te schatten waar nu precies ‘t midden van de steen was, om zoveel mogelijk afstand te houden tussen zichzelf en de angstaanjagende diepte. Het was de langste nacht van Aveels leven. Hij dwong zichzelf aan de toekomst te denken. Hoe onzeker die ook was, het was in elk geval beter om aan morgen te denken dan aan de dag die hier nu zo pas net àchter hem lag?! Sechel Tov had gelijk. Yeroesjalayiem stroomde over van ongerechtigheid. Of dat nu was vanwege Kittim, de Romeinen of vanwege ‘n houding van onverschilligheid alleen ten opzichte van de armen... de Stad ademde een vreselijke, dodelijke sfeer uit en Aveel was van mening dat het ook zíjn dóód zóu gaan betekenen, àls hij hier nu nog steeds langer zou blijven verkeren... Véél keus hàd Aveel niet, dus was het besluit snel genomen? Hij zou op zoek gaan naar de rebellenleider, Bar Abba(s)..... Die man weigerde om liefdadigheid te blijven accepteren èn om voor de Romeinen te buigen!? Hij werd voortdurend op-gejaagd, maar hij had in elk geval een doel in zijn leven... Hoevelen waren er ook al niet vóór hèm díe wèg gegaan uit ‘n pure ‘noodzaak’ bij gebrek ‘aan beter’? En hoeveel zouden die wegen altijd weer blijven gaan volgen overal telkens weer?