36887 ¥ 66/67 Die avond beklom Nakdimon de trappen

VAN DE TEMPELBERG, EN BLEEF OP HET EERSTE BORDES STAAN OM DE UITGESTREKTE ZUILENGALERIJ TE OVERZIEN DIE BOVEN HEM OPDOEMDE. BOVENOP DE MARMEREN ZUILENGANG, BEKEND ALS DE Koninklijke Stoa, bevond zich een rij werkkamers onder een glimmend dak. Daar lag ook de raadzaal, bekleed met cederhouten panelen, de plek waar het Samhedrin zijn besprekingen hield. Het was een grote eer en een hele verantwoordelijkheid òm tot die 70 van de oudsten van Israël te behoren. Het was ook een onmiskenbare bron van hoogmoed. Sommige mannen lieten zich dan ook vaak graag voornamelijk vóórstáán op de éér èn de verantwoordelijkheid, bin anderen voerde trots de boventoon... Nakdimon fronste zijn voorhoofd bij die gedachte. Hij was Farizeeër en hield zich nauwgezet aan de Joodse godsdienstige wetten, maar als zodanig behoorde hij tot de minderheid binnen de Joodse Raad? De meeste leden waren Sadduceeën of Tsadokiem: díe rijkere groep had meer oog voor de rituelen en het aanzien v/d Tèmpel! Zíj neigden meer naar de politiek & persoonlijk gewìn dan naar de verering van God & ‘fantastische idealen’ in ‘n Hiernamaals ‘na de dood’! De hogepriester & het merendeel van zijn ijverige aanhang voldeden nauwkeurig aan díe beschrijving. Nakdimons oom Gamaliël had hem dringend verzocht om de vergadering van vanavond bij te wonen! Kajafas voert weer iets in zijn schild!’ had Gamliël weer gezegd. ‘Door een vergadering te beleggen, terwijl hij weet dat de meeste leden v/d Raad op de één of andere wijze het Poeriemfeest vieren, hoopt hij een eenvoudige overwinning binnen te halen. Dus jij en ik moeten erachter zien te komen wàt hij van plan is en proberen voor uitstel te zorgen als dat gewenst is!’ Het vertrek waar ‘t Sanhedrin vergaderde, was nog niet voor de helft gevuld, toen Nakdimon binnenkwam. Ná hèm arriveerden nòg twee leden. Nakdimon ging naast z’n oom zitten aan ‘t ene eind v/d in ‘n U-vorm opgestelde banken. Verschillende Oudsten spraken op luide toon over ‘t Feest en de feestelijkheden die ze noodgedwongen vroegtijdig hadden moeten verlaten. Geërgerd lieten ze weten zo snel maar mogelijk was weer naar hun gasten te willen terugkeren. ‘n Enkeling hàd alwat dieper i/d wijnbeker gekeken dan anderen omdat zij nu al vast van plan waren de traditie voort te blijven zetten die destijds door de Joden in Babylon in Yehoedah ingevoerd was. Tegen de buitenmuur, waar normaalgesproken de studenten & schriftgeleerden zouden zitten, zat ‘n één-zame Heiden/GOI: ‘n Romeins officier in uniform; Nakdimon herkende de jongeman als Dio FELIX, militair gezagvoerder van Galilea. Kajafas schreed enigszins gehaast ‘t vertrek binnen, omringd door ‘n drukdoenerig gevolg. “ZIJN WE ER NU ALLEMAAL?” vroeg hij & zonder op antwoord te wachten, vervolgde hij: “LATEN WE DAN SNEL BEGINNEN. Ik ben me er zeer van bewust dat Velen van jullie nog meer te doen hebben...." Ze konden nu beginnen met de ‘nadere’ afhandeling van zaken.....?!